Mijn Beirette

Een van de eerste camera’s die ik ooit gebruikt heb, behoudens de Kodak boxcamera van mijn ouders, was een Oostduitse Beirette. Het was een betaalbare camera, die halverwege de jaren 70, voor een paar tientjes (guldens) mijn eigendom werd. De foto’s waren redelijk van kwaliteit, ze hadden alleen last van een beetje onscherpte in de hoeken, maar wat wil je voor zo weinig geld. Ik was er van overtuigd dat ik hem nog ergens in mijn verzameling had, maar ik vind hem niet meer. Jammer, maar misschien kom ik hem nog ooit op een beurs of rommelmarkt tegen.

Deze Beirette kon gebruikt worden met kleinbeeldfilm. Hij had voor een deel een kunstof huis, een flitsadapter en een 45 mm Lens, met een lichtsterkte van 2,8. Instellen deed je de camera met behulp van weersymbolen, zonnig, bewolkt, of flitsen. Hij kende 4 sluitertijden, B, 30, 60 en een 125ste seconde. Zo het licht meten vond ik erg onnauwkeurig, dus had ik bij die camera een 2e handse lichtmeter, van het merk Zeiss Ikon met de type aanduiding “IKOPHOT”.

De lichtmeter heb ik nog wel.e De lichtmeter werkte als volgt: je moest op de meter eerst de gevoeligheid van de film instellen, vervolgens richten op het onderwerp, en dan de ring zo draaien dat de wijzer over het cirkeltje viel. Het juiste diafragma met de gewenste sluitertijd, of andersom kon je dan zo aflezen. Erg omslachtig als je alleen maar even een kiekje wil maken, maar Veel professionele fotografen gebruiken nog steeds losse lichtmeters.

Mijn IKOPHOT lichtmeter slijt zijn dagen tegenwoordig in mijn vitrinekast. Hij zal ongeveer 45 jaar oud zijn, maar hij werkt nog steeds. En er zit niet eens een batterij in, maar dat hoef ook niet, want de lichtgevoelige cell reageert, hoe kan het ook anders, op licht.

17 Comments

  1. Ik ken ze geen van beiden …
    Jammer dat je die camera niet meer hebt. Niet dat je er nog veel mee zou doen tegenwoordig, maar het is wel een leuk hebbeding, zeker als je hem zelf indertijd hebt gebruikt.

Geef een reactie