Nederigheid

De narigheid van meteen iets goed doen, is dat dan niemand weet hoe moeilijk het was

Sommige dagen zou je even willen parkeren en dan langzaam vergeten. Dat zijn van die dagen die je confronteren met een alom aanwezige waarheid die niemand wil zien. Die we graag uit de weg gaan en het liefst zo lang mogelijk willen uitstellen. Maar we kunnen er niet omheen, af en toe gaat er iemand dood. Vooral als de persoon waar het omgaat jong(er) is dan jezelf kruipt er een spinnetje over je rug, krijg je de kriebels, en ga je beseffen dat het jezelf of je naaste ook kan gebeuren.
Na de crematie gisteren was ik van slag af en kon ik de draad niet goed meer oppakken. Ik ben maar verder gegaan op de automatische piloot. De Chili Con Carne gisteravond gaf ook al geen opgelucht gevoel, maar deed me eerder denken aan een eerdere spreuk die ik deze week op mijn log had staan, Als je uien in je eten vindt, is er kans op harde wind…

18 Comments

  1. Ja, op zo’n moment word je toch weer even keihard met onze vergankelijkheid geconfronteerd. Ik heb een dergelijke ervaring ook al een paar maal gehad na het overlijden van goede vrienden van mijn eigen leeftijd. Op de een of andere manier raakte dat me toch meer, of in ieder geval anders, dan de dood van mijn vader …
    Stertke met de verwerking.

  2. Redstar

    Ja, 13 september vorig jaar had ik ook iemand die wegviel die bijna dertig jaar jonger was als mij. En nog een zeer naast persoon ook. Dat raakt je. Ik ben er nog niet overheen.

  3. Ja, dat zijn geen leuke dingen, en dat je dan even op de automatische piloot verder gaat is niet vreemd. Hoop dat je maag nu wel alles een beetje verwerkt heeft, of moeten we vandaag nog storm verwachten..??

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.