Moments

Soms wordt je getroffen door een zinnetje wat je ergens leest. Zoals gisteren bij Joos, over slapen. Heel mijn leven heb ik al moeite met het slapen gaan, daar heb ik gewoon geen zin in. Het beste zou ik kunnen slapen in de middaguren, een heerlijke siesta is aan mij wel besteed. Een uiltje knappen op het heetst van de dag en dan er weer tegenaan of in de avond na het eten even een uiltje knappen. En ’s ochtends zeker niet eruit kunnen hoor ik u denken. Nee dus. dat is het ergste aan alles, ik heb weinig slaap nodig om weer wakker te worden.
Vroeger was het nog erger. Als klein kind ging ik zeer laat slapen en was heel vroeg weer op. meestal zat ik ’s morgens reeds in de woonkamer te spelen als mijn vader om half 6 opstond. Ik speelde dan doodstil verder, in de winter vlak voor de haard om een beetje licht te hebben, terwijl mijn vader wat te eten maakte en voortdurend in zichzelf stond te “godverren”. Hij kon in dat opzicht helemaal niets hebben, die man. Meestal ging het wel goed en kregen we beiden een beker met geklopt ei en hete melk als ontbijt, maar als het fout ging bij de ene beker, dan werd de andere er woedend achteraan gegooid en hadden we beiden niets. Ik zei er nooit iets van, maar geloof me, de bekers werden in die tijd altijd voor een zacht prijsje ergens uitgehaald. In de weekenden in die tijd, een dag dus, want op zaterdag werd er ook gewerkt, werd er dan ook druk uitgeslapen door mijn ouders. Gek, die herinneringen, al meer dan 50 jaar terug in de tijd. Volgens mij begin ik ook oud te worden…


slapen….

17 Comments

  1. Iedere her-innering is oud. De jongste herinneringen zijn de allereerste die je hebt. Naarmate je ouder wordt worden de herinneringen uit het recente verleden ook ouder. Het boek van jouw herinneringen word gewoon dikker naarmate er herinneringen bijkomen in dat verhaal.

  2. Mooi geschreven, over je herinneringen van vroeger. Dan komt ineens weer een beeld naar boven. De momenten zijn er wel dagelijks. Vandaag was ik weer bij de oudjes en er was een muziekmiddag. Dan zie je de nostalgie in hun ogen. Herinneringen die te pijnlijk zijn soms, maar ook een feest van herkenning

  3. Ik hoop dat je oud wordt, ik wil nog wel een tijdje doorlezen hier 😀
    En herinneringen, vorige week dronk ik nog uit een roze aluminiumbeker, die hadden wij vroeger ook. Zo’n beker werd met melk erin op de kachel gezet iedere ochtend, voor de broodnodige Joris Driepinterboost. ‘Het warmt zo snel op’ in die bekers en daarbij ‘vloekte’ mijn moeder iedere ochtend in stilte als ze de melk overgoot in een porseleine variant. En dan dat vel ………

  4. Ik heb jaren in de nachtdienst gewerkt, waardoor mijn ritme ernstig verstoorde. Nu, na ruim negen jaar, begin ik dat ritme eindelijk kwijt te raken. Ik wordt de laatste tijd alleen wel erg vroeg wakker.

    En herinneringen zijn denk ik van alle leeftijd.

  5. Ik heb pas ergens gelezen dat de herinneringen die je het beste bij blijven de dingen zijn die het meeste indruk op je gemaakt hebben, op welke wijze dan ook. Geheugen is een gek ding. Als je jong bent gebeuren er veel nieuwe dingen die indruk maken. Later minder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *