De mijnen - Busvervoer

Verder met de serie over de mijnen. Als je veel mensen aan het werk hebt, wonen ze natuurlijk niet allemaal op loopafstand van de werkplek. Het salaris van de mijnwerker was nou ook weer niet zo hoog dat je daarvan kon autorijden, dus moest er vervoer komen. Zo ontstond het groepsvervoer, een organisatie die zich bezig hield met al die diensten en heel Limburg werd doorkruist met bussen van diverse busondernemingen. En dat uiteraard voor iedere grotere mijn. Veel van die bussen zagen er nog wel uit als bus maar zouden nu echt niet door een APK komen. Er waren bussen bij die meer het geluid van een straaljager maakte en de snelheid van een schildpad hadden. Het gebeurde dan ook regelmatig dat een bus het eindpunt niet haalde. Op de foto zie je het zootje ongeregeld aan bussen bij het SBB staan. (SBB = stikstofbindingsbedrijf later opgegaan in DSM) . De foto is te vergroten.

(click picture) De Bussen

Brillie

29 september 2009 at 00:08 · Beantwoorden

Sommige van die bussen rijden nog steeds in Cuba.

ReneSmurf

29 september 2009 at 00:24 · Beantwoorden

Het is toch wat, gelukkig is er tegenwoordig de ARBO en dergelijke!

Redstar

29 september 2009 at 07:43 · Beantwoorden

Ik zou zeggen dat we dat probleema nu nog wel eens hebben met de bus.. Qua technische staat

Terrebel

29 september 2009 at 08:52 · Beantwoorden

Je maakt best aardige foto’s met die camera van je…;-)
Als ik de Polen op de hoek van de straat in hun klaarstaande busje zie stappen en ik lees jouw stukje, besef ik dat er weinig veranderd is. Ook voor onze huidige gastarbeiders bestaan er nauwelijks ARBO-regels.

ria

29 september 2009 at 10:09 · Beantwoorden

Altijd mooi om te zien, ook al reden ze dan misschien voor geen meter.

Leibele

29 september 2009 at 10:39 · Beantwoorden

Deze bussen hebben schoonheid, de tegenwoordige bussen stralen een walgelijke lelijkheid uit. Het schoolzwemmen dat ieder kind op een lagere school in Amsterdam moest was in de meeste gevallen een uitje. Of je moest de pech hebben dat je school vlak bij een van die zwembaden stond. Per bus (van Spijkers, een busonderneming die tot m,n vaders misjpoche behoorde) toerden we dan van en naar school met als tussenstop het zwembad. Nog hoor ik het geluid en ruik ik de dieselolie. Maar ja, dat waren de jaren vijftig van de vorige eeuw.