Ik moet, echt niet… (2)

Dit verhaal speelt zich af in de begin jaren zestig. Tegenover ons woonde een wat vreemde man die we eigenlijk nooit buiten zagen, alleen met komen en gaan van zijn werk denk ik. Op een zaterdag werd daar een grote lading brandhout voor de deur gestort en de buurman was zich aan het bedenken hoe hij al dat hout binnen kon krijgen. En wat is dan leuker om een paar buurjongetjes tegen betaling dat hout naar binnen te laten brengen. Wij waren zo gek en brachten al dat hout naar binnen in de garage. Een halve dag met een paar jongens… Alleen die beloning bestond uit een glaasje water omdat we zo hard hadden gewerkt. Een dag later zagen we de buurman vertrekken. Met een stel opgetrommelde vrienden, over de muur, garage open en alle hout weer naar buiten, en geloof me, niet zo netjes als het gestort was, maar een complete oprit blokkerend. Het verhaal deed al snel de ronde en tegen de tijd dat de buurman terug kwam, stonden diverse mensen buiten te kijken. Het gezicht van die man kan ik me nu nog steeds voor de geest halen. Hulp met het naar binnen halen heeft hij niet gehad, zelfs een betaling vooraf hielp niet meer…. Dat ik me nu het verhaal nog voor de geest kan halen maakt heel veel goed…

19 Comments

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.