bVision & Photography

Een virtuele PC is een programma wat je op je PC kunt installeren en wat doet alsof het een echte PC is. Hardware dus waar je niet tegen aan kunt schoppen. Zo maakte ik altijd onderscheid tussen soft en hardware, als je er niet tegen kunt schoppen is het software. Deze grens vervaagt, de virtuele PC heeft zijn intrede gedaan.  Het programma wat je hiervoor op je PC installeert, kun je gebruiken om echt weer een andere PC op te installeren. Je kunt er Windows in installeren, maar ook Linux, MacOS of als je wil zelfs nog MSDOS. De software voor de Virtuele PC heb je ook nog in alle smaken. Zo kun je het krijgen voor, Windows, Linux, of MacOS. Windows op een Linux PC dus, of Linux op een MAC enz. Bij ons op het werk gebruik ik virtuele Pc’s om bijvoorbeeld nieuwe software op te testen. En binnenkort gaan we de mensen zelfs een virtuele PC geven als werkplek.  Lekker gemakkelijk in onderhoud. En natuurlijk gebruiken we tegenwoordig ook al Virtuele servers. Op onze cursus gebruiken wij virtuele Pc’s voor onze oefeningen en natuurlijk om niet meteen onze echte PC te verprutsen. Bij ons op het werk gebruiken we software van VMware voor de virtuele omgevingen. VMware is niet goedkoop, maar komt dan ook met veel toeters en bellen. Thuis en op de cursus gebruiken we de wat eenvoudigere, maar goed werkende Virtual Box van Oracle. Virtual Box is gratis en kun je hier downloaden mocht je het eens willen proberen. Het houdt in ieder geval je echte PC schoon, want je kunt eerst alles op de virtuele uitproberen.  Je kunt het downloaden voor Windows, Linux en of MAC. Dus als de MAC liefhebbers toch eens de onbedwingbare behoefte mochten voelen om ook eens met Windows te werken dan is dit je kans. Hieronder een afbeelding van mijn Windows 7 desktop met daarop een venster met nog een keer Windows 7. Van de week had ik er ook een MAC op geïnstalleerd, maar dat was niet helemaal gegaan zoals ik het bedoelde (na het installeren van de updates van Apple deed hij het niet meer) dus die doe ik binnenkort nog eens opnieuw.

Normaliter ben ik niet zo te porren om op zondag de drukte van een woonboulevard in te gaan. Maar helaas, mijn dochter en haar vriend hebben een einde gemaakt aan hun relatie en dan moeten er spullen gehaald worden. Nu waren we zowat bij de opening van de koopzondag bij Ikea in Heerlen, en konden we nog makkelijk een plaats krijgen. Maar nog geen uur later kon je over de koppen lopen en was het niet leuk meer. Voorlopig zien ze me daar dan ook niet meer terug op koopzondag. Halverwege de rit hebben even een bezoek aan het restaurant gebracht, waar een andere relatie een dieptepunt bereikte toen een jonge man hun rekje met een volledige maaltijd inclusief drank, midden in het restaurant omver liep. Oh men wat een ravage, en jammer dat ik op dat moment geen camera in de handen had. Al was het maar om het gezicht van de jonge dame op de gevoelige plaat vast te leggen. Ze zei niets, helemaal niets, maar haar gezicht sprak boekdelen… Aan het einde van de rit waren we een hoop spullen rijker Gelukkig heb ik een hele grote auto waar ik met wat kunst en vliegwerk alles makkelijk in kreeg zonder met open ramen en deuren te gaan rijden. De drukte was inmiddels opgelopen, en het wegrijden van de parkeerplaats lukte door enige bekendheid met de routes. Het was lang geleden dat ik zoveel auto’s bij elkaar zag. En tot slot, een vrolijk plaatje uit een C1000 winkel in Maastricht spreekt ook, geen boekdelen, maar carnaval.