bVision & Photography

Hij komt, de fotocamera van de toekomst. Eindelijk zou je eigenlijk zeggen, want er is principieel de afgelopen decennia niet veel veranderd aan het principe van fotografie of de camera. De camera en de doka zijn gedigitaliseerd, dat dan wel, maar voor de rest is alles bij het oude gebleven. Maar we gaan terug naar het eerste boxje, de pinhole camera. Een gaatje waar het licht doorkomt en een sluiter om het gaatje open en dicht te maken. Maar dan digitaal… Verder lezen hoeft niet, ga dan naar de onderste foto en klik eens met je muis in de verschillende gebieden en op de vlinder. Zie het magische effect.

De firma Lytro brengt een lichtveld camera uit waarbij een druk op de knop voldoende is om een foto te maken, niet scherpstellen, dat kan achteraf. Hoe het werkt is een ander verhaal, maar in eerste instantie levert het goede beelden op voor social media, door de opslagcapaciteit is het nog niet mogelijk om beelden in een hoge resolutie te maken. Vanaf 400 dollar is de camera te koop, maar alleen nog in de VS.

De Lytro Light Field Camera beschikt over een 8x optische zoom lens met een constant f / 2 diafragma, het vastleggen van een maximale licht over het gehele zoombereik en heeft een intelligent design. Geëxtrudeerd geanodiseerd aluminium vormt de basis van het toestel. In het centrum van de zwaartekracht vind u de ontspanknop. Een Intuïtief multi-touch scherm. En minder dan acht gram. Wat betekent het allemaal? Een zorgvuldig ontworpen camera die licht van gewicht is, solide is, gebouwd is voor de stabiliteit, gemakkelijk te gebruiken en snel is. Lichtveld technologie vertaalt zich in het sneller vastleggen van foto’s. Zonder een auto-focus motor en de sluiter van de Lytro’s betekent het dat u geen tijd verliest met scherpstellen. Plus, met instant power, kunt u het beeld vastleggen op het perfecte moment – niet het moment na het opstarten van de camera. De foto hieronder spreekt boekdelen, klik met uw muis op de verschillende plaatsen in de foto en zie hoe de foto wordt scherp gesteld.

Iedereen weet dat Amerikaanse auto’s vroeger niet groot genoeg konden zijn. Chevrolet deed daar uiteraard heel hard aan mee met de Impala (of Bel Air Impala). Ik kan me maar één model Impala voor de geest halen, dat is meteen voor mij dan ook de enige echte Impala. Heel af en toe zie je er nog wel eens ene rijden, maar hier is het model vrij zeldzaam. We praten dan over de tweede generatie Impala’s die uit 1958 – 1960. Dit is voor mij de auto die alle vooroordelen op Amerikaanse auto’s bevestigde. Een stevige V8 in het vooronder waardoor je met wegrijden het rubber van de banden achterliet op het wegdek. Grote vleugels achter, die je het vliegtuiggevoel moesten geven en in de verte de tankwagen met benzine die er achteraan reed. Verbruiken joh, liters en liters. Helaas, ik heb er zelf nooit in gezeten. Eigenlijk wel jammer. Volgens mij krijg je het ultieme V@nM@n gevoel in een luxewagen als je daar mee over de wegen zoeft.