De grootste schok die ik onderging in Indonesië was wel het verkeer. Het is een complete chaos voor ons buitenlanders. Verkeersregels zijn er officieel wel, maar de meesten daarvan worden door niemand nageleefd. Het enige wat goed gaat is het links rijden, en meestal stopt men ook nog wel voor een rood stoplicht (als het al even rood is, dat wel). Voor de rest krioelt alles door elkaar heen. Wegen waarop wij hooguit met een auto tegelijk rijden daar passen er best drie naast elkaar en daarbij slalommen er ook nog tientallen scooters en brommers doorheen. Wat ons opgevallen is, is dat we niet één aanrijding of ongeluk hebben gezien. Terwijl we toch duizenden kilometers over de weg afgelegd hebben. Ook files hebben we niet gezien. Zelfs in Jakarta niet, waar toch, met de omgeving erbij, zo’n 23 miljoen mensen bij elkaar wonen. En geloof me, het is daar pas echt druk op de weg. En als het al even vastloopt voor een stoplicht of zo, dan is het iets van hooguit een paar minuten. Ook zie je niet dat mensen zich opwinden of ergeren over andere verkeersdeelnemers. Ze laten eerder even een gaatje vallen om iemand er even tussen te laten, dan dat ze het gat bij voorkeur dicht rijden zoals hier in Nederland vaak gebeurt. Ook als een tegenligger wil inhalen, dan houdt men even in, om even de ruimte te geven voor die verrichting.  Leven en laten leven is het daar. Hier zouden we toeteren, met lichten knipperen en met één vinger herhaald naar ons voorhoofd wijzen. Ik geloof dan ook niet dat ze er een top tien van ergernissen in het verkeer hebben zoals wij. Leuk detail, als je als voetganger zo’n drukke weg wil oversteken, dan kun je langs de weg gaan staan wachten, dan er stopt niemand voor je. Hoe doe je dat dan? Als er even een klein gaatje valt, je hand op steken en beginnen te lopen. En dat werkt. Auto’s stoppen voor je, en soms wordt er vanachter het stuur zelfs naar je gezwaaid. Met de hele hand hoor en niet met de middelvinger. Mooi land dat Indonesië.


Verkeer in Java vanuit de bus


Verkeer in Java vanuit de bus

25 Comments

  1. Goh die drukte… nee niks voor mij ! Maar die hoffelijkheid daar kunnen we wel een lesje van leren. Is me van de zomer in Madeira ook opgevallen, de rust en vriendelijkheid tov andere automobilisten maar ook tov de voetgangers. Was effe wennen, de auto’s stopten uit zichzelf van zodra je nog maar je kleine teen op t zebrapad gezet had, en dan dat handjes wuiven… heerlijk toch ?
    groetje,
    AmaZony

  2. Ik heb het een halfjaar mogen meemaken op TaiWan. Die mensen waren destijds al een stuk rijker dan Nederlanders en gaven dat niet uit aan hun huis. Dus iedereen had er een (dure) auto en een stel scoortjes. Met die laatste reden ze naar het werk, omdat dat veel sneller ging. Ook daar werkte het verkeer voor 100% op anticiperen en niet op het ‘ik heb ook rechten hoor’-gedrag zoals in NL en Duitsland. Die methode werkt niet met bevolkingsdichtheden van 1000 of veel meer per km2.

    En ook daar konden oude mensen en zelfs honden gewoon over een 4-baansweg lopen. Kwestie van beginnen en een vaste snelheid aanhouden. Dus nooit rennen, want dan valt er door de automobilisten en scooterrijders niet op te anticiperen. Voor rood hoefde je allen te stoppen, als het daarna kan mag je gewoon doorrijden. Het land heeft per inwoner minder verkeersslachtoffers als Frankrijk of België. Om maar te zwijgen van de USA. Die US-burgers zouden veel van dit soort landen kunnen leren hoe je met elkaar om hoort te gaan in een >samen<leving. Desondanks waren er rond 8 uur 's morgens flinke files.

  3. Klink erg als in India… Bij het lezen van je stukje waande ik me weer even in New Delhi…
    En in Simla was het op de (verkeersvrije) hoofdstraat zo druk van mensen, dat men daar zelfs voor voetgangers ‘looprichtingen’ had. Links houden daar, zelfs te voet…

  4. Whahahahahaha vooral dat laatste ben ik voor, gewoon ZWAAIEN naar elkaar als je even oversteekt, ik steek overigens vaak mijn duim op als men mij laat oversteken, zelfs bij groen licht voor mij 😉

    Geeft vaak een glimlach van de automobilist 😀

    XXX

  5. In Nederland hanteert men de instelling:”Ik heb alleen maar rechten en anderen hebben uitsluitend plichten.” Je ziet dat het beter gaat als op een dag de stoplichten niet werken. Er zijn dan echt minder (bijna-)ongelukken. Gewoon omdat mensen dan opeens hun hersens en zintuigen gaan gebruiken. Dat zou men vaker mogen doen. Koele foto’s!

  6. Een vriend van me is daar voor 6 maanden geweest, en filmde anderhelf uur hoe het er daar aan toe gaat.
    Je hebt niets te weinig gezegd, en ik denk dat veel noordelijk Europeanen er knetter gek zouden worden.

  7. Als er meer auto’s naast elkaar passen op één weg, heb je inderdaad minder files. Hier in Nederland zou het nooit werken, wij moeten alles volgens vaste regels. Die we zelf aan de laars lappen, maar dan kunnen we wel andere mensen wijzen op hun fouten.

    Love As Always
    Di Mario

Reageren mag, stay safe!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.