De oude mijnstreek (vervolg)

Day Of MonthHet ging helemaal mis met de kleine man aan de kolen toen de kleinere industrieën ook kolen gingen gebruiken voor hun processen, de textielindustrie, de bierbrouwers en meerdere fabrikanten zagen de waarde van kolen in als brandstof. En dat terwijl de grootgrondbezitters geen cent meer kregen. Dat was een situatie die de landeigenaren er toe aanzetten om de kolenwinning ook te professionaliseren. Het land en alles wat daaronder zat was immers van de eigenaar van de grond. De rijke eigenaren richten coöperaties op om de kolenprijs in de hand te houden. En van die rijke eigenaren waren de abten van Kloostenrade. Deze slaagden erin om met stuwdammen de kracht van het water van de worm op te voeren en deze te gebruiken om de mijngangen die volgelopen waren met water weer operationeel te maken, hiermee werd de mijn Steinbusch (ca 1616) verder ontgonnen. Enige grootschaligheid, en voldoende horigen als personeel was een tweede voorwaarde om de productie te verhogen. Maar ook de rijke families lieten zich niet onbetuigd. Nadat het aantal horigen terugliep en de macht van de families toenam vond de abt het welletjes en nam de gehele exploitatie in eigen hand.

bVision Photography

Er werd met behulp van aangenomen technici een voor Limburg groots project gestart en de drooglegging van de mijn Maubach was een feit (ca 1752). Met een groot waterrad werd water weggepompt uit de gangen en men kon op deze manier al een diepte bereiken van 200 meter onder de grond. De abdij had niet alleen de kolen, maar ook de wegen in het zuiden van Limburg in handen en daar werd uiteraard tol geheven. De Abdij werd rijker en rijker, allen de koelpiet profiteerde daar in die tijd niet van. Kinder- en vrouwenarbeid waren in die tijd heel gewoon…Het aantal doden in die tijd was ook heel gewoon, een tiental per jaar keek men niet van op. Toch was niet alles kommer en kwel, Er werd wel gezorgd voor de mijnwerker en zijn gezin. Er werd gratis brood uitgedeeld aan de betrokkenen, en de nabestaanden kregen geld. Ook de zieken werden behandeld op kosten van de abdij. Verder kon de Abdij zijn gang gaan. Het land van Rode was destijds Oostenrijks gebied, en de keizerin destijds zal zeker niet geweten hebben dat de Monniken in die tijd zichzelf verrijkten.

de mijnen

literatuur:
De verdwenen Limburgse Mijnen (Ingeborg Wind).
De mijnen gingen open, de mijnen gingen dicht (Bert Breij).

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

15 Comments

  1. Goed dat je een licht werpt op zo’n donker bestaan. Als gewoon “burger” had je ook geen keuze op welke manier je je geld wilde verdienen.
    Ik had niet gedacht dat een abdij zoveel belang hecht(te) aan wereldse goederen. Toch enigszins een teleurstelling…
    Groetjes Kakel

  2. Was even wat vergeten, dat is in de mijn lastiger dan moet je weer naar beneden of de schacht in. Hans

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

  3. Ja, bij mij kwam ook de vraag op wat je bedoelt met allen de koelpiet. En wat is het land van Rode? Eigenlijk is het ook niet zo’n positief stukje over de abt, hoewel die zeker zeer ondernemend genoemd mag worden.

    Frank-103
  4. Wat is er eigenlijk veranderd, 1% van de mensen heeft bijna de helft van de wereld in handen, en krijgt steeds meer….
    En de mijnen mogen gesloten zijn, we zijn nog steeds, ook al denken we en voelen we anders, slaven van het werk…

  5. Ha die Sjoerd!

    Jaja… jij bent echt een mijnenfan… dat lees ik overal uit!
    Ik moet vaak aan die mijnwerkers denken, aan hun longen en het harde werk…

    Wij stookten vroeger kolen.
    Dank je wel, mijnwerkers!!

    Groet van Marlou

    .

  6. Goede morgen Sjoerd. De kerk zag overal van mensen te profiteren zeker in vroeger tijd.
    Mijnbouw was gevaarlijk en smerig werk, wat dat betreft is het maar goed dat die tijd voorbij lijkt te zijn.

Laat een reactie achter bij francky Reactie annuleren

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.