Soms staat de wereld op zijn kop

Mijn aandacht gaat vandaag naar Tibet. Hier gaan sport en politiek dus absoluut niet samen. Met tientallen doden als resultaat. Dat moet toch iedereen een wrang gevoel geven als straks onze sporters in Beijing rondlopen. Sport en politiek horen niets met elkaar te maken te hebben. Maar als de helft van de bobo’s daar uit de politiek komt kun je niets anders verwachten. En dat zou de Olympische gedachte moeten zijn. Ik krijg er een rare smaak van in mijn mond. Voor mij mogen ze Tibet weer teruggeven aan de Tibetanen.
Maar vandaag gaan we eerst even echt genieten van het boekenweekgeschenk. De pianoman. Maar nog meer van het bijbehorende treinkaartje richting onbekende bestemming. Kedengedeng, kedengedeng……..


Auto's in de film – Herby

Wie kent niet dat eigenzinnige autootje, Herbie genaamd, rugnummer 53 en kenteken OFT-857. De Love Bug was de eerste film waarin deze auto met een eigen wil optrad. Herbie is een Volkswagen Kever. Het was een 1963 US-special uitvoering met sunroof. Alhoewel Volkswagen in het begin nooit blij is geweest met de bijnaam Kever komt het autootje er ook nooit meer vanaf. In werkelijkheid is deze kever verkocht als Volkswagen 1200, 1300, 1500, 1302 en 1303. Met daarin nog verschillende uitvoeringen. De oudste volkswagen 1200 had een gedeelde achteruit en werd brillie genoemd… Daarna werd het een ovaaltje en uiteindelijk kreeg deze in ik dacht 1957 zijn definitieve vorm. Een lange tijd is deze auto sfeerbepalend geweest in het europeese straatbeeld en nog steeds zie je ze nog regelmatig rijden. De enige Volkswagen die als Kever verkocht wordt is de New Beetle. Herbie speelde de hoofdrol in de volgende films:

  • The Love Bug (1969)
  • Herbie Rides Again (1974)
  • Herbie Goes to Monte Carlo (1977)
  • Herbie Goes Bananas (1980)
  • Herbie: Fully Loaded (2005)

Flying – van test naar printplaat


In een van de vorige afleveringen liet ik een foto zien van een experimenteer bord met daarop allemaal draadjes weerstanden diodes en andere onderdelen die we voor onze freesmachine nodig hebben. En uiteindelijk moet dat op een printplaat worden gemonteerd en vervolgens in de buurt van de stappenmotoren op de freesmachine worden bevestigd. Veel onderdelen hebben we gelukkig gekregen (zie vorige week) en we kunnen dus aan de slag. Eerst even een printplaat belichten, daarna etsen en dan alle onderdelen controleren en bevestigen. Met de nieuwe printplaaten die we gekregen hebben kunnen we het een stuk eenvoudiger doen. Met wat kunst en vliegwerk kunnen we deze direct gebruiken zonder dat we dure en milieuonvriendelijke producten gebruiken. En met het weer zoals het nu is komen we aan vlegen niet toe. Vanavond gaan we gewoon weer verder (wel eerst even foto’s kijken van de Oostenrijktrip).

En koud dat het was…

Mijn vriend Humberto is weer terug van het skieen, of eigenlijk het snowboarden. Een beetje spierpijn en koud dat het was (-18). De foto zegt genoeg, die had hij dus niet door moeten mailen… Ik ben er nooit geweest en wist niet dat die snowboards zo groot zijn. ik dacht meer aan skateboard formaat. Vandaag is voor mij een lastige, maar aan de andere kant ook feestelijke dag. De eerste stap in een groot project moet volgens plan vandaag af komen. En dat gaat lukken. Eigenlijk tijd voor een feestje, maar doen we wel als alles in april wordt afgerond. Dan is het voorlopig afgelopen met de stress. Yes, and I feel fine…



Dit is ook handig – by Frank

Zo rond kijkend op het Wereld Wijde Web, kom je af en toe wat tegen, wat erg bruikbaar
is. Zo kwam ik onlangs het programma "Photo – Toolkit" tegen. De tool is weliswaar
in het Engels, maar heeft een erg intuetieve interface. Er zitten dingen in die je met andere tools ook kunt, maar hier is de combinatie van mogelijkheden, die hem toch weer net iets interessanter maakt. Je kunt er erg gemakkelijk foto’s mee roteren, rode ogen aanpassen, kleurzwemen wegwerken, make-up op portretten toepassen (rimpeltjes weg retoucheren), wat bijlichten, Automatisch horizonnen recht zetten, vergroten verkleinen, ga zo maar door. O ja, je kunt er ook nog karikaturen mee maken. Als je een van de knoppen boven aanklikt kom je in een tweede scherm, waar vaak een automatische stand wordt geboden, maar er is ook steeds de mogelijkheid van handwerk. Persoonlijk gebruik ik dat liever. Ik houd wel van een beetje ‘controle houden op’. Rechtsonder staat steeds een knop "view tutorial" Je wordt dan doorgelinkt naar de website, waar e.e.a. nog eens voor gedaan wordt. Ook dit is wel allemaal in het Engels. De maker heeft zich behoorlijk uitgesloofd, maar geeft het programma toch ook nog eens gratis weg.

Je kunt de gratis tool downloaden op http://www.photo-toolkit.com.

Klik op het plaatje hieronder om een groter exemplaar te kunnen bekijken.



Funny (nog 4 te gaan) – Het gevoel…

Soms zegt een plaatje meer dan duizend woorden. Het onderstaande plaatje doet me denken aan een oud collega die zijn trouwdag eens vergeten was. Zijn vrouw zei er niets van, een hele week lang niet… Bij vrouwen heb je sowieso af en toe een gebruiksaanwijzing nodig, alleen krijg je die er nooit bij. En nu we het daar toch over hebben, als je ooit eens iemand kwijt raakt en echt niet weet waar die is kun je hem of haar via het mobieltje hier opsporen. Alleen een mobiel nummer opgeven en je weet waar iemand is. (werkt met Google Earth).

Limburg in beeld – Colmont en Winthagen


Vanuit Ransdaal nemen we de weg naar Ubachsberg. Dit is een lange weg door de velden en akkers met fantastische uitzichten. Het is even puffen want de weg loopt langzaam weer bergop. Bij het bordje gaan we richting Ubachsberg, nou ja berg, het is het scheidingsplateau tussen de Ardennen en de Eifel.
Het gehucht Colmont staat daar niet aangegeven. De naam stamt af van het latijnse calvum montem wat kale berg betekend. Het is klein met een dertigtal woningen maar vanwege zijn ligging een mooie plaats om te wonen. Hoog en droog op het plateau en grenst aan Ubachsberg. Je vind er schatten van huizen en allemaal in een oude stijl opgetrokken of herbouwd. we gaan verder en nemen de weg naar links de geerweg in. Deze straat moet al heel oud zijn en was vroeger de verbindingsweg tussen Ubachsberg (de berg) en Kunrade (Voerendaal). Nu is het niet veel meer dan een geasfalteerde boerenweg.
Het leidt ons naar het volgende gehucht Winthagen. Je waant je hier even helemaal terug in de middeleeuwen. Zeer oude boederijen en werkplaatsen, en heel veel in Kunradersteen opgetrokken. Winthagen is een beschermd dorpsgezicht. We maken uiteraard wat foto’s en lopen in gedachten verzonken verder richting huis…de route vindt u hier. Op de kaart kunt u goed zien dat hier alleen maar velden en akkers zijn