En als het er nu heel veel zijn?

Vorige week, heb ik laten zien, hoe je een foto verkleind zodat je een kwalitatief goed resultaat overhoud. (klik hier om terug te lezen) Vanuit de reacties kwam de vraag of je er ook meer te gelijk kon doen. Dat kan dus. Met een foto per keer, dat kunnen de meeste programma’s wel. Maar moet je er veel tegelijk aanpassen, dan is een foto per keer pas echt monnikenwerk. Daar heb je hulp bij nodig. Irfanview is een van de programma’s waar ook een zogenaamde batchconversie inzit (batch betekent letterlijk “stapel”). Met behulp van deze batchconversie kun je een of meerdere foto’s verkleinen, van formaat veranderen (van tif naar jpg bijvoorbeeld), en zelfs ook hernoemen. Dit kan apart, maar ook in een handeling tegelijk. Je kunt de nieuwe bestanden de oude laten overschrijven, erbij opslaan, of ook ineens naar een andere directory (map) verplaatsen. En wat ook nog mooi is, je kunt dat hernoemen met elk bestandstype doen, het hoeven niet eens foto’s te zijn. Ook dat kan wel eens handig zijn.

Hoe doe je dat:
Open Irfanview, ga naar het menu “Bestand” –> “Groepsconversie/hernoemen” of druk op de toets “b” Er opent een dialoogscherm met heel veel instelmogelijkheden. Ik heb ze hieronder beschreven. (Klik op de afbeelding voor een grotere weergave).




Als je in het scherm de knop opties aanklikt verschijnt volgend scherm:

Funny (nog 4 te gaan) –

Hopeloos… niet meer te redden. Alle toetsen verdwijnen als sneeuw voor de zon van mijn toetsenbord. Het geeft niet waar ik type, ik type zo snel met mijn tweevingerblindsysteem dat ik de helft van de toetsen af en toe oversla. Of het nou bij het leveren van commentaar is bij blogjes, of in een MSN gesprek met bekenden. Altijd ben ik de helft van de letters kwijt. En zo heb ik ook een voorliefde voor de rode kruisjes bovenin de windows, ben ik ook altijd te snel met de enter toets. En niet alleen met letters. Hoe vaak ik op het werk mijn bedrijfspas zoek ben, en mijn sleutels. Grrrr… En nou niet van de dementerende reacties. Zeg nou gewoon dat ik niet de enige ben…. Want waar komen anders die toetsen allemaal vandaan.



Limburg in beeld – Retersbeek en Klimmen




Na het uitstapje van vorige week naar het Centre Ceramique in Maastricht, vervolgen we onze weg. Maar niet zonder even achterom te kijken naar het prachtige kasteel Rivieren het gehucht waar we doorheen lopen heet Retersbeek (Gerieesjbrich in het Limburgs). De huizen en boerderijen staan als een langgerekt lint lang de weg richting Klimmen. Er staan juweeltjes van oude panden.



Van veraf zien we boven op de berg de Kerk van Klimmen (Klumme) liggen. Een waarlijk prachtige kerk gelegen op het hoogste pont van het dorp. Klimmen valt onder het bestuur van de gemeente Voerendaal. Het dorpje is in 968 geschonken aan de abdij van Reims. Toen werd ook de parochie van de heilige Remigius gesticht. De Remigiuskerk werd reeds gebouwd in de 11 eeuw, maar daarna nog enkele malen aangepast en bijgebouwd. De naam van het dorp beteken echt klimmen. Het ligt op een plateau en is alleen maar te bereiken door te klimmen. En uiteraard kunt u de volledige foto zien door er even op te klikken



Keek op de afgelopen week (12)

Soms moet je eens gek doen en gewoon doen wat anderen ook doen. Ofwel op het verzoek van Redstar eens mijn desktop laten zien op mijn blog (show me your desktop). U ziet geheel in sfeer, maar schijn bedriegt. Ik wissel nogal vaak van achtergrond. En het komt me goed uit, want eerlijk is eerlijk: als het zaterdag is, je de hele dag bezig bent geweest met boodschappen halen omdat mijn vrouw de verjaardag viert, gesjouwd heb met stenen, grond e.d. in de tuin. en dan na afloop van het feest nog een log moet plaatsen, is dat wel zo makkelijk. Geen teksten verzinnen, geen plaatjes zoeken, gewoon je desktop plaatsen en that’s it. (klik voor een grotere abeelding)




Ik heb me overigens voorgenomen om vanaf vandaag alleen nog maar een balansdag te hebben, voor de komende paar maanden. Ik weet het, het is en blijft een jojo effect, maar niets doen is ook niet goed. Dan ga ik straks over de honderd…. (kilo’s bedoel ik).

Opmerkelijk auto's – VW Karmann Ghia 1955-1977





Op verzoek van Belinda vandaag de Volkswagen Karmann Ghia. Deze Volkswagen werd bij Karroseriebouwer Karmann gebouwd van 1955 tot 1977 op basis van een Volkswagen kever onderstel en een ontwerp van Ghia. Volkswagen bedacht in 1953 (overigens mijn geboortejaar) dat het saaie imago van de kever en de transporter wat moest worden opgevijzeld en verzocht Karmann om het design en de bouw voor zijn rekening te nemen. Karmann schakelde het italiaanse Ghia in om het model vorm te geven. De grote voordelen van deze auto waren de mooie excentrieke italiaanse vormgeving en de betrouwbaarheid van de volkswagen motor. Het grote nadeel was de prijs van deze auto en de echt magere prestaties voor een auto die voor sportwagen moest doorgaan. Maar ik geef toe, het was een fantastisch mooie auto in die tijd. In 1974 werd de wagen vervangen door een Karmann Ghia die de bijnaam Razor Edge kreeg, ofwel het model 34 met een 1600 motor. In 1977 werd de productie in Duitsland gestopt. De opvolgers, waaronder de volkwagen porsche en naderhand de Volkswagen Sirocco hebben nooit zo’n populariteit gekend.



Flying High – Freesmachine




Ik heb van de week even een kritische blik geworpen op de freesmachine in aanbouw bij mijn vriend Humberto. Onze tweedimensionale CNC snijder krijgt er een broertje bij. Op de foto kun je al zien hoe het wordt. De onderplaat schuift heen en weer op een laderail aan beide kanten. Links en rechts gaat met een oude printeraandrijving en op en neer moet nog gemaakt worden. En als laatste moet de flexibele as met de frees geplaatst worden. Het geheel moet straks worden aangedreven door drie stappenmotoren. En uiteraard wordt alles computergestuurd. Op de onderste foto zie je een experiment bordje waar reeds twee stappenmotoren op functioneren (linksboven is de stappenmotor te zien). Een volgende keer laat ik eens zien hoe zo’n wirwar van draden een mooi electronisch geheel vormen op een print plaat. En alles alleen maar om een perfect vliegtuigje te maken. Op beide foto’s kun je klikken om de afbeelding in het groot te zien. Als Humberto zijn nieuwe site (eindelijk) af heeft, kun je daar een filmpje zien over de werking van het experimentele bord met de stappenmotor. (ik heb ons commentaar daar gehoord, en dat behoeft nog enige aanpassingen)



CSS en HTML (7)

Soms is het wel eens handig om bepaalde zaken af te grendelen. En daar zijn blok elementen handig voor. Stel je voor je hebt een pagina waar iedereen van alles opgooit, inclusief jezelf uiteraard. Teksten, plaatjes etc. Kijk maar eens naar het volgende voorbeeld:

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1//EN"
"http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="nl">
<head>
<title>bVision webdesign</title>
<style type="text/css">
p {max-width: 300px}
img {max-width: 300px}
</style>
</head>
<body>
<p>Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. </p>
</body>
</html>

Als je dit knipt en plakt in een teksteditor en opslaat als html zul je zien dat het resultaat er als hieronder uit zal zien:

Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst.
Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst.
Dit is tekst. Dit is tekst. Dit is tekst.

Het wordt niet over de volle breedte van de beschikbare ruimte uitgeschreven maar netje Maximaal 300 px breed. Let wel op het correcte !DOCTYPE, anders doet ie het niet! de browser valt dan terug naar CSS1, en daar werd dat nog niet ondersteund. En wat is nu het nut… Heel eenvoudig als je hetzelfde met een plaatje <img /> doet wordt het nooit breder dan je aangeeft. En kleinere plaatjes worden gewoon in hun orginele grote neergezet. dat het nog een ongewenst neveneffect heeft zien we in het uiteindelijke resultaat ook de kopfoto krijgt deze maximale waarde. Dit lossen we in het volgende deel elegant op…. (klik hier voor de html pagina).