De Eijsdener Beemden in herhaling


Als voorbereiding op de wekelijkse gang van zaken die werken heet, zijn we gisteren maar eens vroeg uit de veren geklommen om een fikse wandeling te maken door de Eijsderen Beemden. Het stukje natuur wat daar aan het ontstaan is uit de afgegraven grindgroeven is gewoon uniek te noemen. Voor de eerste keer kwamen we daar de konikpaarden op ons pad tegen. Met een natuurlijke afkeer van grote beesten kwamen we er toch niet onderuit om daar even dwars doorheen te lopen. Het verbaasde ons enigszins dat deze beesten gewoon net deden alsof dat ook zo hoorde, en geen pas verzette. Het was gelukkig door de regenval van gisteren niet al te heet, zodat we een aardig eind gelopen hebben. Het beeld boven geeft even het weerbeeld aan, ofwel het was in het begin behoorlijk dampig daar. Onder een collage wat je allemaal tegen komt daar. De Galloways(runderen) hebben we gemist, in zoverre dat we ze deze keer niet gezien hebben, maar de beesten hadden op hun eigen wijze het wandelpad gemarkeerd. Uit eigen ervaring raad ik u aan om niet te dicht in de buurt van pappa zwaan te komen, deze is daar niet van gediend, op de foto mocht nog net.(op beide plaatjes kunt u klikken)

Terug van weggeweest

Gisteravond ben ik mijn dochter met enkele vrienden en vriendinnen gaan halen op het vliegveld van Brussel, terug van een vakantie in Spanje Op de heenweg tot vlak voor Leuven in een noodweer gezeten met heel veel regen en in Brussel was het nog mooi weer. Maar het was van de zotte daar. In de file staan voor het vliegveld om een paar van die kabouters op te pakken. Dan maar even parkeren op het expressdek. Binnen was het ook al zo vol in de aankomsthal en uiteraard had het vliegtuig vertraging, maar goed, daar hou je gewoon rekening mee en zorgt dat je in ieder geval op tijd bent. Op de terugweg kon ik de lichten uit zetten. Miljaar wat een weer, een complete hoosbui met bijbehorend orkest en flitsend vuurwerk. dat was even anders dan een dag eerder, toen heb ik dit sfeerplaatje geschoten vlak voor dat we van het modelvliegveld vertrokken.(klik voor een groter beeld)


Ford Comete 1951 -1955


Sinds de dertiger jaren werden er in Frankrijk ook Ford auto’s geproduceerd (onder de naam Matford), waaronder deze Ford Comete. Van 1951 tot 1953 vond de productie plaats van deze Ford Comete bij Facel-Vega op basis van de Ford Vedette. Het is een prachtige coupe die een beetje doet denken aan de Amerikaanse Studebaker. De 2.2 liter V8 motor had wat moeite met de bijna 1400 kilo wegende Ford Comete en dat was dan ook duidelijk merkbaar in het (amerikaanse) verbruik van de wagen. In 1954 ging de Ford fabriek over in Franse handen en werd de Ford Comete in Frankrijk de Simca Comete. In dat jaar kwam ook de Monte Carlo versie uit. Daarin lag een 3.9 liter V8 van een Ford Vrachtwagen. Power genoeg, maar ook de karakteristiek van een vrachtwagen. In 1955 werd de productie gestaakt en waren er in totaal zo’n 1500 auto’s geproduceerd. (foto’s zijn aanklikbaar)

Desseldorf



Ons uitstapje naar Desseldorf zit er alweer op. Het waren een paar fantastische dagen. Het hotel was echter bullshit. Het enige was dat we een schoon bed hadden, maar de rest van de kamer kon zo uit een kamerverhuur komen. De helft van de lampen deed het niet, een gescheurde toiletpot, beschadigd sanitair , deuren in de grondverf en ga zo maar door. Oh ja, de naam, Hotel Prinz Anton, en laat u niet verleiden door de mooie plaatjes. Van die kamers hebben ze er maar een paar, wij werden ondergebracht in een gebouw elders in de straat. Maar Desseldorf daarentegen was prima. De Kenigsallee, de Altstadt, we hebben het allemaal gezien en ervan genoten. Nou ja gezien is een groot woord, als je daar iedere winkel binnen wil gaan heb je een paar weken nodig. De voorkeur gaat wat ons betreft uit naar de Altstadt, daar lopen nog normale mensen rond. De Kenigsallee is gewoon een vesting die geregeerd wordt door bewakers van al die dure panden en het voor een groot deel Arabische publiek wat daar met lijfwacht en al komt. Treffender dan op beide foto’s kan ik het niet weergeven.Boven een klein zaakje in de Altstad en de jonge arabier die in de onderstaande auto reed was niet ouder dan een jaar of 19… gezien het nummerbord kan dat ook wel kloppen. En voor de liefhebber van Starbucks, en liggen wel 10 van die panden in de dure straten. In de Altstadt geen. En de koffie was in de Altstadt vele malen beter… Overigens als u eens lekker wil eten moet u onder bij Karstadt in de shadowstrasse zijn. Bij de Indier die daar staat te koken wordt u pas echt verwend.(foto’s zijn uiteraard aanklikbaar)

Voorstelling

De volgende voorstelling is van 12.00 tot 12.30.

Toch liever met een statief – by Frank

Ik ben opzoek naar een statiefje. Tot nu heb ik eigenlijk altijd uit de hand gefotografeerd, maar voor bepaalde toepassingen is een statief toch onontbeerlijk. Ik heb een hekel aan sjouwen met foto-apparatuur. Je ziet soms fotografen met hele hutkoffers met apparatuur, lenzen, flitsers, enz. Mij niet gezien. Daaromeheb ik mijn oog laten vallen op een Gorillapod. Een statief waar je letterlijk alle kanten mee op lijkt te kunnen. Klein van afmeting en licht. Misschien dat iemand er al ervaring mee heeft, dan hoor ik dat graag.

Bij de uitslag van de plaats van dee Eiffeltoren heb ik al in het kort uitgelegd, hoe de achtergrond met toren en lucht vervangen is. Daar ga ik nog een uitgebreide tutorial van maken, zodra iedereen van vakantie terug is. Mooier is het natuurlijk, als je de foto ineens goed belicht krijgt. Maar de contrasten tussen licht en donker zijn vaak dermatig, dat je de trukendoos er wel bij moet halen. Een spiegelreflexcamera is al beter dan een compacte digitale camera, maar afhankelijk van zonnestand, eigen standpunt en hoeveelheid licht heeft iedere camera (fotograaf) van tijd tot tijd wel eens een uitgebleekte lucht.

Altijd zoekend naar iets nieuws, of iets anders, ben ik dus ook in aanraking gekomen met HDR (High Definition Range) fotografie. In het kort komt het er op neer, dat je meerdere foto’s (minimaal 3) van hetzelfde onderwerp maakt, met een e twee diafragmastoppen verschil. Een foto met goed belichte schaduwpartij, een met goed belichte middentonen en een met de highlights goed belicht. Veel camera’s hebben hiervoor zelfs een functie ingebouwd (Bracketing). Deze 3 foto’s worden dan op elkaar gelegd en je houd steeds de goed belichte delen over. Het resultaat: foto’s met luchten, zoals de oude Hollandse meesters ze in hun schilderijen hadden. Maar omdat je de camera uit de hand vrijwel onmogelijk goed op de zelfde plaatsekunt houden heb je een statief nodig. Anders verschuift het beeld teveel.

Hierondereeenefoto gemaakt met de camera in de stande”auto”een daaronder een,enog zonder statief, uit de hand gemaakte HDR. Soms lukt het zonder statief ook, kwestie van geluk hebben. De lokatie van de opname: Maastricht boven op de de st. Pietersberg.

Inpakken en wegwezen

Me! is even pleite, we zitten ergens in Duitsland langs de Rhein te genieten in de Altstadt. Als jullie me missen weten jullie me ergens bij deze toren in de buurt te vinden.Wie weet stuur ik wel een souvenirtje langs.