Niks, nakkes, nada

Niks, nakkes, nada, oftewel Zero. Normaliter treft u hier de wekelijkse auto aan. Maar vandaag maken we een uitzondering. En wel voor de Zero, een milieuvriendelijke motor die in Amerika ontwikkeld is. Neil Saiki is de ontwerper en eigenaar van deze machines, die net in London en Paris hun debuut maakten. De Motor is geheel geruisloos en loopt op een elektromotor. Het is een van de lichtste motoren en het verbruik in euro’s is ca 1 cent per kilometer. In 5 seconden tot ca 100 km/uur is ook niet echt slecht. Dat beloofd nog wat. Het enige wat ik niet weet is wat het apparaat moet gaan kosten. Maar met dat verbruik moet je dat er toch zo uit hebben. In Amerika loopt de verkoop als een trein, en in Europa zijn er ook reeds 120 verkocht. Naast de elektromotor zitten er nog meer innovatieve zaken op, zoals o.a. speciaal ontwikkelde remmen en een frame van lichtgewicht vliegtuigaluminium.


(click picture) De Zero

Heerlijk avondje

Zoals velen wel weten zijn we op het bedrijf gestart met een fotoclub. Was het de eerste maanden nog aftasten, inmiddels heeft zich een vaste kern gevormd en wordt het eigenlijk steeds leuker. Niet dat we een techniekclubje zijn, maar meer een compositieclubje. Met maken van mooie foto’s staat voorop, en niet de techniek. En dat ook werk van leden wordt besproken is niet vreemd, maar wel altijd in opbouwende zin. Want alleen degene die de foto gemaakt heeft, en hem mooi vindt, weet waarom. Een mooi voorbeeld is de volgende foto. U mag er alles van vinden, de reactie van de eigenaar was zo confronterend dat we allemaal even met de mond vol tanden stonden. Een prachtig lijnenspel, mooie diagonalen, de horizon moet hoger, of lager, dat kerkje zou ik weghalen, en meer van dat soort opmerkingen. Eigenlijk grappig. Want het enige doel was het kerkje in beeld brengen vanaf de plaats waar de fotograaf stond… en als je dan niet kunt zoomen, is dit het resultaat. We zijn de site van de club nog aan het opbouwen, maar het begin is er, en natuurlijk mag u er kijken: defotoclub.nl



(click picture) De kerk toch…

De floppers

Naar het werk gaan vind ik niet zo erg. Wat ik haat is dat je zo lang moet wachten tot je weer naar huis kunt

Het maakt me eigenlijk helemaal niets uit wat Nederland maakt met het Eurovisie songfestival. Wat me wel gigantisch stoort is alle commotie daaromheen. Alsof we in Nederland niets anders te doen hebben dan dan nieuws te maken over een stelletje over het paard getilde mannen onder aanvoering van Gordon. Dat soort figuren mogen wat mij betreft verwijderd worden van de buis en voorzien van een absolute mediastilte. Bewijs je maar met zingen, dan heb je meer te doen. Al die onzin eromheen is echt niet nodig.
Vandaag moet ik me nog even inspannen om alle nog niet afgehandelde zaken af te handelen, of in ieder geval aan te zetten zodat ik me morgen in alle rust kan voorbereiden op veertien dagen absolute werkrust. En ik hoor u denken, alweer… YESSSS.



(click picture)Als je moet wachten, kijk dan eens achter je

Fotomodel – door Frank (van IkFotograag.nl)

Bij ons leven al meer dan 30 jaar ook altijd een paar katten. Onze katten zijn altijd welopgevoede dieren die ook werken voor de kost. Werken? ja zeker, ze krijgen dat bakje Sheba niet zomaar. Huize Fotograag is geen hotel. Het werk wat ze moeten doen is wel redelijk afwisselend. Het kan bestaan uit het vangen van muizen tot het zich over de bol laten aaien en daarbij zichtbaar genieten. Kopjes geven, op de baas komen liggen, het bezoek vermaken met capriolen of gewoon mooi gaan zitten wezen. De ene kat vangt beter muizen, de ander is beter in het op de baas liggen. Net als bij mensen hebben ze ieder zo hun eigen talenten. Naarmate de katten ouder worden mogen ze het ook wat rustiger aan gaan doen. Maar echt met pensioen gaan ze nooit. Het op de baas liggen houden ze zelfs als hoogbejaarde nog lang vol. Ik moet zeggen dat ze graag bezig zijn met hun werk.

Een van onze katten, we hebben er momenteel drie, is Macavity. Macavity is 9 jaar geleden geboren bij de fokker als Shanna’s Silver Loney …. Maar wij hebben hem Macavity genoemd, roepnaam Macky. Macky is een Mainecoon (je weet wel)kater.

Macky is een echte Mainecoon,e hij is altijd goedgehumeurd en hangt regelmatig de clown uit. Als hij slaapt hangt hij met zijn hoofd meestal ergens vanaf, dat vind hij prettig. Hij heeft een zachtaardig karakter, ik geloof niet dat hij een muis iets zou doen. Hij is intelligent, tenminste hij is het die er voor zorgt, dat we de CAO nakomen van hem en van de twee andere katten die bij ons wonen. Hij meldt zich luid, als het etenstijd is, als een bakje eten niet voldoende was, de kattenbak voor zijn deftige komaf niet schoon genoeg is, als het drinkwater op is, kortom als hij zit te miauwen dan is er iets niet conform de afspraken. Af en toe dan “praat” hij zelfs tegen ons. Hij laat ons dan weten dat zo’n bakje Sheba (of ander merk) niet eens groot genoeg is om een holle kies te vullen, laat staan zo’n grote kat te voeden. Want wat het meest opvalt aan Mainecoonkatten is hun grootte. Ik denk dat Macky voor zijn ras een kleintje is, maar hij weegt nog altijd een dikke acht kilo, heeft een paar stevige poten en is als hij zit, toch een kop groter dan de andere twee katers die we hebben, en dat zijn ook geen kleintjes.

Onze Macky is een echte harde werker. Hij doet vrijwel alles behalve muizen vangen. Hij kan uren lang op schoot liggen, een stoel warm houden voor ons, en ’s nachts houdt hij met zijn acht kilo het dekbed op zijn plaats. Hij herinnert ons er aan wanneer het etenstijd is, of dat de kattenbak een beurt nodig heeft. Daarnaast is hij ook nog fotomodel. Hij is erg fotogeniek en kan er echt voor gaan zitten, om weer eens op de foto te komen.

Kunstwerk Schinnen


Ceres, kunstwerk van Lo van der Linden, heeft een nieuwe locatie: een weiland tussen Schinnen en Puth. Op de plaats waar ooit het klooster stond, staat het nu als blikvanger op de weg van Schinnen naar Puth. Ceres is het symbool voor de couleur locale van Schinnen. Het bier (Alfa), de stroop (Canisius), de Sjwekeser Rengeloate en uiteraard alle landbouwproducten in de omgeving. Ceres, een oergodin van de Romeinen stond immers voor de akkers en de boeren, de vruchtbaarheid. Of het mooi is, ik geloof van wel. Het lijkt wellicht klein, maar ik schat het gauw een meter of vier hoog. Het staat in ieder geval daar beter dan op de oude locatie bij het gemeentehuis. Ik rij er iedere dag langs als ik naar mijn werk ga. Voor mij staat het gewoon voor alweer een dag werk… Nog vier met vandaag erbij.


Wildpark Gangelt en de zwijnen

Wildpark Gangelt – Blauwe Arend Wildpark Gangelt – een voorbijganger
Wildpark Gangelt – Wild Zwijn Wildpark Gangelt – Wild Zwijntjes

Vlak over de grens bij Schinveld ligt het duitse plaatsje Gangelt. Daar waren we gisteren en hebben we onze benen gestrekt voor een wandeling door het wildpark. Ik moet u eerlijk bekennen dat ik al meer dan 56 jaar daar niet verder dan een kilometer of tien vanaf woon, en er nog nooit geweest was. Wat ik erger vind is dat ik al die jaren wat gemist heb. Een fantastisch stukje natuur wat langs de voormalige neutrale weg van Schinveld naar Komningsbos ligt. Het is een soort Mini Zoo met alleen maar inheemse dieren. Steenarenden, beren, lynxen, wolven, elanden, herten en ga zo maar door. Wat ik in het bijzonder wil noemen zijn de wilde zwijnen. Het komt niet vaak voor dat er een mini wild zwijn voor je voeten loopt… Ma, of pa zat vertwijfeld aan de andere kant van de draad te kijken. Met enige drang heb ik het beest weer verenigd met de familie, na eerst het beestje op de gevoelige plaat chip te hebben vastgelegd. Antoinette vond het maar niets. Ik vond het super om zo dichtbij met die beesten in aanraking te zijn. Uiteraard was er nog veel meer te doen. In het park zit een bijenvereniging, die startende imkers voorlichting geeft. En u vind er ook de Europese wilde kat, een klein beetje agressiever dan onze twee katten, maar zeker zo mooi. Voor wie eens wil gaan kijken zet ik hier de link (in het Nederlands): Wildpark Gangelt. Het spijt me voor de vele foto’s, ik kon gewoon geen keuze maken.

Wildpark Gangelt – Hert Wildpark Gangelt – Bijenkorven
Wildpark Gangelt – Europese wilde kat Wildpark Gangelt – Europese wilde katten

Een dagje zaterdag


(click picture)Kasteelpark Born – lynx

Gisteren hadden we een dagje zaterdag. Vroeg op, even boodschappen doen, en dan… Meestal willen we dan wel eens even naar Maastricht of een andere grote stad, maar de zin was er niet. Dan maar een rustig stuk wandelen en een kop koffie in het kasteelpark in Born, waar ook de foto’s gemaakt zijn. De lichte strepen op de bovenste foto komt door het gaas. Ik kon er helaas niet dichtbij genoeg komen. De Lynxen lijken heel aaibaar, maar rekenen daarop doe ik toch liever niet. Daarna even naar kwekerij kasteel Amstenrade. Op het moment dat we daar binnen liepen wisten we al dat het mis was. Moederdag, en vraag me niet waarom, maar in die periode is alles veel duurder in de tuincentra. We zijn daar dus doorheen gelopen zonder ook maar iets te kopen. En dat is voor ons een hele kunst. Een paar gezellige uurtjes vliegen op de vliegclub als afsluiting van de dag is niet slecht toch. Het heeft een nadeel als je zelf vliegt, het maken van foto’s zit er dan niet in.


(click picture)Kasteelpark Born – eenden???