Limburg in beeld – Schinnen




Als je vanuit Thull achter de Mulderplas omloopt kom je in Schinnen uit. Ik had er eigenlijk omheen willen lopen, maar dat kon niet. Buiten de stroopfabiek van Canisius en de Afcent is er weinig te beleven naar mijn idee. Vroeger bekend van de Bokkenrijders, maar nu weet ik er niet veel van te maken. Het is een uit zijn voegen gegroeid dorpje. Het weet oud en nieuw niet te combineren en heeft de twijfelachtige eer om het lelijkste verlichte object van Nederlad in de tuin te hebben staan. Natuurlijk zijn er ook interessante verhalen te vertellen over Schinnen. Zo ligt er ergens achteraf een versterkte hoeve, kasteel Terborgh. Ook een stukje mijnverleden, luchtschacht 4 van de staatsmijn Emma ligt op het Afcent terrein. Of de uit de twaalfde eeuw daterende kerk en de historie van de bokkenrijders niet te vergeten. Alleen zijn het allemaal losse stukken die ik niet aan elkaar kan plakken. Snel op naar het volgende dorp en dan te bedenken dat ik hier bijna iedere dag doorheen rij. Deze gemeente heeft er bij de herindeling een paar prachtige dorpen bij gekregen die elk een bezoekje waard zijn. Maar wellicht dat een verdwaalde bezoeker mij kan uitleggen waarom Schinnen er wel bij hoort en zeg nu niet waarom ik er dan over schrijf, het ligt gewoon op de weg naar hele mooie andere plaatsen.


Keek op de afgelopen week (2)

Het is zondag, en de eerste week zit er alweer op. Sinterklaas is zoals ieder jaar om deze tijd richting Spanje vertrokken en menigeen is mee gegaan. En wie zou niet mee willen als het daar lekker warm is en je hier van de weg af waait. Ook het eerste blogweekje zit erop. Met gemengde gevoelens welliswaar, ook voor mij is het even wennen. Maar het valt me niet tegen, dus we gaan nog even een paar jaar door. Gisteren was de grote terugverhuizing van mijn dochter. Het gezin met vier volwassenen is weer helemaal compleet. En als ik kijk wat er deze keer allemaal mee terugkomt, dat hou je niet voor mogelijk. We bezitten nu een aantal koelkasten, met kleine diepvries. Bedden in overvloed. Kasten teveel, een riedel aan prullaria en stapels was. Rest alleen de vraag waar blijf ik ermee. Een uitdaging voor de komende weken. En morgenvroeg zit ik in ene keer op een heel andere plaats op kantoor, juist ja, ook verhuizen. Ik denk dat ik maar op een boot ga wonen en werken, die kan ik overal mee naar toe nemen. Ik ben geloof ik langzaam aan een paar vrije (kerst)dagen toe, maar vandaag eerst eens even een boompje gaan versieren.



Vergeten merken – de Goggomobil 1955 – 1969



De aftrap in deze serie historische automobielen wordt gemaakt door de Goggomobiel. In 1954 werd dit autootje voorgesteld aan de pers en in 1955 rolden de eerste auto’s van de band. Een echte dwerg met tweetactmotor was het, maar enorm populair omdat je er met een motorrijbewijs in mocht rijden. Dat de isariafabriek tot die tijd alleen landbouwmachines maakte mocht de pret niet drukken. Het familiebedrijf onder de leiding van Hans Glas had een groot succes met dit wagentje. In tegenstelling tot de andere fabrikanten van dwergauto’s leek deze zelfs op een auto. Het bedrijf werd in 1966 overgenomen door BMW die in 1969 de productielijnen stil zette voor dit model. 280.000 exemplaren waren toen van de band gerold. Er heeft zelfs een besteluitvoering van deze auto bestaan. Het waren zeer betrowbare auto’s voor die tijd. De dwergauto’s zijn hun bestaanrecht kwijt geraakt door de toenemende economische groei. Men kocht sneller een echte auto…
Naast de goggomobiel bouwde Glas onder zijn eigen naam ook nog auto’s. Deze zullen in deze serie ongetwijfeld ook nog wel eens voorbij komen.

Flying High – de start

Zoals iedereen wel weet is een van mijn hobbies modelvliegtuigen maken. Samen met een voormalig collega, en inmiddels vriend, bouwen we er aardig wat af. Begonnen een jaar of twee geleden met niets aan ervaring tot een productie van een vliegtuig per week. Niet dat we er iedere week ene bouwen, maar het kan wel… De ontwerpen zijn o.a. op internet te vinden in de vorm van foto’s, CAD tekeningen of alleen maar schetsen. Het eerste wat er moet gebeuren is een tekening maken die voor ons doel geschikt is. Het grondmateriaal bestaat meestal uit XPS, eXpanded PolyStyreen. Ook wel bekend als Roofmate, de schuimplaten die ze gebruiken als dakisolatie. Om deze in vorm te brengen kun je snijden of schuren of een hete soldeerbout of gloeidraad gebruiken. Het laatste heeft de voorkeur. Daarnaast uiteraard lijm om deze vormen te verlijmen, electronica voor de motor en de besturing, en uiteraard de motor en de servo’s. Een paar staafjes carbon voor de stevigheid en je hebt een vliegtuig. Tenminste, dat is de bedoeling. Gaat het mijn vriend om de snelheid en wendbaarheid, mij gaat het vooral om de rust en het zweven. De twee uitersten in onze hobby, maar heel goed te combineren. In deel twee gaan we aan de slag met de voorbereiding en het ontwerp. Waarna we stap voor stap een vliegtuigje bouwen. Hieronder een van mijn vliegtuigen, de Drone. Een prima trainingsvliegtuig voor de beginner. In werkelijkheid een voor het Franse leger ontwikkeld spionagevliegtuig.



Tips en Truuks – Pearl wekker

Deze unieke wekker kwam ik tegen in de Duitse Pearl catalogus, maar zal ongetwijfeld ook hier ergens te krijgen zijn. Hij is echt hondsgemeen en speciaal bedoeld voor mensen die de neiging hebben om na het uitzetten van de wekker weer in slaap te vallen. Als de wekker afloopt wordt het wieltje bovenop gelanceerd en de wekker stopt niet eerder dan dat het wieltje weer is terug geplaatst op de oorspronkelijke bevestiging. Ik zou zo de neiging hebben om de wekker een uurtje eerder dan normaal te zetten en zo de reactie van de eigenaar te testen. Volgens mij vang je het wieltje na een paar dagen al in de lucht op voordat je moet gaan zoeken. Het resultaat is dan hetzelfde, je bent op dat moment gewoon wakker… Ofwel een goede tip als u een kado zoekt voor iemand waar u niets voor weet, en die niet s’nachts naast u ligt te ronken. In het laatste geval zijn er namelijk twee de klos…



Voorstelrondje

Me!, die in het dagelijkse leven Sjoerd heet, en daarbij ook mijn collega is, Heeft mij gevraagd om af en toe ook een stukje te willen schrijven. Daarom begin ik om me eerst even voor te stellen. Catman, in het dagelijkse leven aangesproken als Frank. En door jonge mensen vaak ook als meneer. Zo oud zie ik er kennelijk al uit. Om in autotermen te spreken, ik ben van het bouwjaar 55, en werkzaam als ICT’er, bij momenteel de beste werkgever van Nederland. Vermits ik niet afwezig of met vakantie ben.

Catman ben ik eigenlijk geworden toen ik mijn eerste kat cadeau kreeg voor mijn 21e verjaardag (lang geleden). Sindsdien heb ik altijd meerdere katten te eten mogen geven. In het begin van het WWW, toen de chatboxen opkwamen, heeeel lang voor de jeugd begon te MSNen, was het al gebruikelijk om een nickname te hebben. Toen ben ik Catman gaan gebruiken. Chatten doe ik tegenwoordig vrijwel niet meer, en mijn GSM staat ook vaak uit. SMSen doe ik zelden of nooit. Ik spreek de mensen liever zelf. Wat ik wel doe in mijn vrije tijd, is foto’s maken, en ze op de computer nabewerken. Af en toe bouw ik een website. Momenteel ben ik dan ook bezig mijn eigen website nieuw leven in te blazen. Zodra deze klaar is ga ik er mijn eigen foto’s publiceren.

Een van de ontwikkelingen van de laatste jaren is de digitale camera. Een heerlijke ontwikkeling, waar je al die onvergetelijke momenten mee vast kunt leggen. Ik ben geen fotograaf, maar ik fotograag (terwijl ik dit schrijf bedenk ik zomaar de de titel voor mijn nieuwe website!). Je kunt zeggen dat ik een serieuze kiekjesmaker ben. Serieus omdat ik de kwaliteit van mijn foto’s graag wat verbeter. Dit door ze zoals eerder geschreven op de computer na te bewerken, maar ook door bij het maken van de foto al goed op de details te letten. Daarbij kijk ik ook vaak naar de foto’s van anderen, en het waarom een foto zo goed overkomt (of waarom niet).

Het is de bedoeling dat ik stukjes ga schrijven over het bewerken van foto’s, en dan vooral hoe ik bepaalde dingen doe. Zoals er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden, zijn er vaak ook meerdere methoden, om de diverse bewerkingen te doen. Als jij een andere methode hebt, die wellicht beter is, of makkelijker, dan horen wij dat graag. We proberen hiermee de site op een interactieve manier gestalte te geven. Ook vragen of opmerkingen zijn welkom.

Waar zit dat knopje nou ook al weer

Verder nog:

  • Af en toe zal ik ook reageren op stukjes van me! Zeker als het over politiek gaat of zo.
  • Ik ben “unne Rooie” denk ik; tenminste ik stem meestal op Jan.
  • Mijn wieg stond in Noord-Brabant, maar ik woon al heel lang in Limburg.
  • Ik maak duidelijk onderscheid tussen Holland en Nederland.
  • Ik maak (waarschijnlijk) als laatste Nederlander nog verschil tussen enige en enigste.
  • Ik ben gek op erwtensoep, wortelstamp en zuurkool.