Funny (nog 4 te gaan) – Maastricht

Als je dan toch in Maastricht bent en je wil van de voetgangersbrug gebruik maken kom je dit tegen… Nou u. Te voet niet en met de fiets wel. Discriminatie vind ik dat. Rechts, heel moeilijk te zien, staat een oud torentje, het favoriete plekje van Annemarie (Klik op foto)




Limburg in beeld – Maastricht (1)




Even een zijstraatje, maar toch passend in deze serie. Het Centre Ceramique en het natuurhistorisch museum in Maastricht. In beide vond de tentoonstelling China Dino plaats. Vier reusachtge skeletten afkomstig van het natuurhistorisch museum uit Bejing zijn voor het eerst in Nederland te zien. De Dino’s leefden vanaf 200 tot 80 miljoen jaren terug hier op aarde. En de skeletten geven een goed beeld van wat hier in de buurt ook losliep. Bejing in het Centre Ceramique en Mestreech in het Natuurhistorisch Museum. De Dino’s zijn landdieren en de mosasaurussen die hier zijn gevonden zijn zeedieren uit die periode. De naam is wat ongelukkig gekozen, Maar aan het eind van de DINO periode was hier Limburg een ondiepe tropische zee. En niets Mosa wat Maas betekend. De afstand heen en weer tussen de twee tentoonstellins ruimten hebben we natuurlijk te voet gedaan. Verder heb ik niet zoveel met die grote beesten, alhoewel ik het wel knap vind dat er mensen zijn die dingen vinden en thuis kunnen brengen. (klik op de foto’s)



Keek op de afgelopen week (11)


basisveiligheid VCA
We hebben de afgelopen week weer een hoop geleerd. We weten weer hoe we een vaatwasser moeten inbouwen, alleen de sierdeur zit er nog niet op. Maar aangezien mijn vrouw as zaterdag haar verjaardag viert zal die er deze week in ieder geval op moeten komen. We weten ook weer hoe we een diploma moeten halen. Dat was alweer een tijd geleden. Het diploma is gelukkig tien jaar geldig, en daarna zijn we toch met pensioen. Tenminste, daar ga ik vooralsnog vanuit. En gisteren was het winkeldag, samen met mijn vrouw en dochter op stap. Ik heb er een stel platpoten aan overgehouden. Ik ben bij dat er op sommige plaatsen stoelen staan om even te pauseren, volgende keer breng ik ze gewoon en ga dan weer snel naar huis. Vanmiddag gaan we even naar Maastricht, naar het Centre Ceramique daar is de tentoonstelling China Dino. Waarover later meer. Ik amuseer me wel vandaag. Ga fijn naar buiten en denk niet aan Me!.

Opmerkelijk auto's – Renault Dauphine 1956 – 1967




Naast de vergeten auto’s zijn er natuurlijk ook auto’s die niet meer gemaakt worden of vervangen zijn door nieuwere modellen. De echte klassiekers dus. Vandaag een auto uit die serie. De Renault Dauphine. Het model had een vermaarde voorganger, de Renault 4CV. In 1956 rolde de eerste van de band en het bleek meteen een groot succes. Tot 1967 rolde er meer den twee miljoen exemplaren van de band. De auto werd vooral bekend door z’n vriendelijke verschijningsvorm en de gewonnen ruimte t.o.v. zijn voorganger. De motor lag net als bij de 4CV achterin en had een inhoud van 845 cc. Daarmee kon een top bereikt worden van 110 km/uur. Voor de echte liefhebber telt natuurlijk alleen de Gordini uitvoering. Die had 40 pk, 8 pk meer en haalde daaemee een top van 125 km/uur.


Me! op vrijdag

Het examen gisteren viel me even vies tegen, niet dat het moeilijk was, maar de stof is zo ontzettend saai en zo slecht geschreven dat je er niet eens makkelijk door heen leest. Volgens mij moeten we daar gewoon goede schrijvers zoals Wim. T Schippers voor inhuren (de stem van Ernie uit Ernie&Bert). En daarnaast heb ik gewoon weinig tijd gehad om me op het examen voor te bereiden. De vraag of ik geslaagd ben moet ik nog even met “ik weet het niet” beantwoorden. Er zaten een aantal vragen bij die op verschillende manieren gelezen konden worden. Ik had al diverse voorbeeldexamens gezien, maar nog gene zo warrig als die van gisteren. Het resultaat volgt later, en als het slecht is gaan we gewoon nog een keer. Maar dat het onderstaande niet kan snap ik zelfs…

UPDATE: Geslaagd, met een 9….



Tips en Truuks – Not for MacFreaks

Vandaag even geen HTML of CSS. Het was me gisteren wat te veel van het goede. Onze nieuwe vaatwasser was gearriveerd en moest uiteraard ook even geplaatst worden, nog een dag met de hand afwassen is er dan niet meer bij. En plaatsen gebeurt door eerst de oude vaatwasser weg te halen en daarna de nieuwe er neer te zetten en aan te sluiten. Het is geen dagelijks werk voor me maar het is gelukkig allemaal gebeurd. Op een waterballet na dat de oude vaatwasser nog even veroorzaakte, kunnen we nu weer genieten van onze verdiende vrije tijd. Toch een tip vandaag, alleen niet voor Mac users en het heeft niets met vaatwassen te maken. Het begint met het starten van de rekenmachine van windows XP. Op de windowstoets + R drukken, dan calc intypen en op enter drukken is het snelste. De Rekenmachine via het menu starten (bureauaccesoires) mag ook natuurlijk. Kijk niet naar de cijfertjes, dat is de wortel uit veertien.



Nostalgie: oude foto's — by Frank

Als ik de oude fotoalbums van mijn ouders open, dan zitten daar veel foto’s in die inmiddels meer dan 50 jaar oud zijn. Veelevan die foto’sezijn gemaakt met een Kodak box camera. Die camera staat inmiddels in mijn verzameling. Het was de eerste camera waar mijn verzameling destijds mee begon. De meeste foto’s in de albumsezijnezwart/wit, kleur, dat kon niet met die camera, tenminste dat zei mijn vader altijd. De meeste foto’s zijn relatief klein van formaat. De afdruk werd vroeger vaak gemaakt door het negatief op fotopapier te leggen en daar heel even licht op te laten vallen. Zogenaamde contactafdrukken. De grootte van het negatief bepaalde de grootte van de foto. Zo had je geen dure apparatuur nodig. Om het wat leuker te maken, hebben sommige foto’s een kartelrandje gekregen van de maker. Misschien ook, dat het ooit mode is geweest, om dat te doen. Tegenwoordig zie je het niet meer. Ookezag je vroeger wel eens ansichtkaarten met een kartelrand. (Ansichtskarte, volgens mijehebben we dat woord in Duitsland geleend.)

Maar veel van die foto’s hebben de tand des tijds niet zo goed doorstaan. Veel zijneer bruin geworden, dat wordt ook "sepia toning" genoemd. Bij oude foto’s heeft het te maken met de verzuring van het papier, de gebruikte lijm bevatte vaak zuur. Wat ook kan is dat het een gebrek aan fixeren was destijds. Als je foto’s inplakt moet je dus opletten dat je zuurvrije lijm gebruikt. Maar als je het op moderne foto’s ziet dan is het meestal trucage. Een verlangen naar een stukje nostalgie denk ik.e

De meeste fotobewerkingsprogramma’s hebben wel een tooltje aan boord om "sepia" te simuleren. De Gimp dus ook, en daar gaat dit artikel over. Misschien vind je het leuk om eens een keer een nostalgische foto op je website te zetten, of wil je iemand blij maken met een "oude foto". Dan kan dit artikel van pas komen. En wie weet krijg je nog andere ideeen. Ik heb als basis weer de foto genomen, waar ik onlangs het paarse randje van heb weg gehaald. (zie artikel: "Met een randje").