bVision.nl

HIV staat hier voor “Han Iech Verjessen”, ofwel ben ik vergeten in het Kerkraadse dialect. Dat overkwam mij deze week twee keer, waarschijnlijk doordat er een deadline gehaald moest worden, en niet eens door mij. Mijn hulp was alleen maar ingeroepen om haar te ondersteunen. Eerst kom ik op het werk en heb ik geen telefoon, geen badge, en kon dus niet binnen… en de dag erop had ik netjes mijn badge, mijn telefoon, maar was ik vergeten een jas aan te doen en daar zat mijn beurs in, dat kan bij mij makkelijk, want de auto staat binnenshuis en op het werk hoef ik maar een tiental meters te overbruggen. Gisteren liep de deadline af en nu is de druk een beetje van de ketel, dus zal ik vandaag eens mijn uiterste best doen om alles mee te nemen wat ik nodig heb, anders krijg ik geen visje vanmiddag. Oh ja, en mijn reserve batterij zit in mijn jas. Maar waar waren mijn boterhammen ook alweer… Dat krijg je allemaal als je hersens ergens anders mee bezig zijn. Nu weet ik meteen hoe dat voelt over een paar jaar, als vergeetachtigheid structureel wordt. Onderstaande foto heb ik vorige week op het werk gemaakt, deze mannekes onder druk vond ik wel passen bij het verhaal.

Een korte vandaag, want gisteren heb ik op mijn vrije dag bij de baas gewerkt, en ook nog lang gewerkt… Hoe ver gaat u met het versieren van uw huis met de kerst. Deze mensen erg ver. Maar sommigen nog veel verder, ofwel: wordt vervolgt.

De Cardok garage is een interessante parkeerplaats oplossing die je in en rondom Londen steeds vaker tegenkomt. Zeker daar waar de grondprijs hoog is is dit wellicht de ideale oplossing. De garage als voortuin ingebouwd. De eigenaar laat de auto stijgen en dalen met een hydraulische lift. Momenteel zijn er reeds een twintigtal geplaatst en er zijn een aantal besteld of in aanbouw. Gezien de prijs, zo’n zestigduizend euro, een hele prestatie. Hoe ver kun je gaan met gadgets. Alhoewel, een elektronische boekenkast kost ook al een 400 euro…

In het weekend passeerden we vanuit Maastricht ons toeristenstadje Valkenburg. Daar vind je in het weekend heel Nederland, Duitsland en België geloof ik terug met deze dagen. Halverwege de Cauberg stonden we als stil, en ik hoefde er alleen maar doorheen. Met bussen, treinen, de auto ik weet niet met wat nog meer ze er gekomen zijn, maar het was er compleet zwart van de mensen in het centrum. Voor de gemeente grot, onder aan de Cauberg, waar je wat kerstspullen in de kerstmarkt kunt kopen, stond alles muurvast. En bij de fluwelengrot was het al niet anders. Er kon geen mens meer in of uit, en geloof me, je moet voor alles betalen. Mijn vrouw A. en o.g. snappen niet wat mensen er aan vinden om massaal naar een dorp, want meer is Valkenburg niet, te komen om daar in de rij te gaan staan. Als je daar in Landal Kasteeldomein De Cauberg zit kan ik dat nog begrijpen dat je daar eens even wil gaan kijken. Maar busladingen die vertrekken naar de kerstmarkt, te zot voor woorden, die gasten gaan alleen maar voetje voor voetje langs alle kramen en als ze er weer buiten zijn vertrekt de bus terug weer naar huis.

Vandaag neem ik u mee naar een paaltje in het hoge water van de Maas bij Itteren. Voor een hele rustige, roestige zondag. Het zal nog wel even duren voordat dit paaltje is weggeroest. Ik zou het eigenlijk moeten adopteren en beschermen. Wie weet…

John Tojeiro was niet echt een autofabrikant, maar meer een auto designer. Hij ontwierp een chassis en verkocht dat als bouwpakket en de koper kon zelf daar een motor in zetten. Als zoon van een Portugese vader en Engelse moeder, werd hij geboren in Estoril, waar een van de mooiste circuits achter de Pyreneeën ligt. Na de dood van zijn vader verhuisde hij met zijn moeder naar Engeland. In zijn auto’s kon je motoren aantreffen van Jaguar, Bristol, Ford Anglia en MG. Ook werden zijn ideeën gebruikt door andere fabrikanten zoals o.a. de AC Ace, waaruit later de AC Cobra werd ontwikkeld. Op de foto’s Boven, de Tojeira-Bristol en onder de Tojeira-Jaguar. Beide modellen komen uit de vijftiger jaren.