Poes
Poes

Poes

een levensecht knuffelmaatje, niet om er mee te spotten, maar als hulp bij dementie of eenzaamheid. Sinds dat we getrouwd zijn hebben we katten. Voor ons de betere huisdieren, maar daarover mag je van mening verschillen. We hebben het besluit genomen dat dit absoluut ook onze laatste katten zijn. We zijn op een leeftijd dat we waarschijnlijk een nieuw huisdier niet overleven, en om zo’n arm dier dan aan zijn lot over te laten zit niet in ons. Maar dit terzijde. Zolang als je elkaar nog hebt is het wellicht ook nog niet zo’n probleem. Maar als je alleen bent en niemand kan meer voor je zorgen, je beland ergens in een verzorgingshuis en daar zit je dan met dementie of gewoon eenzaam en alleen. Ik kan me heel goed voorstellen dat zo’n knuffelmaatje dan goede diensten kan bewijzen, mij was deze uitvoering onbekend. Wel gewone knuffeldieren en poppen.

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

22 reacties

  1. Kakel

    Het Schuifeloudje had een dergelijke poes met batterij. Poes lag opgerold in elkaar en je zag dat hij ‘ademde.’ Ahum. Ik vond het een doodeng ding. Maar een nepdier dat op aanraking reageert en mensen een comfortabel gevoel geeft…een prima uitvinding!

  2. די מריו

    Ik ken iemand, die had deze tot aan haar dood. Dat was mooi, want ze woonde helemaal alleen en dat was best wel stil zei ze. Ze wist dat het een pop was, maar dat vond ze prima. Ik praat toch wel tegen hem

    Love As Always
    Dimario

  3. Huisdieren zijn gewoon gezellig, maar als je op leeftijd komt is het wat lastiger.
    Ik had een buurvrouw die diep ongelukkig was, weduwe en haar hondje overleden.
    Toen hebben we als buurt geregeld dat ze een hondje nam en de belofte dat het hondje als ze zou overlijden een ander baasje zou krijgen.
    Het diertje heeft haar veel levensvreugde en levensjaren gegeven.
    De belofte werd ingevuld en ze stierf in vrede. Hans

  4. Er zijn al minstens 10 jaar van dit soort poezen, ze snorren ook een beetje en lijken te ademen. Dat kan zeker wel iets betekenen voor mensen met dementie al zou een echte poes nog beter zijn.
    Ik neem om de reden die jij noemt óók geen poes meer. Maar het zóu mogelijk zijn wanneer je afspraken met bijv. een kind kunt maken die later voor de poes wil zorgen. Bij mij is die optie er niet omdat ze allemaal al zélf twee poezen hebben.

  5. Ha Sjoerd, nou… ik ben gek op katten. Altijd katten gehad.
    Maar helaas: Henry is allergisch, dus toen mijn laatste twee katten eind 1997 overleden heb ik geen nieuwe katten meer genomen.
    Maar ik mis ze ontzettend!!
    Misschien kunnen jullie overigens een kat uit het asiel nemen? Die zijn vaak al wet ouder??
    Groetjes!

  6. Die gedachte hebben we ook, onze Cookie zal waarschijnlijk ook onze laatste zijn, je huisdier moet je niet overleven. Echter we hebben al meer dan 50 jaar een schildpad, die ons wel eens zou kunnen overleven, daar denk je nog niet aan als je 20 bent en een huisdier koopt.

  7. Er zullen zeker mensen zijn die ermee geholpen worden, ik hoop zelf niet dement te worden het is een verschrikkelijk ziekte. Maar ja je hebt het niet voor het kiezen natuurlijk . Vanmiddag weer naar mijn dochter ze is nu thuis maar morgen kan ik niet omdat mijn auto voor de apk moet. Fijne woensdag gewenst.

  8. mogge Sjoerd
    ik had er nog niet van gehoord , maar dat er zoiets is verbaasd me niet
    tegen eenzaamheid zal het zeker goed zijn of dat ook bij dementie het geval is betwijfel ik

    geniet de dag

Reacties zijn gesloten.