welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u
Soms kom je wel een iets geks tegen, zo als nu tijdens het wandelen. Ik liep langs een paar woningen waar ik regelmatig langs loop en zag daar ineens het woord TIEN staan. Als huisnummer, ik heb het gewoon nooit gezien terwijl het er toch wel was. Het was een hele vreemde gewaarwording, iets niet zien terwijl het er wel was.
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
Roestiek is het moment waarop lichaam en geest weer in balans zijn
De bermtoerist – Bijna bloeiende Palm “Op de Akker” 07-2026
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u
Ook in Israel rijden uiteraard oude autoś zoals deze Volvo 240 welke door Dimario werd gespot, hij schreef hierbij:
Hallo Sjoerd,
ik dacht, weer een Volvo, ik kan er niet mee aankomen. Denk dat de Volvo wel het meest in je garage staat. Maar toen zag ik toch wat bijzonders. Ik had dit nog niet eerder gezien. Het kenteken bestaat maar uit 6 cijfers. Sinds de jaren 70 wordt namelijk al de 7 cijfers gebruikt en tegenwoordig zelfs al 8 cijfers.
Dus het moet toch een van de eerste modellen zijn van de 240 die van 1974 tot 1993 zijn gebouwd. Al met al, toch weer een bijzonder verhaaltje.
Love As Always, Dimario
Ik heb hier uiteraard niet veel meer aan toe te voegen, alhoewel volgens mijn informatie er drie type nummerborden zijn in Israel, Van 1980-2017 7 cijfers (XX-XXX-XX) van 2017-nu 8 cijfers (XXX-XX-XXX) voor 1980 hadden deze nummerborden 6 cijfers, bij het verkrijgen van een nieuw nummerbord voor deze oudere auto’s kon daar dan ook “collectibles” op komen te staan.
Onderstaande afbeeldingen zijn aanklikbaar
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
woë zint ze gebliëve, mieng koele en kuulkes?
De leesjongen
Nee, niet de titel van een nieuw boek wat ik ga schrijven. Wat je op de foto ziet is eigenlijk het begin van de opleiding tot koempel in de mijnen, iedereen die kolen wilde gaan delven moest eerst weten wat kolen zijn. De kolenlagen in de mijnen lagen ondergonds tussen de steenlagen in. Alleen aan de kolen werd geld verdient. Op de band lagen na het bikken ondergronds dus ook wel stenen tussen de kolen. De jonge ondergronder werd het verschil tussen kolen en stenen duidelijk gemaakt op de leesband, een loopband waarlangs aan beide zijden de leesjongens stonden die de stenen uit de steenkool haalden. daarbij stond natuurlijk een opzichter, die de jongens af en toe vreselijk op hun donder gaf als er stenen doorkwamen met de steenkoolbrokken. Na de leesband gingen de kolen naar de zeverij. Dat er veel stenen meekwamen met de kolen was te zien aan de gigantische steenbergen die in het Limburgse land verschenen.
Leesband Staatsmijn Emma 1950
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
There is no reason and no way that a human mind can keep up with an artificial intelligence
Soms heb je van die momenten die gewoon ontstaan, die zijn leuk, stellen niets voor, een beetje abstract en surrealistisch. maar verder alleen iets om even naar te kijken. Maar aan de andere kant wel leuk om te doen. Iemand memoreerde het als een krankzinnig leuk gezelschap. Daar kan ik me in vinden.
Foto: AI-Art ©bVision.nl
programma: Nightcafé studio
Model: GTP Image2 Low
Lora: n.v.t.
Titel: Extravagant characters
Template: none
Prompt:surrealism, Extravagant strange Cosmic characters travelling in beautiful landscape /cheerful express on /colorful clothes, flowers, lamppost
+
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u
Ik schreef gisteren al ergens dat ik gisteren voor ene dag Belg wou zijn. Gewoon om te vieren dat Mister T. dacht dat hij met omkopen van de UEFA, een wedstrijd kon beïnvloeden. Het resultaat was een duidelijk gemotiveerd België dat de Amerikaanse ploeg aardig de oren gewassen heeft. Dat verdient een bloemetje, eentje gisteren gefotografeerd tijdens mijn ochtendronde. Het is niet heel veel, maar ik ben ook geen Belg…
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u
Tien maart, aan de rand van Amsterdam, aan de Ooster Ringdijk, om precies te zijn op de hoek van de molukkenstraat en de Carolina MacGillavrylaan, ijskoud en mist, fietste Karel een rondje om wat foto’s te maken, de camera bleef in de tas , veel te koud, maar voor dit huisje stopte hij en maakte met de mobiel de volgende plaatjes. En dan moet je vier maanden en 25 graden warmer wachten voor je foto’s een eigen plaats op het web gaan krijgen. Het huisje is het zeker waard. Ik schat dat het ergens rond de dertiger jaren uit de vorige eeuw is gebouwd. Goed onderhouden en met duidelijke reclameborden zonder graffiti. Maar nu gaat het snel vooruit met de trafohuisjes en de voorraad slinkt iedere week.
Onderstaande afbeeldingen zijn aanklikbaar
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
