welkom in het parallelle universum van bVision, kijk lees en verbaas u
Afgelopen zaterdag reden we langs een Antiekzaak op de Heksenberg met de naam van een voormalige friture bij ons in de straat, we hebben het dan over vijftiger jaren van de vorige eeuw. Het gesprek wat volgde was meer een ophalen van gedachten wat ze er allemaal verkochten. Frietjes, ja, maar voor de rest was het maar armoe troef, je wist niet beter, een gekookt ei, een zure bom, een Amsterdamse uit en een bockworst en dan hadden we het wel gehad, ik weiger de gehaktbal en de halve haan als snack te benoemen. De frikandel zoals wij deze kennen, werd pas uitgevonden in 1959, door Jan Bekkers uit Deurne. De frikandel speciaal deed pas rond 1980 zijn intrede. De kroket veroverde zich ook rond de eind vijftiger jaren een plaats, maar maakte niet zo’n sprong als de frikandel. Nadat Nederland en zijn medelanders zich terugtrokken uit Indonesië kwam ook de keuken van aldaar mee. Zo ergens begin zestiger jaren verschenen ook langzaam de nasibal en de bamibal in de cafetaria’s, al snel vervagen vervangen door de bamischijf en het nasiblok. De ronde ballen waren niet warm te krijgen van binnen. En dat allemaal alleen door het halen van de boodschappen op zaterdag…
De vraag die overblijft, hoe heette die friture in de winkelstraat…
Om plagiaat te voorkomen is geen plaatje van het internet gehaald, maar ene gemaakt met Ai
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
Echt lekkerere patatzaken zie je helaas steeds minder
Als ze dat spul nu nog als snack zouden zien, zou ik er geen fan van zijn. Een halve haan is precies wat ik tegenwoordig wel graag heb.
Wij hadden overal frietkoten. Nog steeds. Manlief en ik rijden er graag eens de grens voor over. Naar het frietkot dus. Zoooo lekkerrr….
Tegenwoordig wil men steeds luxere of speciale snacks hebben.
Wij vonden een knakworst al een traktatie. Hans
Ot. Je verzoekje ligt op het logBankje voor de volgende show.
De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl
Hier ook patat en al snel was er bij ons bij de aardappelhandelaar, voorgebakken patat te koop, die zag daar wel brood in en is er ook stinkend rijk van geworden, natuurlijk sneden we het ook weleens zelf daar was ook een apparaat voor en we hadden zo’n speciale frituurpan, met zo’n netje erin, voor op het gas. Ik ben meer van de bitterballen, maar een frikandel speciaal gaat er ook wel in, als is dat nu al jaren geleden.
Hoe vettiger hoe prettiger…!
Lie(f)s.
Toen ik klein was aten wij vroeger iedere zaterdag frietjes, gewoon zelf gebakken, het was trouwens het enige dat mijn vader maakte. Hij stond vroeg op en schilde dan zelf de frietaardappelen (speciaal grote die hij bij de boer kocht) en hij bakte die eerst voor en wanneer we gingen eten bakte hij ze af. Terwijl mijn moeder het vlees deed en de sla verzorgde.
Kroketten maakte ik in het begin van m’n huwelijk nog vaak zelf, net als patat. Voor mezelf hoeft het allemaal niet zo vaak op het menu en kom ik zélden in een snackbar. een enkele keer voor een patatje ‘met zonder niks’ als er een Brammetje in de buurt is. de huidige kroketten zijn meer paneerzooi dan een stevige vlees ragout die het eigenlijk hoort te zijn.
🙂 dan is de keuze nu wel erg reuze he sjoerd, ik eet weinig frietjes, mijn overburen die helaas verhuisd zijn nodigeden me redelijk vaak uit om daar frietjes te komen eten, maar nu die er niet meer zijn is het nog veel minder geworden, ik krijg méteen trek bij het lezen van dit blog, vooral omdat het op groot scherm staan ook nog eens, mijn grote pc weer eens opgestart na lange tijd blogrondje maken 🙂 jij bent de eerste 🙂
Geen idee hoe die friture bij jullie in de winkelstraat heette. Maar ik weet wel dat ik in de MAVO-tijd onderweg naar huis graag even tussenstop maakte bij de automatiek van Van der Meij bij ons in de Noorderbuurt. Die had namelijk echt lekkere kroketten.
Eerlijk en Echt?? Na mijn eerste hapje frikandel had ik genoeg. Niet te eten. Maar voor een patatje mag je me wakker maken. In mijn jeugd hadden we twee patatzakjes in de buurt. Eén heette Bambi. Vreemde naam.
Geen patatzakjes maar patatzaken
Toen was er veel minder dan nu. Nu struikel ik over de eettentjes. Thuis werd er weinig patat gekocht. En ik vond het toch zo lekker.
Ha Sjoerd, leuk… dit item.
Wij waren vorige week op zoek naar een echte frietzaak.
Hier in Haarlem moet je dan een heeeeel eind fietsen.
Dus zijn we geéindigd bij de Hema, 100 jaar! Een halve warme worst. Mmmmmm
Voor een echte friet moet ik naar Zandvoort.
Groetjes!
In de jaren 50 was ik er helemaal nog niet. En van de snackbar heb ik weinig verstand.
En bij ons in het westen was het geen frites maar patat.
mogge Sjoerd
smakelijk blog , de frituur had de naam ” Heksenberg ” denk ik
geniet de dag
Nope
Als wij al patat aten, dan maakten we dat zelf! De enige andere snack was een croquet, bijvoorbeeld op de zaterdagse boterham.