De mijnen – Lucht…
De mijnen – Lucht…

De mijnen – Lucht…

Hoofdventilatoren Staatsmijn Wilhelmina 1947
bVision & Photography

De Luchtventilatoren

Waar in de mijnen vooral gebrek aan was laat zich wel raden, verse lucht. Middels gigantische ventilatoren werd de lucht in de mijngangen gebracht. Iedere mijn had minstens twee schachten: een voor de afdaling (en luchtinlaat) en een ventilatieschacht. Want wat je aan de eenzijde erin blies moest er uiteindelijk ook weer uit. Zo werden de mijnwerkers van verse lucht voorzien en verdween de uitgeademde en vervuilde lucht weer naar buiten. Als je nagaat dat sommige gangen ondergronds kilometers lang waren kun je je voorstellen dat dit een aardige puzzel was voor de mijningenieurs.

Hoofdventilatoren Staatsmijn Wilhelmina 1947

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

14 reacties

  1. Interessant stukje geschiedenis, Sjoerd. Je staat er eigenlijk nooit bij stil hoeveel techniek er nodig was om mensen kilometers onder de grond van voldoende lucht te voorzien. Alleen al het idee dat je daar diep onder de grond aan het werk was en volledig afhankelijk was van zo’n ventilatiesysteem. 😉

  2. Zonder toegevoerde zuurstof hield men het niet lang vol in de mijnen.
    Daar heeft men heel wat denkwerk aan gehad, de mijnbouw veilig te laten verlopen. Hans

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

Reageren mag, maar hou het netjes...

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactie gegevens worden verwerkt.