woë zint ze gebliëve, mieng koele en kuulkes?
Iedere Mijn had ook een Medische Dienst en een Verbandkamer, daar werd ook beoordeeld of je wel of niet ziek was. Ik kan niet anders zeggen dat het er daar ruig aan toeging. Als je ziek was moest je je melden bij de medische dient. Die beoordeelde of je weer kon gaan werken. Als je tot daar kon komen, kon je ook gaan werken. Ik weet nog goed dat ik een keer was gevallen en met mijn borst op een betonnen Venturigoot terecht was gekomen. Op naar de verbandkamer, alles nagekeken, en u kunt wel gaan. Na drie dagen later naar de bedrijfsarts en daarna weer gaan werken. Prompt stuurde me de Chef van dienst weer naar huis en moest ik me ziek melden omdat ik geen afsluiter open of dicht kon draaien. Na twee weken melden bij diezelfde bedrijfsarts, stuurde me naar de longarts en ik ben daarna zes maanden thuis geweest. En de reden. Het was nu geen bedrijfsongeval met verzuim meer…
Op de foto de Verbandkamer van de Staatsmijn Hendrik (1951)
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
sorry door de snelheid zaten er wat tikfoutjes in mijn reactie
Doet meedenken aan een bedrijfsarts vroeger. Als je echt stevige griep had en je moest op controle komen dan zei hij die je trui eens omhoog. Oke morgen hemd aan en weer aan het werk. Paar jaar later moest ik weer eens bij hem komen en van te voren een hemd aan gedaan. Doe je trui eens omhoog, mooi zo je hebt een hemd aan, terug naar huis je ben in en kijk of het na het weekend weer lukt en anders maandag terugkomen
Een smerig spelletje dus, over gekleurde keuzes en respect gesproken zeg.
Die zorg was ook wel nodig en bij grote bedrijven is het nog zo, nu is er de BHV bij gekomen.
Ik zag nog een vlog over een oude goudmijn in Australië, daar had men ook de zelfde faciliteiten alleen een stuk eenvoudiger. Hans
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
Er is veel ten goede veranderd op dat gebied. Maar je foto is mooi. Je weet, ik hou van oude foto’s.
Er is heel veel veranderd bij het ziekteverzuim. Vroeger was er inderdaad in veel bedrijfstakken nog een groot verschil tussen ziektewet en ongevallen/ziekte die op of door het werk veroorzaakt werden, dat herinner ik me nog van m’n vader.
Zoiets is tegenwoordig ondenkbaar geworden. Gelukkig maar.
Gelukkig is er op dat punt heel veel verbeterd. Hoewel… een van de directeuren die ik meemaakte mopperde nog al eens over het verzuim binnen zijn team: ze blijven tegenwoordig al thuis als er een scheet dwars zit.
Nu zou de arts voor mishandeling voor moeten komen. Gelukkig is het niet meer zo ruig.
Dat waren echt harde tijden.
Mooie foto!
Harde tijden. Tegenwoordig gaat het heel anders. Hoewel sommige werkgevers nog steeds niet altijd even soepel zijn. Telefonisch achter je aan jakkeren terwijl je ziek thuis zit, het overkwam mijn kleinzoon. Het werd er echt niet sneller beter van.
Dat waren harde tijden. Geen Arbo, geen CAO, geen privacy, geen greintje empathie. De artsen kwamen na hun dienst vast uitgerust thuis.
Ha Sjoerd, dat waren harde tijden.
Niet eerlijk eigenlijk.
Gelukkig is het nu wel anders, maar of het zo goed is??
Prettig weekend, Marlou
Gelukkig zijn de tijden in dat opzicht flink veranderd.
Arbo is een goed ding!
We leven nu in andere tijden.
Stille groet,
Harde tijden…
Lie(f)s.
Het zal er zeker ruig aan toe zijn gegaan. Goed dat het nu anders gaat.
mogge Sjoerd
de doctoren waren meest in dienst van het bedrijf , en wie weet kregen ze wel een bonus als ze niet iedereen ziek naar huis stuurden 🙂
geniet de dag
in veel bedrijven moesten ze dit terug invoeren, al dat ziekteverzuim, maar het moet dan wel eerlijk zijn, ziek is ziek…
Een @->- voor je.
Van enige privacy was in de behandelkamer ook al geen sprake.