Alles was geregeld bij de Staatsmijnen, als mijnwerker kreeg je o.a. kolenbonnen, maar ook aan winkelen was gedacht. Winkel van het Fonds van Sociale Instellingen (FvSI) te Brunssum, 75 jaar geleden. Hier kon het mijnwerkersgezin terecht voor allerlei zaken. Het pand staat er nog steeds. Naast het sluiten van de mijnen verdwenen ook alle (toe)leveranciers van het toneel. De kolenboer werd een uitstervend beroep.
Op de foto de Winkel FvSI Brunssum 1951 (1953)
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
Wij haden hier vroeger ion Le3iden de wolfabrieken en vaak hadden de eigenaren ook een cafe waar ze het loon uitbetaalden. Zo kwam het geld binnen een paar uur weer terug
Er is met het sluiten van de mijnen zoveel verandert, was die winkel goedkoper vraag ik me af.
Het was goedkoper, maar je kon er ook alles krijgen wat je als mijnwerker nodig had.
Zo verdiende de mijn ook aan de boodschappen, zoals vaker voor kwam in die tijd.
Wel mooi dat het pand nog bestaat. Hans
Ot. Heb een verzoekje voor je gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”
Ja, de kolenboer en de voorraad in de schuur. De kolenkit en de pook. En ’s winters de sintels over het gladde straatje. Mooi pand, vooral de etalagekastjes, die zie je bijna niet meer.
Een mooi pand en een mooi stukje historie, zo eigen aan Limburg.
Toen ik klein was, kwam de kolenboer ook wekelijks bij ons langs.
Mijn vader reed jarenlang met een dubbele vrachtwagen vol cokeskolen tussen het Ruhrgebied, Limburg, Gent en Sluiskil. Vaak was hij een hele week van huis. Het was zwaar werk, met lange dagen en ontelbare overuren. Wanneer hij thuiskwam, hing de geur van kolen in zijn kleren. Toch klaagde hij zelden. Hij verdiende goed zijn brood en wist waarvoor hij het deed… zijn gezin met negen kinderen. Als ik daar nu aan terugdenk, word ik er weemoedig van. Hij heeft zoveel voor ons gedaan.
Ja hoor, de kolenkachel. Mijn moeder streek onze strikken voor in het haar op die kachel ’s ochtends.
Kolenboer en kolenkit. Ik ken ze allebei nog. Wat een mooi pand is dit zeg. Is het nog steeds zo mooi?
Ik had nog tot vroeg in de jaren 70 de ‘kolenboer’ over de vloer , toen al bijna iedereen voor gas had gekozen. Mooi gebouw die winkel, ik hoop dat er nog nuttig gebruik van gemaakt wordt.
Dat zullen nu ook nog best mooie huizen zijn denk ik.
In de Sparwinkel waar ik in de jaren 60 de eerste boodschappen deed met mijn moeder is later getransformeerd tot twee garageboxen. Dat levert een veel minder interessant beeld op dan het prachtige gebouw op jouw foto.
Verdiend voordeliger!
Lie(f)s.
Ha Sjoerd, ja… dat kan ik me ook herinneren.
Onze kolenboer heette Vogel.
En wat gaaf, dat het pand gebleven is. Komt er nog wat in?
Prettig weekend, Marlou
Ik kan me nog herinneren -en ik was nog niet oud- dat we kolen hadden. Maar ik kan me ook herinneren dat we CV kregen. Ik denk dat ik een jaar of 4 moet zijn geweest.
Toen had zowat iedereen een kolenhok. Lang geleden dat ik nog eens zulke steenkolen zag.
mogge Sjoerd
jaren lang een kolenhok in de tuin gehad , kon de kolenkit gevuld worden
de winkels van de bedrijven was toch niet zo’n slecht idee vind ik , zal ook wel al concurrentie zijn geweest , toch
geniet de dag
Ja, dat kolenhok hadden wij achter in de schuur. Kan me het kolenkacheltje ook nog herinneren. Mooi, zo’n winkeltje.
Dit herinner ik me in Pelt ook, mijn Pa werkte In de mijn, na zijn werk ging hij bij een kolenboer werken, en die hadden ook zo’n winkel.
Hoe lang is dat geleden voor me.
.Een @->- voor je.
Ah ja….de kolenboer. En een kolenkit die gevuld werd uit het kolenhok , een grote betonnen bak in onze achtertuin. Naast de schuur
Ook ik heb nog levendige herinneringen aan de kolenboer. En het geluid van het vullen van de kachel.