bVision.nl

The original Arduino starterkit
Features 15 simple projects
That show you how to use Arduino
To turn an idea into reality
More importantly
It provides the basic knowledge and tools
That can bring out your inner genius and fuel your creativity forever
-wat’s your invention going to be-

Mooi gezegd, maar het zegt niets over de Arduino zelf. De Arduino is een microprocessor waaromheen wat noodzakelijke componenten gebouwd zijn om deze aan te sturen zoals voeding en in en uitgangen. Programmeren doe je met een op C++ gelijkende taal. Het starterpakket bevat alle noodzakelijke onderdelen om de verschillende functies die de arduino aan kan laat zien.

Vergelijk het met robots in een autofabriek, of de aansturing van gereedschappen. Van een bestuurbare legoauto tot een complexe aansturing van een robot kun je met een microprocessor uitvoeren. Of een brandalarm, inbraakbeveiliging, lichten in huis schakelen, ofwel domotica zoals ze dat met een mooi woord noemen.

In de doos zit naast de Arduino en de noodzakelijke componenten om te starten, zoals u op de foto’s kunt zien, ook een uitgebreide handleiding met alle voorbeelden die je met dit pakket kunt realiseren. En ik beloof u, ik zal er u niet elke dag mee om de oren slaan, maar af en toe zal ik eens laten zien wat je er mee kunt doen. Van keep it simple tot let’s go serious…

Dit “gedicht” is geschreven naar aanleiding van een pas geleverde doos met elektronica componenten en een Arduino board, en ik nog niet de moed verzameld heb om alles uit te pakken en te starten met bouwen. Daarvoor moet eerst mijn hoofd leeg zijn. Het gaat wat beter, maar fris en fruitig zal nog wel een weekje of zo duren. Herstel duurt door mijn cara iets langer dan normaal. (bovendien maak ik gebruik van ook grotere dozen, met nog meer componenten, lange tijd geleden geschonken door R., van I&R, en ze komen nog steeds van pas)

Je hebt van die dagen die je heel snel wil vergeten, gisteren was er ene van, maar voor ik verder ga wil ik iedereen bedanken voor de felicitaties met ons 40 jarig huwelijksfeest op de diverse media. Ik zal wel ergens op de tocht gestaan hebben in het verleden, maar waar ik dit nu weer aan te danken heb weet ik niet. Mijn longen zijn volgens mij nu rauw van het hoesten, mijn kop doet ook al zeer, en trappenlopen is meer kruipen. Maar ze krijgen me niet klein, ik ga gewoon, nou ja gewoon, werken vandaag. Trouwens, de foto hieronder is van Intratuin in Roermond, dat van de ene op de andere dag in eens Praxis tuincentrum heet. Maar goed, what’s in a name… U snapt het wel, de zin is er niet helemaal meer, of eigenlijk even helemaal niet meer. U hoort nog van mij.

Vandaag vieren we ons robijnen huwelijk

De oude mijnstreek (vervolg)

Het ging helemaal mis met de kleine man aan de kolen toen de kleinere industrieën ook kolen gingen gebruiken voor hun processen, de textielindustrie, de bierbrouwers en meerdere fabrikanten zagen de waarde van kolen in als brandstof. En dat terwijl de grootgrondbezitters geen cent meer kregen. Dat was een situatie die de landeigenaren er toe aanzetten om de kolenwinning ook te professionaliseren. Het land en alles wat daaronder zat was immers van de eigenaar van de grond. De rijke eigenaren richten coöperaties op om de kolenprijs in de hand te houden. En van die rijke eigenaren waren de abten van Kloostenrade. Deze slaagden erin om met stuwdammen de kracht van het water van de worm op te voeren en deze te gebruiken om de mijngangen die volgelopen waren met water weer operationeel te maken, hiermee werd de mijn Steinbusch (ca 1616) verder ontgonnen. Enige grootschaligheid, en voldoende horigen als personeel was een tweede voorwaarde om de productie te verhogen. Maar ook de rijke families lieten zich niet onbetuigd. Nadat het aantal horigen terugliep en de macht van de families toenam vond de abt het welletjes en nam de gehele exploitatie in eigen hand.

Er werd met behulp van aangenomen technici een voor Limburg groots project gestart en de drooglegging van de mijn Maubach was een feit (ca 1752). Met een groot waterrad werd water weggepompt uit de gangen en men kon op deze manier al een diepte bereiken van 200 meter onder de grond. De abdij had niet alleen de kolen, maar ook de wegen in het zuiden van Limburg in handen en daar werd uiteraard tol geheven. De Abdij werd rijker en rijker, allen de koelpiet profiteerde daar in die tijd niet van. Kinder- en vrouwenarbeid waren in die tijd heel gewoon…Het aantal doden in die tijd was ook heel gewoon, een tiental per jaar keek men niet van op. Toch was niet alles kommer en kwel, Er werd wel gezorgd voor de mijnwerker en zijn gezin. Er werd gratis brood uitgedeeld aan de betrokkenen, en de nabestaanden kregen geld. Ook de zieken werden behandeld op kosten van de abdij. Verder kon de Abdij zijn gang gaan. Het land van Rode was destijds Oostenrijks gebied, en de keizerin destijds zal zeker niet geweten hebben dat de Monniken in die tijd zichzelf verrijkten.

literatuur:
De verdwenen Limburgse Mijnen (Ingeborg Wind).
De mijnen gingen open, de mijnen gingen dicht (Bert Breij).