Prullaria

Toen ik gisteren wakker werd had ik een knetterende koppijn, alsof ik behoorlijk onder de kar was gekomen. Helaas was dat niet zo, want dan weet je in ieder geval waar het van komt. Na een fikse dosis Ibuprofen toch maar aan de slag gegaan en de vloertegels volgens planning gelegd, maar niet van harte. De zin om meer te doen zat er dan ook echt niet in. Na een paar uurtjes op de bank ging het gelukkig iets beter en zijn we samen met onze dochter Sanne nog even op zoektocht gegaan voor wat prullen voor in de hal. Mijn vrouw was op zoek naar een bijzonder tafeltje en een spiegel die we daar al jaren ontberen. Daar hoorde dan uiteraard ook een nieuwe kapstok bij en een sleutelschaal. Accessoires zegt de een, ik noem het prullen, die je voor het mooie ergens neerzet, maar die geen echt doel hebben. Een mooi kastje hadden we al en een kapstok ook. Vooral aan dat oude uit de mode geraakte eiken kastje van meubelfabriek Oisterwijk ben ik gehecht, dat verslijt je nooit, als u het wil kopen…
Mocht u hier morgen geen logje vinden, heb ik waarschijnlijk klappen gehad met de paraplu of zoiets. Dit soort zaken ligt gevoelig hier thuis.

Me!

18 Comments

  1. Ben onlangs nog een vrij grote ladenkast kwijtgeraakt aan een buurvrouw en al jaren geen prullaria meer gekocht. Op Koninginnedag twee verhuisdozen vol verkocht danwel weggegeven van dat spul. Nog maar drie dozen te gaan…
    .-= Terrebeles laatste blog ..Brief =-.

  2. ria

    Als dingen nog goed zijn waarom zou je ze dan wegdoen, ik ben daar ook geen voorstander van. Een sleutelschaal is wel handig, wij hebben een mooi plankje met haakjes, ook handig en je hebt geen kastje nodig om het op de zetten 😉

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.