click to see the pictures big

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

Het was leeg in het kabouterdorp, geen kabouter meer te bekennen, maar wat erger was dat er ook geen huisjes meer stonden. Een groep jonge kinderen was met grote voeten door het grote bomenbos in Amstenrade getrokken en had een spoor van vernieling achter zich gelaten, verdorie, die letten gewoon niet op waar ze rondrennen. De begeleiders van de groep hadden zich op een bank neergezet en lieten de kinderen maar spelen. Wilde ik even een hartig woordje met ze spreken over het opruimen van al die bladeren, waren die kabouters pleite.

click to see the pictures big

bVision & Photography

Langzaam liep ik verder en tuurde in het rond of ik niet toch ergens een kabouter zag. Ik vond af en toe een klein of beschadigd huisje, maar geen enkel dorpje meer. Ik trok steeds verder het bos in zonder ook maar wat te zien. Toch had ik het idee dat ik werd gade geslagen. Er trok een rilling over mijn rug en ik draaide me snel om, niets te zien uiteraard. Een kleine beweging trok mijn aandacht en ik liep richting een oude boomstronk. Ik zag dat de werkzaamheden waren stilgelegd, maar dit was volgens mij zeker een dorpje in aanbouw. Er moest nog het een en ander aan gebeuren, maar mijn aandacht was getrokken.

click to see the pictures big

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

Waar gewerkt wordt zijn ook kabouters, en die wonen en slapen in de buurt, zeker weten. Even verder lag een grote kabouterweide in het bos, afgezet met prikkeldraad en schrikdraad eromheen. Na even zoeken vond ik een heel nieuw en groot dorp. Poeh, poeh een hele opluchting. Ze waren er nog die kabouters… Nu eerst even ene vinden. Helaas, er was geen een thuis, totdat ik thuis de foto’s bekeek. Zouden die verhalen dan toch een kern van waarheid bevatten…

click to see the pictures big

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

18 Comments

  1. Paddestoelen blijven inspireren. Het overkomt mij ook altijd, Ik zoek me gek naar kabouters maar ik vind ze nooit. Dat zoeken is mij met de paplepel ingegoten. Dat heeft de kleuterjuf gedaan. Ze kon zo beeldend vertellen als we met onze klas naar een soort bos gingen wandelen.

    hanscke
  2. Ik zie toch duidelijk een kaboutertje zitten!
    Wat zou het leven mooi zijn als ze écht bestonden. Niet om onze troep op te ruimen maar gewoon, omdat het zo sprookjesachtig is. Ik heb werkelijk genoten van je blog!
    Lieve groet.

    Kakel
  3. Ha die Sjoerd!

    Jij kunt zo een boek schrijven voor de kleine Yeslynn!
    Begin maar alvast en veel verhaaltjes aan haar vertellen…
    Ze zal er van smullen.
    Want zij weet dat kabouters écht bestaan!
    En elfjes ook, trouwens!

    Dag…
    Groetjes van Marlou

    .

  4. Goede morgen Sjoerd. Ja ik denk dat die ene op de foto de wachter is, die zorgt dat de gehele bevolking een veilig heenkomen zoek wanneer er mensen met hun lompe grote voeten aan komen donderen. Lekker warm onder een bladerdeken kan hij het zo wel even uithouden denk ik. 😉
    Fijne maandag gewenst.

Reageren mag, stay safe!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.