Niet te geloven dat het weer zo wispelturig kan zijn, het ene moment waan je je nog in de zomer en vervolgens is het echt herfst, en dat op twee dagen. Kwam ik gisterochtend vol goede moed aan op het werk, parkeer de auto, lekker weer dacht ik nog, en vervolgens viel een druppel, en nog een druppel en nog geen dertig seconden verder had ik spijt dat mijn jas nog in de auto lag. Maar goed, water kun je afdrogen, daar gaat niemand dood aan. Wat later moest ik even naar mijn oude baas, met mijn kont in de boter, er was net een jonge dame jarig die vijftig werd, een Sara dus. Lekker stuk Limburgse vlaai wie doet je wat, totdat Saar vroeg hoe oud ik werd, shit, ik word volgend jaar vijfenzestig…, was dat even schrikken. Maar voor de rest gaat alles goed hoor. Het werd zelfs nog droog en even bloedje benauwd. De namiddag met oud collega’s waarmee ik een technisch klusje moest klaren verliep voorspoedig en ik was wat eerder klaar dan verwacht. Rest mij nog de foto, het stokstaartje, die heeft er niets mee te maken, die heb ik begin van de maand gemaakt in Herkenbosch…

click to see the pictures big

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

19 Comments

  1. Soms vergeet je het jaartal waarin je leeft en moet je nadenken hoe oud je bent. Tegenwoordig denk ik maar aan mijn geboortejaar, dat is het gemakkelijkst.
    Het leven lijkt soms als los zand door je vingers te glijden…
    Lieve groet

    Kakel
  2. Ik begon te schrikken toen ik verleden jaar 68 werd, daarvoor had ik nooit last van mijn leeftijd. Maar die 68 begint vervaarlijk naar die 70 te kruipen en daar heb ik toch een beetje moeite mee.. Dus nog even een paar jaar kalm blijven Sjoerd.

  3. Vandaag was het ook verrassend warm, maar de regen in de namiddag wil je niet zonder jas ondergaan.
    Voor een Limburgse vlaai is er altijd wel tijd. Hans

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

    logbankje
  4. Er valt niets aan te veranderen, daarom maar lekker genieten van af en toe een stuk vlaai of andere fijne en lekkere zaken. Ik vind het altijd eigenaardige beestjes die stokstaartjes.

    Ria
  5. Geweldig, de foto en het verhaal zo, ook dat is lekker en leuk!

    Van harte voor de Sara en echte Limburgse vlaai, hmmm ja, nog warm van de bakker, ik weet het nog, en soms nog moeten wachten als ik naar de bakkerij werd gestuurd voor bij de koffie, dan stond ie nog net te bakken of af te koelen, en iedereen maar wachten. 😉

    Leeftijd, het is maar een getal, je bent zo oud als jij je voelt toch?

    X

  6. Goede morgen Sjoerd, ach wat is leeftijd, ik ben nu 68 en mijn man had slechts de 66 bereikt toen hij stierf. Ik denk eigenlijk nooit aan leeftijden. Ik heb ook oudere en jongere vrienden. Ik heb me nooit echt oud gevoeld al ‘trek ik nu al een tijdje van Drees’ Ik sta gelukkig nog volop in het leven en geniet van elke dag die ik heb.
    Stokstaartjes waren de lievelingsdieren van mijn man. Wanneer we in een dierentuin waren ging hij altijd eerst de stokstaartjes opzoeken 🙂
    Ik wens je een fijne vrijdag toe.

  7. Ik schrik ook regelmatig als ik moet vertellen dat ik 64 ben, maar het stomste is dat ik zonder blikken of blozen het over oudjes heb als ik bv in een bejaardenhuis ben of zoals komende zondag bij de seniorenmiddag van de 3oct vereeniging. 🙂

Reageren mag, stay safe!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.