Voorzichtig kwam het zonnetje even over het dak van de overburen gluren, keek zomaar bij ons naar binnen. Dat was een teken aan de wand, want dat betekende dat het zonnetje ook langzaam achterom zichtbaar werd, in het prille ochtendlicht glinsterden de dauwdruppels op het metershoge gras me tegemoet (beetje overdrijven mag). Een uurtje later leek het lange gras zich te warmen aan het strookje zon. Het leek te roepen: “kom mee naar buiten allemaal…”. Dreigend kwam er in de verte het zwerk aan. Tijd om handelend op te treden. Even later klonk er een sterk zoemend geluid in de tuin, afkomstig van de elektrieke grasafsnijmachine, in een razend tempo verdwenen alle lange grashalmen een voor een om plaats te maken voor een frisgroen tapijt. Je wil niet weten wat een fijn gevoel dat is als je later vanaf het terras naar buiten kijkt…

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

21 Comments

  1. Ik doe de gordijnen maar dicht;) Ik moet er ook aan, maar zodra je buiten komt hier willen de passerende buren en wandelaars gezellig kletsen, het is hier nog niet bezonken dus laat ik het gras nog even groeien.

  2. Nee , dat wil ik niet weten want ik héb geen gras. 😉 Eigenlijk wel jammer want pas gemaaid gras ruikt zo heerlijk. Je moet het gras vast nog even opbinden tot schoven want tja, metershoog kan niet zomaar in de gft bak!

  3. Goede morgen Sjoerd, nou ik herken dat gevoel wel hoor, ik heb een vrij groot grasveld en dat zal binnenkort ook geschoren moeten worden. Maar vandaag zal het er niet van komen of misschien vanmiddag, ik zie wel of ik er aan toe kom.
    Fijne maandag gewenst.

Reacties zijn welkom zolang ze niemand kwetsen

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.