woë zint ze gebliëve, mieng koele en kuulkes?
Het badlokaal op een mijn was er niet alleen om te poekelen en te wassen. Het was ook de plaats waar men zijn normale dagelijkse kleding uitdeed en verwisselde voor de werkkleding en na het wassen anders om. Iedere werknemer kon daar een kledinghaak krijgen. Aan de linkerkant ziet u allemaal kettingen en sloten. Door middel van die kettingen werden de haken naar onder gelaten en weer opgehesen. Iedereen had uiteraard een eigen slot en haak.
Op de foto het badlokaal van de Staatsmijn Maurits (1953)
bVision.nl een Parkstad Limburg blog
Handig systeem, leuk om die foto te zien. Mooi!
Wat een mooi systeem. Ik vind je mijnverhalen altijd interessant!
Echt schoon kwam men niet uit de mijn.
Zo werden er op een zeker moment ook de kleding in het zwembad opgehangen, er werd te veel gestolen. Hans
Ik hou van die oude foto’s uit de mijnbouw.
Een mooi systeem dat eigenlijk geen ruimte innam. Je moet er maar opkomen om de ruimte tegen het plafond te benutten.
Wat een origineel systeem!
Slim systeem, nu heeft iedereen een locker (kastje, dat neemt vast meer ruimte in beslag.
Met jouw mooie foto’s blijft de geschiedenis van de mijnen in ons geheugen en leren we ook nog bij.
Wat een mooi systeem om de kleding veilig op te hangen.
Een goed systeem. Zo kan men met propere kleren naar huis
Mooie oplossing zo! En de volgende fijn de vuile kleren weer aan… brr
Nooit over nagedacht hoe dat ging, maar iedereen een kastje was natuurlijk niet te doen.
Dat is een goed opbergsysteem. Mooi tijdsbeeld.
mogge Sjoerd
een pracht systeem
geniet de dag
Wat een ingenieus systeem!
dit heb ik nog nooit gezien, het is wel eens leuk om te zien, ik dacht dat iedereen gewoon een kastje had
Een @->- voor je.
Dat had men destijds al goed geregeld, met zo’n wasruimte. De mijnwerkers konden schoon naar huis. Dat men daaraan had gedacht is al bewonderenswaardig.
Dank voor deze inkijk in de geschiedenis van de Limburgse Mijnen.
Nostalgische groet,
Toen…
Zoiets nog gekend hier, in een zwembad.
Lie(f)s.