Werk aan de winkel

Was het maar waar, want dan had ik een winkel, helaas stond deze vrachtwagen wel voor mijn deur en wel met een lading stenen voor achter in de tuin. Dat was dus even aanpoten op mijn vrije dag. Samen met mijn zoon alles door de gang, naar achteren, de trap op, op het pad gezet. Tsjonge denk je dan, die warmte had toch ook wel een dag later kunnen ingaan. Maar, vele zweetdruppels later, toen alles achterom neergezet was, lagen we moe maar voldaan, languit in de stoel uit te puffen. Als je dat werk niet meer gewent bent valt dat vies tegen en lijken die stenen steeds zwaarder te worden. We gaan langzaam maar zeker de tuin ombouwen naar een meer onderhoudsvriendelijke tuin. Niet met minder planten, maar wel gaan we op plaatsen waar alleen maar schaduw is, en het gras niet wil groeien, zoals ondr de bomen, de paden terugleggen die er ooit geweest zijn. In een later stadium komt er dan een groot afdak achter in de tuin, waar we in de zomer lekker koel kunnen zitten. Werk genoeg dus.
We hebben ook een dief, zeg maar diefje, in huis, die heeft uitgevonden waar de zakjes kattenvoer zijn opgeslagen. Ze heeft daar haar eigen voer maar alvast uitgehaald en verstopt in de klimton. Alleen Ollie de kater liep even later triomfantelijk met een bijna leeg en door midden gescheurd zakje door de kamer, afgepakt van zijn zusje. Vanaf nu is de berging dus verboden gebied voor katten…

click to see the pictures big

bVision Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog

21 Comments

  1. oma

    Ha Sjoerd,

    Dat is een flinke klus, zeker als het door het huis moet, ken ik van onze vorige woning.
    maar straks is het goed vertoeven in de tuin. oma

    ot, hartelijk dank voor de felicitatie.

  2. Stiennen toagje, het is een zwaar karwei. Ooit heb ik het toneelstuk Bent gezien, gespeeld in het Fries, zich afspelend in een concentratiekamp. Daar moesten de hoofdrolspelers ook met stenen sjouwen. Zij kregen het steeds warmer, maar in het toneelstuk werd het steeds kouder en moesten ze een dasje om, handschoenen aan en spelen dat het koud was. Het is mij altijd bijgebleven. Naast dat het verhaal ook heel indrukwekkend is. Onderhoudsarm, maar tussen de stenen wil ook van alles groeien…

  3. Annette Barendregt

    Handen uit de mouwen dus. Wat zijn het er dan veel, hé? Als je ze besteld denk je:”Hebben we er wel genoeg”, maar als ze dan gearriveerd zijn lijkt het alsof je de Kuip er mee kan bestraten. Veel succes in elk geval. Het zal wel mooi worden!

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.