Even op en neer naar Frankrijk hoorde ik me zeggen. Zondag heen en maandag terug. De zondag waren we op tijd vertrokken en alles liep op rolletjes tot even na Parijs, daar was een grote file ontstaan ter hoogte van Orleans en daar zaten wij uiteraard achter in. Na moeizaam tot daar geraakt te zijn werden we overvallen de heftige regens, niet een buitje, maar zo heftig dat we met een zeer gezapig gangetje richting de kust gingen. Gelukkig werd het tegen de avond droog en kon mijn dochter met haar vrienden de tent gaan opzetten terwijl wij naar een hotel nog meer zuidelijk vertrokken om daar de nacht door te brengen. Door een miscommunicatie konden we maandag pas om 7 uur aan het ontbijt en vertrokken fors later dan gepland. We zagen onze geest al kruipen, maandag, spitsuur, Parijs, maar dat viel mee. Een kleine aanrijding op een uitrit van de Peripherique richting Vliegveld, waar een vrachtwagen in de vangrail stond, zorgde voor enige vertraging en we hadden goede hoop om toch mooi op tijd thuis te geraken. Tot aan de uitloop van de Route Peage, net na de afslag richting Luik, ter hoogte van Valenciennes ging het mis. De Politie parkeerde daar iedere vrachtwagen langs de kant van de autoweg en daarvoor werd de autoweg gewoon afgesloten. Punt uit. Ander verkeer werd van de autoweg afgeleid en kon het zich uitzoeken. Een complete chaos werd het daar. Wij waren gelukkig bij een de eerste en kozen lukraak een weg richting noorden. Tommy om geprogrammeerd naar vermijd snelwegen en gelukkig konden we een hele tijd later via een zeer aantrekkelijke route bij Mons de snelweg weer op. Daarna ging het gelukkig verder goed. Goed voor weer een portie rijervaring. Vooral de Peripherique in Parijs vind ik schitterend. Een grote mierenhoop waar iedereen naar het schijnt een andere weg zoekt. Ik kan me voorstellen dat velen zich daar niet echt gelukkig voelen.

En dan mag ik vandaag op bezoek bij de bedrijfsarts…

14 Comments

  1. Plus dat het vandaag nationale feestdag was daar, en daarom mochten vrachtwagens gisterenavond al niet meer de weg op. Hier zat ook de hele grensstreek verstopt met vrachtwagens die er niet in mochten. Wat ik niet snap is dat die chauffeurs dat niet weten. Er is toch maar een quatorze juillet, dat moet te onthouden zijn voor bedrijven die zich ‘logistics’ noemen.

  2. Toch de boeren dus, die roet in het eten gooiden, zoals ik gisteren al vreesde …
    TomTom is op zo’n moment toch wel een prachtige uitkomst!
    De Peripherique vind ik dus echt helemaal niks. Als noorderling, die gewend is aan rustige wegen zat ik daar altijd met het zweet in de handen …
    Afijn, jullie hebben het allemaal weer overleefd.
    Succes bij de bedrijfsarts.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.