Do as little as needed, not as much as possible.

Deze spreuk draag ik al bijna een heel werkzaam leven achter mij aan. Afgelopen vrijdag werd ik hiermee geconfronteerd. Het gaat niet altijd zoals je wil. Het laatste deel van de trap naar beneden moest klaar zijn binnen een bepaalde tijd. Voorbereidingen waren goed, katten opgesloten, en dan gewoon beginnen. Maar na een paar uur wilde mijn knie niet meer meedoen. Het ongewone werk en het wringen in allerlei bochten was toch wat veel van het goede. Maar ja, het moest af, er was geen weg terug, mijn zoon zat boven en ik op driekwart van de trap. Zo goed en kwaad als het ging toch de zaak maar afgemaakt. Daarna wat gaan eten buitenshuis en de tijd doorbrengen totdat ik mijn vrouw kon gaan halen op haar werk. In de avond toch maar de halve maantjes erop gezet om het beloopbaar te maken. En dat heb ik dus de rest van het weekend geweten. Een dikke knie, overal pijn, en meer bankhagen dan wat anders. Het werk is klaar, maar het wacht nog maar even en weekje voor ik weer wat anders aanpak. Het leven van een pensionada begint op werken te lijken, en ik dacht dat ik daar vanaf zou zijn…

bVision & Photography

bVision.nl een Parkstad Limburg blog uit Hoensbroek

19 Comments

  1. soms kun je niet zomaar stoppen, maar gelukkig ben je een doorzetter.
    Dat heb je in je werkzame leven ook gedaan.
    Gelukkig kun je nu als pensionado je rust nemen wanneer het je uitkomt.
    Het resultaat mag er zijn een prachtige trap is het geworden. Hans

    Ot. Je verzoekje ligt op de stoffige Bank voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

    logbankje
  2. Goede morgen Sjoerd, ik hoop dat het met je knie al wat beter gaat, de trap is in ieder geval wel mooi geworden dus je hebt eer van je werk.
    Een fijne maandag gewenst en doe het maar rustig aan vandaag.

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.