bVision.nl

Dachten we na de Koude Oorlog (1945-1989) een vrij land te zijn, wie kon ons wat doen, we hadden toch alles goed geregeld. Maar niets is minder waar, terrorisme is een onzichtbare vijand. Op de foto ziet u de toegang tot de vrij toegankelijke braderie op Hemelvaartsdag in Hoensbroek. Een complete barricade is er opgericht om mogelijke aanslagen met auto’s te voorkomen. En zeker is zeker, binnen het afgeschermde gebied ligt ons politiekantoor… Voor de rest had ik het idee dat het iets minder druk was dan de voorgaande jaren, maar dat kan ook komen omdat ik gewoon verder gewerkt heb waar ik aan begonnen was. Een deel van het plafond is klaar en aan de voorzijde zijn de kozijnen geschuurd en geschilderd. Nu zijn eerst de boekenkasten aan de voorzijde aan de beurt daarna verhuizen we naar achter. Als ik gisteren een prijsvraag had uitgeschreven had Marlou deze gewonnen…

Vandaag is in Hoensbroek weer de jaarlijkse braderie. Een van de grootste braderieën in Limburg en omstreken en ik zit er midden in. Een verplicht dagje uit, of thuis blijven. Met het te verwachten weer moet ik of vroeg weg zijn, voor het begint, anders kom ik de garage niet meer uit. Of meedoen uiteraard. Maar er wacht nog werk… We zien wel hoe een koe een haas vangt.

Tijdelijk hebben we onze spullen opgeslagen in verhuisdozen, we hebben zo’n 30 meter boekenkast in de kamer staan, en de boeken die daarop staan moeten we toch even kwijt. Dan is het wel handig dat er een serre achter is aangebouwd waar we die droog kunnen opslaan. De deuren daarvan naar buiten zijn dubbel vergrendeld en met een waakkat kan er niets misgaan toch… Wie durft er nog binnen te komen als deze zwarte panter de dozen met haar leven beschermd. Met een aanloop haalt dit lieve poesje een hoogte van ca twee meter. De andere twee katten hebben dan het nakijken. Die zijn met de omhuizing in geen velden of wegen te bekennen…
Vandaag staan de werkzaamheden even op een laag pitje. Vanochtend even naar het ziekenhuis naar de KNO arts in Brunssum. Niets erstigs, alleen maar vervelend…

Voordat je ergens mee kan beginnen moet je opruimen en leeghalen. Goede hulp hierbij hebben we van onze klauterkabouter Kaatje. Het maakt niet uit hoe hoog het is, Kaatje helpt wel. Ik hoop dat ze inziet dat die hulp niet nodig is als ik begin met wat schilderwerk. Ik moet er niet aan denken…

Hoe kun je je (werk)vakantie van een weekje of drie beter beginnen dan met het in ontvangst nemen van de nieuwe auto. De Peugeot 3008 was dan ook van harte welkom afgelopen zaterdag. Netjes onder een doek en met een presentje van auto Welling in Sittard ben ik met de Peugeot huiswaarts gereden. Helaas kon mijn vrouw op dat tijdstip niet mee omdat Jeslynn in bed lag.
Een dag later dan gepland, maar dat mag de pret niet drukken, het liep niet helemaal zo bij het RDW als dat verwacht werd door de garage. De auto stond alleen nog maar te wachten op de platen… In de komende weken gaan we het huis een beetje renoveren. We wonen er inmiddels zo’n 40 jaar, dan mag dat ook wel eens. We pakken eerst de kamer aan en wat er verder nog op ons weg komt zien we wel. En wordt het te warm, pakken we een dagje de Peugeot en toeren we wat door het Limburgse landschap… Als u me een dagje mist weet dan dat we ook enige tijd ons internet kwijt raken.