Genieten op zondag



Vandaag gaat de laatste week in van ons project. Op woensdagavond moet alles voorbij zijn. En dat is hard nodig, de donderdag en vrijdag heb ik dan nog even voor puin te ruimen en dan lekker 14 dagen vakantie. Afgelopen week stond ik op woensdagavond bij het kantoor van mijn vrouw te wachten en te wachten, bleek het haar vrije dag te zijn. Ik ben dus blij dat ik gisteren even de accu heb kunnen opladen. Heerlijk weer en natuurlijk veel te vroeg om terras-planten te kopen, maar ze waren zo mooi dat ik ze niet kon laten staan. Heeft alleen een nadeel, als het gaat vriezen moeten ze snel weer naar binnen. Wandelen ging even niet, want ik heb me met de schaar in mijn grote teen geprikt. Dus Limburg schuift even een weekje op. Een beetje warrig vandaag, maar wel lekker. De foto’s: (1) Ook de vogels vinden het nog fijn bij ons – (2) toeval bestaat niet, deze kwam ik gisteren tegen in Herkenbosch bij een tuincentrum.(klik voor een groter formaat)

Gourmetten en zo

Gisteren had ik even mazzel, zoals ze dat zeggen. Lekker vroeg op, even boodschappen doen en daarna de tuin in. Tegen een uurtje of half twee was ik klaar. Gras gemaaid, tuinpad klaar. nieuwe border erbij en klaar is Me! in de tuin. Nou ja, bijna dan. Maar wel zover klaar als de bedoeling was. Alleen nog een paar plantjes erin. Daarna nog even naar Heerlen. Even bij V&D wat drinken en toen we buiten kwamen was het weer weer zoals we gewend zijn. Nat en miezerig, mistroostig dus. Was ik even blij dat ik vroeg begonnen was. Gisteravond hadden we gasten en hebben we gezellig met zijn allen rond het gourmetstel gezeten. Glaasje drinken erbij, voldoende groenten en vlees en genoeg gespreksstof. Gewoon genieten. En ene keer in de week kan dat geen kwaad. En het was van geheel vegetarische kippen, varkens en runderen. Zelfs de katten hebben ervan genoten

BTW van onze helpdesk: "Meneer, uw wachtwoord is case sensitive en is….". Waarop onze medewerker wordt onderbroken met: "is Kees met een hoofdletter of een met een kleine letter, de rest heb ik niet verstaan".

Citroen Traction Avant 1934-1957


In 1934 werd gestart met de productie van een van de meest bekende Citroens, de Traction Avant, wat gewoon voorwiel aandrijving betekend. Eigenlijk was het enige wat de wagen aantrekkelijk maakte de carrosserie. De rest was minder. Oke het was een unieke auto met heel veel nieuwigheden, maar de Citroen fabriek had geen oren naar verbeteringen. Een van de minpunten was o.a. de drie versnellingbak. De veel te lichte motor en ga zo maar door. Toch had de wagen wel wat. Naast de voorwielaandrijving was er de monocoque constructie, de unieke torsiestaafvering (later ook in de 2CV), onafhankelijk opgehangen voorwielen, kopkleppen en nog veel meer wat andere constructeurs snel overnamen. Dat het wagentje hier een beetje een collaborateurs status heeft is volkomen onterecht. Je komt de auto veel in oorlogsfilms tegen omdat er gewoon nog heel veel van rondrijden. De echte auto’s uit de oorlogsjaren zijn allang vergaan. in 1957 werd de laatste Traction Avant gemaakt. De opvolger was de eerste auto van Citroen met een bijnaam, en dat strijkijzer komt hier zeker ook nog eens voorbij.

Out of Bounds deel 3 by Frank

Wat in het vat zit verzuurt niet, van uitstel komt dus geen afstel, misschien zijn er nog wel meer eud Hollandse spreekwoorden die hier op slaan, maar 2 dagen later dan de bedoeling was, hier toch deel 3 van "Out of Bounds". Het was gewoon even te druk om het af te maken.

Vorige keer zijn we gestopt bij het wissen van de overbodige delen; de lastigste stap van het hele proces, en dan vooral langs de randjes. Als je teveel wist, dan kun je weliswaar terug met ctrl-z, maar als je tussendoor je product wil opslaan, en later nog eens terug naar een bepaald punt, dan is die historie wel weg. Daarom is het handig, als je ook in een bewerkte en reeds opgeslagen foto, nog een stukje terug kunt gaan. Dat kan, door nog wat extra’s aan de laag toe tevoegen, de zogenaamde "layer mask". De layer mask zorgt er voor dat je terug kunt "schilderen" wat je gewist hebt. We wissen nu dan ook niet meer door gewoon te gummen maar we gaan dus "overschilderen" en "terugschilderen". Dat laatste zal wel niet in de Dikke van Dale voorkomen.

Allereerst gaan we het frame afwerken. Kies de laag van het frame, en voeg er eerst een schaduwrand aan toe (Filters > Light & Shadow > Drop shadow) We moeten namelijk ook een beetje van de schaduw weer wissen. Klik vervolgens op "merge down" (Rechter muistoets op de laag), nu zit de schaduw vast aan het frame. Nu voegen we de "layer mask" toe, selecteer de laag van het frame en klik met de rechtermuistoets. kies "add layer mask". De onderstaande dialoog verschijnt. Kies "add"

de layer dialoog moet er nu zo uitzien.

Klik op het vierkante witte vlakje wat in de laag er bij gekomen is. Vervolgens gaan we wissen, niet met de gum maar met de penseel. Als zwart voor staat wis je als wit voor staat schilder je terug.

Zo lijkt het dat het frame "achter" de leguaan geplaatst is. Met de hoofdfoto doen we hetzelfde, de layermask toevoegen en met de penseel beginnen te "wissen". Door flink inzoomen (plus toets zoomt in, – toets zoomt uit) Zijn de randen makkelijker te zien.

Vought F4U – Corsair



Een van de vliegtuigen die we momenteel (na) aan het bouwen zijn is de Corsair. Normaliter hou ik me aan het model vast en kijk ik niet naar het echte vliegtuig, maar de Corsair is door zijn unieke verschijning een uitzondering. Het was in de tweede wereldoorlog een zeer succesvol vliegtuig wat speciaal ontwikkeld was voor het landen en stijgen vanaf een vliegdekschip. Daarvoor had het vliegtuig een sterk landingsgestel nodig. Daarvoor waren korte afstanden nodig tot aan de romp. maar door de grote propellers ging dat niet. Dus als Mohammed niet naar de berg komt, brengen we de vleugels maar naar beneden. Het bijkomende voordeel was dat het vliegtuig door een groter dragend oppervlak met kleinere vleugels een stuk sneller werd. En eigenlijk daardoor weer niet geschikt voor de Amerikaanse vliegdekschepen. Door het grote succes van dit vliegtuig gingen uiteindelijk ook de Amerikanen door de bocht. even wat feiten: De topsnelheid was zo’n 720 km per uur met een startgewicht van ca 6 ton inclusief bommen en mitrailleurs. Als het toestel leeg terug kwam was het net iets zwaarder dan 4 ton. Met extra buitentanks kon het vliegtuig een afstand van ca 2500 km afleggen.



Verpaupering

Nee, niet verbaasd kijken van waar is het photo(shop)day logje, dat komt door omstandigheden wat later. Ook mijn Collega Frank heeft het razend druk. En zoiets kost nu eenmaal wat meer tijd. Verpaupering slaat op de buurt waarin ik woon. Was het tot voor enkele jaren een drugs buurt met veel oudere woningen van waaruit gedeald en gekweekt werd, nu is de buurt zich langzaam aan het herstellen. Veel van de oudere woningen zijn opgekocht en worden volledig gerenoveerd. De foto die u ziet is het pand aan de overkant van de straat. In plaats van een XTC-lab is er nu een Nailstudio gevestigd. maar er zijn meerder voorbeelden. Volgens mij hebben de Luxemburgse mannetjes van Irene zich gesplitst en is een gedeelte hier aan de slag gegaan. Ook het cafe naast ons krijgt een grote opknapbeurt en wordt nooit meer een cafe. Er worden luxe appartementen van gemaakt en als ik kijk wat er allemaal gesloopt is blijft er van de basis niet veel meer staan. Ik schat dat er inmiddels zo’n dertig containers aan puin zijn weggevoerd. Dit heeft ook gevolgen voor onze tuin. Er komt een gedeeltelijke nieuwe afscheiding die door de eigenaar van het pand wordt aangebracht en waarbij onze houten afscheiding professioneel wordt hergebruikt. De houten palen worden vervangen door vakkundig gemetselde muurtjes en de tussen stukken met ons hout. Het wordt nog eens wat.