bVision.nl

bVision.nl

Blog, Art & Photography

Desseldorf



Ons uitstapje naar Desseldorf zit er alweer op. Het waren een paar fantastische dagen. Het hotel was echter bullshit. Het enige was dat we een schoon bed hadden, maar de rest van de kamer kon zo uit een kamerverhuur komen. De helft van de lampen deed het niet, een gescheurde toiletpot, beschadigd sanitair , deuren in de grondverf en ga zo maar door. Oh ja, de naam, Hotel Prinz Anton, en laat u niet verleiden door de mooie plaatjes. Van die kamers hebben ze er maar een paar, wij werden ondergebracht in een gebouw elders in de straat. Maar Desseldorf daarentegen was prima. De Kenigsallee, de Altstadt, we hebben het allemaal gezien en ervan genoten. Nou ja gezien is een groot woord, als je daar iedere winkel binnen wil gaan heb je een paar weken nodig. De voorkeur gaat wat ons betreft uit naar de Altstadt, daar lopen nog normale mensen rond. De Kenigsallee is gewoon een vesting die geregeerd wordt door bewakers van al die dure panden en het voor een groot deel Arabische publiek wat daar met lijfwacht en al komt. Treffender dan op beide foto’s kan ik het niet weergeven.Boven een klein zaakje in de Altstad en de jonge arabier die in de onderstaande auto reed was niet ouder dan een jaar of 19… gezien het nummerbord kan dat ook wel kloppen. En voor de liefhebber van Starbucks, en liggen wel 10 van die panden in de dure straten. In de Altstadt geen. En de koffie was in de Altstadt vele malen beter… Overigens als u eens lekker wil eten moet u onder bij Karstadt in de shadowstrasse zijn. Bij de Indier die daar staat te koken wordt u pas echt verwend.(foto’s zijn uiteraard aanklikbaar)

Voorstelling

De volgende voorstelling is van 12.00 tot 12.30.

Toch liever met een statief – by Frank

Ik ben opzoek naar een statiefje. Tot nu heb ik eigenlijk altijd uit de hand gefotografeerd, maar voor bepaalde toepassingen is een statief toch onontbeerlijk. Ik heb een hekel aan sjouwen met foto-apparatuur. Je ziet soms fotografen met hele hutkoffers met apparatuur, lenzen, flitsers, enz. Mij niet gezien. Daaromeheb ik mijn oog laten vallen op een Gorillapod. Een statief waar je letterlijk alle kanten mee op lijkt te kunnen. Klein van afmeting en licht. Misschien dat iemand er al ervaring mee heeft, dan hoor ik dat graag.

Bij de uitslag van de plaats van dee Eiffeltoren heb ik al in het kort uitgelegd, hoe de achtergrond met toren en lucht vervangen is. Daar ga ik nog een uitgebreide tutorial van maken, zodra iedereen van vakantie terug is. Mooier is het natuurlijk, als je de foto ineens goed belicht krijgt. Maar de contrasten tussen licht en donker zijn vaak dermatig, dat je de trukendoos er wel bij moet halen. Een spiegelreflexcamera is al beter dan een compacte digitale camera, maar afhankelijk van zonnestand, eigen standpunt en hoeveelheid licht heeft iedere camera (fotograaf) van tijd tot tijd wel eens een uitgebleekte lucht.

Altijd zoekend naar iets nieuws, of iets anders, ben ik dus ook in aanraking gekomen met HDR (High Definition Range) fotografie. In het kort komt het er op neer, dat je meerdere foto’s (minimaal 3) van hetzelfde onderwerp maakt, met een e twee diafragmastoppen verschil. Een foto met goed belichte schaduwpartij, een met goed belichte middentonen en een met de highlights goed belicht. Veel camera’s hebben hiervoor zelfs een functie ingebouwd (Bracketing). Deze 3 foto’s worden dan op elkaar gelegd en je houd steeds de goed belichte delen over. Het resultaat: foto’s met luchten, zoals de oude Hollandse meesters ze in hun schilderijen hadden. Maar omdat je de camera uit de hand vrijwel onmogelijk goed op de zelfde plaatsekunt houden heb je een statief nodig. Anders verschuift het beeld teveel.

Hierondereeenefoto gemaakt met de camera in de stande”auto”een daaronder een,enog zonder statief, uit de hand gemaakte HDR. Soms lukt het zonder statief ook, kwestie van geluk hebben. De lokatie van de opname: Maastricht boven op de de st. Pietersberg.

Inpakken en wegwezen

Me! is even pleite, we zitten ergens in Duitsland langs de Rhein te genieten in de Altstadt. Als jullie me missen weten jullie me ergens bij deze toren in de buurt te vinden.Wie weet stuur ik wel een souvenirtje langs.

Het land van de Belgen


Gisteren waren we op bezoek bij onze westerburen, de Belgen. Het land van Vlamingen en Walloniers, tenminste, zo lang als het duurt. Het land van winkelen op zondag, meubelboulevards en goedkope auto’s. Een Detleffs die Ki(e)p caravan wil worden, een bouwkavel dat villagrond wordt of als je dat liever hebt, winkel aan huis of zoiets.e Maar ook het land waar alles mag wat in Nederland verboden is. Zoals roken op zondag in een restaurant. Ik had zo nog uren kunnen fotograferen, maar helaas. Ook het land waar het evenhard regende als bij ons. In dat opzicht past het goed bij Nederland. En wie weet, lopen die Vlamingen een keer over. Als ze de koning en zijn familie maar daar laten.(u weet even klikken voor een wat groter formaat)

De geleerde kat


We hebben een hele geleerde kat, genaamd Macey. Het stuk boekenkast waar de geleerde kat in ligt heeft ze helemaal leeg gelezen. Lettertje voor lettertje terwijl ik hard aan het werk was. Daarnaast is het een prima plaats om overzicht op alle werkzaamheden te houden. Het eindresultaat mag er volgens mijn vrouw ook naar zijn. Bijna alles is opgeruimd, de plinten zitten erop, de apparatuur is geplaatst en aangesloten en we kunnen van een weekje welverdiende rust gaan genieten. Nog even een uitstapje naar onze oosterburen maken, maar voor de rest gewoon genieten van een welverdiende rustige vakantie. Ik zal de accu’s van de camera en mezelf alvast gaan opladen, dat is wel nodig geloof ik.
PS: de onderstaande foto is het moment dat alle parket tegen de muur zit (vrijdagavond). Nu is alles klaar, maar dat gaat u lekker niks aan.

Renault Siete – R7 van 1974 tot 1983

Na de Renault 3 die bijna niemand ooit gezien had gaan we nog even verder met een Renault. De Renault R7. Wereldbekend in heel Spanje want verder kwam die niet. In 1974 werd in Spanje een automobielfabriek geopend met de naam FASA. F.A.S.A. stond voor Fabricacion de Automovile Renault d’Espana SA en stond in Valladolid. Het eerste model wat daar werd gemaakt was een Renault R5 die in Spanje Siete werd genoemd, en daarna een verlengde Renault R5 met vier deuren en een behoorlijke kont er aan vast geplakt. Dit afwijkende model was alleen bestemd voor de Spaanse markt en werd dus een Siete R7. De achterkant had wat weg van de lelijkste eend bij Renault, de R12. Het werd een van de meest verkochte auto’s in Spanje in die tijd. De modellen erna waren meestal modellen die in Frankrijk niet meer liepen maar nog een tijd in Spanje werden geproduceerd om aan de tanende vraag te voldoen. Hier in Nederland weet ik geen R7 te vinden, maar ik hou me aanbevolen voor foto’s van een Nederlands model.