bVision.nl

De foto’s van vandaag zijn afkomstig van Di Mario die op de gekste plaatsen auto’s spot welke wel eens in mijn virtuele garage kunnen passen. Vandaag pronkt hier een in Israel gespotte Morris. Deze Morris 1000 (1956-1971) is de laatste uit de serie welke ontwikkeld werd door Sir Alec Issigonis (1906-1988), een Britse autodesigner van Griekse afkomst. Zijn meest bekende werk is eigenlijk de opvolger van deze Morris, de Mini.

Het prototype van de Morris Minor was de Morris Mosquito, het doel was een goedkope gezinsauto te bouwen voor de gewone man. En dat is Issigonis gelukt. Waren het in eerste instantie de driewielers en motoren met of zonder zijspan die na de tweede wereldoorlog het straatbeeld bepaalde, dat was met de komst van deze Morris en zijn collega de Mini gedaan. Deze lieflijke auto’s bepaalde al snel het straatbeeld. Natuurlijk was het oorspronkelijke ontwerp aan veranderingen onderhevig. De te zwakke motor in eerste modellen werd uiteindelijk opgekrikt tot 950 cc. Ook kreeg de auto in plaats van een split window aan de voorzijde een enkele wat grotere voorruit.

Deze Morris Minor is een echt verzamelobject aan het worden, de onderdelen zijn door de grote vraag nog goed te krijgen, al moet je een beetje uitkijken met de versnellingsbak. Als die niet goed aanvoelt kun je beter een andere auto zoeken. Verder valt door de eenvoudige opbouw alles wel mee. Maar, je kunt uiteraard ook pech hebben. In de handel gaat deze auto van de hand voor ca 8000 euro (in goede staat).

We vertrokken vanuit Hoeve a gen water langs de wilde rivier de gulp. Een survival naar de Belgische grens. Nee, niet langs gebaande paden, die zijn daar niet, wel de rivier die we met gevaar voor eigen leven volgde, moerasgebieden, prikkeldraad waar we op of onderdoor moesten, en langs stijlwanden, uit geslepen door dit af en toe woeste riviertje

Bij een van de stijl wanden bijna aan de bovenste rand van het door de gulp uitgesleten dal in het roebelsbos, vonden we een paar grote keien. Maar niet nadat we eerst de grootste hindernissen hadden moeten overwinnen, bomen moesten verwijderen en ga maar eens lopen op de glibberige stijlwanden. We hadden het gevonden, de slijpsteen van Slenaken.

De in 1953 door een amateurgeoloog ontdekte slijpsteen stamt uit het Neolithicum en werd gebruikt voor het polijsten van vuurstenen bijlen. Voor het slijpen had men water en een geschikte steen nodig. Beide waren op die plaats aanwezig. Je ziet de groeven welke uiteraard door de eeuwen heen wat verder verweerd zijn, goed zitten. Dat slijpen ging niet op een paar uurtjes, daar deed men dagen over.
De steen is door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed geregistreerd als nationaal rijksmonument 46147. Wat vreemd is dat men met de plek niets doet. Als je de steen niet weet te liggen vind je hem nooit. Wij hadden gelukkig een goede gids in de eigenaar van de Hoeve a gen water.

De bordjes hieronder stonden gisteren bij ons op tafel. Ik moest zo nodig weer eens wat anders dan normaal maken. Af en toe heb ik daar gewoon zin in. Een tartaar gemaakt van zalm en gerookte zalm, met geprakt gekookt ei, schorseneren en een dressing van peterselie met dille in olijfolie met wat limoensap en wat peper en zout naar smaak. Het toefje bovenop de zalmtartaar is creme fraiche. Het meeste werk was nog het fijn snijden van de zalmsoorten. Na het snijden wat milde olijfolie erop, peper en zout naar smaak en het sap van een kwart limoen. Een heerlijk zomers gerecht.
Overigens, wie zich heeft afgevraagd waar deel 1 van de groenten van gisteren stond, die staat hier er staat alleen geen (1) bij, want ik wist toen nog niet dat het er meer zouden worden.

Och, als je zoals ik in een industriele omgeving werkt zie je ook wel eens wat anders dan alleen maar chemische fabrieken. Ook in zo’n omgeving wordt gebouwd en afgebroken. Deze zware jongen was klaar met zijn sloopwerk

En dan komt een andere zware jongen hem naar zijn nieuwe adres brengen. Daar kwam nog heel wat gemanoeuvreer aan te pas om hem op de wagen te krijgen en om hem van het bouwterrein af te krijgen. Maar deze heren doen dat vaker. Met begeleiding weer de weg op en weer was er een oud gebouw weg…

In het weekend zat een oppasdagje, niet helemaal ingepland, maar dat hoeft in het weekend ook niet. Als iemand onverwacht moet werken in het weekend kan dat gebeuren. Jeslynn zit daar ook niet mee, die amuseert zich wel bij opa en oma. Ze heeft afgelopen week geleerd hoe ze zich om moet draaien op de buik. Alleen terug ging nog niet, en als je dan mag meemaken dat ze dat andersom ook kan is dat toch weer een hele belevenis. Ik denk dat het niet lang meer duurt dat deze baby door de kamer kruipt. Kaatje vind ze ook wel leuk en heeft voor het eerst een aai van Jeslynn gehad. U ziet, je hoeft niet ver te gaan om een leuk weekend te hebben… Alhoewel, de MG is in het weekend ook verwend met een mooi uitje.