bVision.nl

Yes, dan krijg je de foto’s van zo’n auto toegestuurd door Di Mario. Op basis van de foto’s erachter komen welke auto dit is, in dit geval een Ford Gran Torino Elite, was nog niet zo makkelijk. De auto is in 1974 geïntroduceerd en was aanvankelijk bedoeld als topmodel in de Torinoserie. Begin 1975 werd de naam gewijzigd en verkocht men de auto als Ford Elite. Daardoor kan ik met grote zekerheid zeggen dat deze Ford dus uit 1974 is.

Je zou het aan het formaat niet afleiden, maar deze auto is bedoeld als een twee deurs coupé, een betaalbare luxe auto in vergelijking met bijvoorbeeld een Ford Thunderbird. De auto moest concurreren met auto’s zoals de Chevrolet Monte Carlo en de Chrysler Cordoba.
Het motorvermogen was uiteraard aangepast aan de auto, motoren van 5.8 tot 7.5 liter en uiteraard als V8. De meesten uitgeleverd met een drietraps automaat. Ik moet volgens mij de virtuele garage gaan uitbreiden als ik met deze monsters verder zou gaan…

Langzaam maar zeker moeten we wennen aan onze nieuwe werkomgeving en uiteraard aan de nieuwe collega’s. We zijn er nu allemaal gehuisvest en hebben onze vorige werkgever verlaten. Ik was de eerste die verhuist is (met reden) en de laatste heeft het tot gisteren volgehouden. Ons kantoor waar we al die jaren hebben gezeten is niet meer, dat wordt omgebouwd tot een conferentiekamer. Het is wel even wennen uiteraard, maar onze nieuwe collega’s zijn blij met ons en ondersteunen onze uittocht daar naartoe waar ze kunnen. Ik zie het wel zitten om daar mijn laatste werkbare jaren door te brengen. Ik mag daar zelfs planten houden. Drie orchideeën pas, maar ik moet nog wat missiewerk verrichten… We gaan ze laten zien wat een echte groene kantoortuin is.

Mijn staat hier niet voor de mijnen in Limburg, maar voor mijn zorg. In Brunssum is een nieuw zorglocatie gebouwd waar je alle zorg bij elkaar vindt. Het is nog niet helemaal klaar, maar het gedeelte waar het Zuyderland ziekenhuis in gehuisvest is is wel klaar. Gistermorgen waren we even daar om bloed te prikken en kon ik het niet nalaten om met de iPhone wat pikketures te maken. De helft van het gebouw staat nog in de steigers, maar dat laten we maar even buiten beeld. Je vindt er alles wat je straks nodig hebt om in deze vergrijsde maatschappij nog enigszins mee te kunnen. Van huisarts tot hoorspecialist, van thuiszorg tot ziekenhuis, je kan er ook een kop koffie gaan drinken of wat eten, en zelfs je elektrische auto aan de laadpaal leggen. Een strak plan om mee te kunnen in de zorgvraag van de toekomst. Dat zouden ze op meer plaatsen moeten doen. En het ziet er ook nog prima uit… Zelfs als je je auto moet parkeren kun je droog naar het gebouw toelopen. Nou ja, alleen de laatste meters niet, een aandachtspuntje voor de toekomst…

Na een jaartje of zo had het pedaalemmertje op de badkamer het begeven, het inwendige plastic gedeelte had het opgeven, gedeeltelijk gedesintegreerd, alsof de fabrikant de leeftijd van het emmertje bepaald. Omdat ik me in het weekend niet helemaal optimaal voelde, om het enigszins zachtjes uit te drukken bestelde we een nieuw emmertje online. Nog goedkoper ook dan zelf op onderzoek uit te gaan. Alleen wat je allemaal gratis aan verpakkingsmateriaal erbij krijgt bij zo’n klein emmertje is ongelofelijk. Dit zat er echt allemaal bij. Een beetje overdreven denk ik dan maar… Het is dat al dat karton te recyclen is maar anders…

Plaatste ik enige tijd terug een foto van de flat in aanbouw (1953) waarin ik mijn jeugd heb beleefd, trof ik op het internet een foto aan uit begin 60 er jaren waarin deze flat klaar is en ook de nieuwe spoorbrug staat. Deze spoorbrug was een onderdeel van het mijnspoor wat van de staatsmijn Emma naar Geleen liep, alwaar het uitkwam op de lijnen van de NS. Op dat moment was deze spoorbrug net vervangen, maar dat is een verhaal apart, dat kan ik ook nog wel eens uit de doeken doen.
op de grasstrook ziet u een vierkante verkeerszuil staan, zo’n geel geval zo’n 1 meter 20 hoog. Dat is een motorrijder bijna noodlottig geworden. Die kwam van bovenaf naar onder rijden en reedt iets te hard en raakte de stoeprand, vloog van zijn motor af en kwam met zijn hoofd daarin klem te zitten. Hoe krijg je het voor elkaar, door adequate hulp door o.a. mijn ouders en een goede helm heeft de goede man het overleefd. De helm hebben ze later uit de zuil gehaald

Het weekend was eigenlijk bar en boos. De halve familie ziek en we zijn de deur niet echt uit geweest. Ik hoest me de longen uit het lijf, maar ook dat zal wel weer overgaan. Zondag was mijn kleindochter hier, en dan moet je toch even over de ongemakken heen zetten. Trouwens lekker gegeten zondagavond. Ik had zelf rijst met kip in zoetzure saus gemaakt. Super lekker voor wie het wil maken, het is niet moeilijk.

Bak op laag vuur een kleine ui met een teentje knoflook en een cm of drie verse gember (wel heel klein snijden uiteraard). Voeg daaraan een eetlepel soja, drie eetlepels witte wijnazijn, drie eetlepels tomatenketchup, een half blikje tomatenpuree, een flinke eetlepel bruine basterdsuiker en een blikje ananas partjes en een eetlepel maizena toe. laat zachtjes warm worden en verdun met water tot de gewenste dikte. Bak de stukjes kip bruin, ik had een pond haasstukjes en stukken van een centimeter gesneden, en voeg toe aan de saus laat dit nog een minuut of tien garen (de smaak van de saus kan dan in de kip trekken). Welke rijst u erbij maakt is niet zo belangrijk. Wij gebruiken altijd volkoren rijst. Maar basmati of een andere rijst kan ook. Dat is smullen!

En Jeslynn, gisteren inmiddels vier maanden oud, die vond het prima en lag lekker te spelen in onze ballenbak…