bVision.nl

Vandaag zomaar even een plaatje, geschoten in de hoofdstad van Limboland. Als iemand het adres nodig heeft hoor ik het wel…

Onze twee poezen hebben ook niets met koningsdag die hebben alle dagen feest. Op koningsdag begon dat feest al erg vroeg, om half zes ben ik van alle ellende opgestaan om onze badjes wat te eten te geven. Een tijdje later lagen ze beiden op een mooi plekje. Onze Kaat had een jas van de wasmand gepikt en Ollie had zich de kast toegeëigend. Voor de rest hebben we het lekker rustig gehouden met als hoogtepunt uiteraard het bezoek van mijn dochter met kleindochter Jeslynn. 5 weken nu en groeit als kool.

Natuurlijk kun je het niet iedereen naar de zin maken, dat hoeft ook niet, maar de ervaring is dat als je mensen persoonlijk helpt dat ze dat veel meer waarderen. Problemen oplossen achter je PC kan ook, mensen op afstand helpen gaat met de tegenwoordige hulp programma’s ook. Maar je gezicht af en toe eens laten zien werkt veel beter. Met de verhuisperikelen was er ergens een printer geplaatst op een plaats waar die absoluut niet kon worden aangesloten. Er was wel een plaats, maar daar wilde eigenlijk niemand die printer hebben, wie zet nou een printer midden in een socioruimte. Dan ga je samen met de mensen door de zaal lopen en bekijkt alle voorstellen voor alternatieven. Er waren er geen… Alleen die onmogelijke plaats. En als men overtuigt is dat dat de enige plaats is komen er vanzelf oplossingen, een stoeltje hier, een tafeltje daar een apart plekje om bij een koelkast te komen en zie daar, de printer had een eigen plek. Het enige wat we verder hebben gedaan was de printer aansluiten op het netwerk. De besluiten hebben de mensen zelf genomen, en zo was iedereen tevreden en hebben we een hoop tijd gespaard. En eh, dit is wat men bij ons een printer noemt.

Eigenlijk had hier als titel boven moeten staan Quiche – koken in de sneeuw. Maar dat was niet letterlijk. Sakkerdjie wat een weer hier gisteren. Sneeuw, hagel, regen, en af en toe een glimp van de zon. Dus rustig de tijd om een quiche te bakken en tussendoor naar het wielrennen te kijken. En of dit nu wel of geen Quiche Lorraine is kan me eigenlijk niet zoveel schelen, hij smaakte super.

Ingrediënten:
250 gram spekjes
1 grote prei
125 gram boter
250 gram bloem
200 gram crème fraîche
peper en zout
melk
5 eieren
pakje Parmezaanse kaas (geraspt)
ijskoud water

Bereiden:
Eerst het deeg voor de Quiche maken, want dat moet nog even een uurtje terug de koelkast in. Doe het meel in een mengkom en snij de koude boter in kleine blokjes doe deze bij het meel en zorg dat alle blokjes onder het meel zitten. Kneed deze blokje met de hand totdat er een kruimelige massa ontstaat. Voeg vervolgens een lepel koud water, een theelepel zout, wat peper en een geklutst ei toe. Maak er vervolgens een soepel deeg van. Zet dit even een uurtje terug in de koeling (even in een plasticje draaien). Zorg er wel voor dat je het een uur voordat je begint met de rest dit eruit haalt, anders is het heel moeilijk uitrollen.
Zet de oven aan en stel de temperatuur in op 190 graden (ca 10 min voorverwarmen). Bak de spekjes uit totdat ze lekker bruin, maar zeker niet te bruin, zijn, doe daar dan de inmiddels gesneden prei bij en bak deze even mee totdat de prei zacht begint te worden zet hierna het vuur uit.
De mengkom kan gebruikt worden voor de saus, scheelt toch weer wat afwas, doe daar 100 ml melk, de crème fraîche, vier geklutste eieren in en roer dit met een garde tot een homogene saus. voeg hier een derde van de Parmezaanse kaas bij en roer nogmaals goed door.
Daarna rollen we met de deegrol de bol deeg tot een mooie ronde lap deeg uit, wat groter dan de diameter van de quiche vorm en de hoogte van de vorm. Vet de vorm in met boter, rol met behulp van de deegrol de lap deeg in de vorm en druk de randen goed aan. snij met een mes het overtollige deeg af. Prik met een vork gaatjes in de bodem zodat er geen lucht onder gaat staan. Vul de quiche met de inmiddels wel afgekoelde spekjes en prei, voeg voorzichtig de saus toe en bestrooi de bovenkant met de rest van de kaas. Zo, nu nog dertig minuten op 190 graden in de oven en de quiche is klaar. Als het goed is is de bovenkant dan mooi bruin en de binnenkant droog.
Nadat we gezellig aan tafel gingen schoot me in de gedachte dat ik vergeten was om een foto te maken van het resultaat. Snel mijn mobiel gepakt een het laatste stuk nog even op de foto gezet, want even later was ook dit op…