bVision.nl

Op mijn talrijke wandelingen tussen de middag kwam ik deze Opel Blitz tegen, destijds het paradepaardje van de lichte vrachtwagens, maar niet echt meer vernieuwend. Toch zullen de meeste mensen deze lichte truck nog wel herkennen. Leverbaar met een 1.9 of 2.5 liter 4 cilinder motor was hij best wel stevig. Menige Blitz heeft dienst gedaan bij de brandweer. De lichtste uitvoering, zoals op de foto, mocht je zelfs rijden met geen BE rijbewijs (<3500 kg totaalgewicht).

De wagen werd in 1975 uit productie genomen, de concurrentie van de markt, met name van Mercedes deed het moederbedrijf General Motors besluiten om de productie te stoppen. De opvolger, de Bedford Blitz werd ook niet de hit die ze ervan verwachtte. Dat ze sterk zijn bewijst deze auto wel. Gebouwd in juni 1966 bereikt hij dadelijk Abraham. Of dat groots gevierd gaat worden weet ik niet. Maar gezien de eigenaar er ook al een twintigtal jaren mee rijdt verwacht ik het wel.

Gisteren was het een inspannende dag, niet druk, maar wel onder druk. Een deadline loopt af en het ziet er niet naar uit dat we die deadline halen. Gebrek aan specifieke kennis. Ik denk dan altijd aan mijn vader. Een hele mechanische wekker lag in onderdelen op de tafel, door mijn opa gesloopt want hij deed het niet meer goed. En mijn vader zou hem wel even repareren. Dat lukte heel goed, de wekker gaf na het in elkaar zetten de juiste tijd aan, maar toch. Dat was ook de enige keer. Er lagen nog flink wat onderdelen op de tafel. Maar het uurwerk werkte perfect, Na het opdraaien bewogen de cijfers in de juiste richting. gaf de tijd aan en na een half uurtje draaien was een dag verstreken en moest je hem weer opwinden. Dat is zeer vermoeiend, want dan gaat de tijd zo snel voorbij dat je geen minuut rust meer hebt… Zo voelde het gisteren ook, alles wat we ook probeerde liep niet goed, er ontbreekt een minuscuul radertje, maar we kunnen niet zien waar het gevallen is. En als je dan ’s avonds thuiskomt, nog even een lekkere maaltijd moet klaarmaken, deze nog even op moet eten, en je daarna in een stoel laat zakken, of op de bank, dan vallen de ogen je vanzelf dicht en zink je af in een heel diep gat… En dan vraag je je af waarom je op deze leeftijd nog zelf de kar moet trekken in plaats van een adviserende rol te spelen in de organisatie. Lean and Mean, Work until you Drop… Kreten uit deze tijd, maar mijn Lifetime Warranty loopt langzaam af, als het zo doorgaat ben ik een ruïne voordat ik gepensioneerd ben… Maar, maak u niet ongerust, vandaag gaat het beter. Het weekend begint.

Afgelopen week maakte ik de onderstaande foto, ik denk dat nadere uitleg overbodig is. Maar jullie hebben het laatste woord.

Als het weer en het werk een beetje meezitten ben ik tegenwoordig tussen de middag buiten aan het wandelen. Een beetje ontspanning door wat inspanning om de blik weer even zuiver te krijgen. Voorheen bleef ik tussendoor de boterhammen opeten achter mijn bureau, met als nadeel dat als er iemand belde ik toch ook maar de helpdesk telefoon oppakte, maar dat is voorbij. Rust in de tent tussen twaalf en half een. Dat is wel zo handig.
Nu zijn de mogelijkheden wel beperkt daar te wandelen. Alleen de wijk Lindenheuvel, een voormalige mijnwerkersbuurt, is ter beschikking, maar ik zie iedere dag wel iets nieuws. kijk nou dit tafereeltje. Alsof de mensen die daar wonen de voorbijgangers uitnodigen tot je komen drinken van een kop koffie met een stukje vlaai. Urban Exploring voor mij. Kijken, een foto maken, maar vooral niks aanraken of verplaatsen. Puur dus.

Een heerlijk weertje was het in het weekend. Een weertje om nu eens niet op pad te gaan, maar eens lekker aan de slag te gaan. Timmeren, schuren, ontvetten en dingen in de grondverf zetten waren de bezigheden in het afgelopen weekend. Ondanks een stekende pijn in mijn schouder door een verkeerde houding, ging me het met de handjes werken toch goed af. Een beetje andere bewegingen doen een mens goed, dan komt de zaak wat meer in evenwicht. Maar goed, dat klussen was natuurlijk voor het opknappen van de slaapkamer waar vroeger mijn dochter sliep en deze om te toveren tot een tijdelijk verblijf voor de aanstaande kleindochter. Mijn zoon had deze week al alle behang verwijderd en ik kon dus meteen aan de slag. Een andere vorm van schilderwerk ziet u hieronder. Nee, niet mijn werk, ik hanteer ander gereedschap.