We hadden het de vorige week over de implementatie van een chip in je lichaam met een antenne op of in je hoofd. Inmiddels zijn er enkele handige aanpassingen gedaan en via de antenne geupload. Je kunt nu met elkaar spreken zonder woorden door alleen maar aan iemand te denken. Je moet er voor openstaan maar het lijkt me geweldig om als man eindelijk de gedachten van de vrouw te kunnen begrijpen. Verder kun je met je gedachten machines besturen zoals auto 2.0. Door alleen al te denken dat het koud is gaat de verwarming omhoog. Als je honger hebt wordt het eten klaar gemaakt etc. Je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt mogelijk. Een mobieltje is niet nodig. Als je aan iemand denkt kun je daar meteen contact mee opnemen. Zoeken naar je kinderen hoeft niet meer, je weet waar ze zijn. Ieder mens heeft een ingebouwde GPS tracker. Mèn ik wil naar de toekomst en daar deel van uitmaken.
Nieuw jasje
bVision heeft sinds gistermiddag een nieuw jasje, een ander kleurtje en is eindelijk een responsive website geworden. O.a. Edge van micisoft had er problemen mee om de rechter zijbalk te laten zien. Tot nu toe was het dus even behelpen, en we zijn er nog niet helemaal, maar dit is wel het definitieve ontwerp. Meteen maar wat andere zaken aangepast zo als de “wie is Sjoerd” pagina. Het kan dat de kleuren nog iets worden aangepast, maar dat is met dit thema iets van een kind kan de was doen. Minder is het dat onze vaatwasser het begeven heeft. Haast, verkeerde montage, water op de elektronica, dat alles heeft hem uiteindelijk de das om gedaan. Dus nu zijn we even op zoek naar een kind dat de vaatwas kan doen…
Oude Hobby – door Frank
De afgelopen weken heb ik een “oude hobby” weer opgepakt, het inkleuren van zwart-wit foto’s. Jaren geleden heb ik hier ook ooit een paar stukjes geschreven over het inkleuren; in twee delen schreef ik toen (inkleuren deel 1 en inkleuren deel 2), en dat is nog steeds de methode die ik gebruik. Ik was wel even verbaasd dat die stukjes al uit 2009 zijn. Time flies zal ik maar zeggen. Ik kijk af en toe wel eens op internet of ik nog een voor mij betere methode vind, maar tot nu toe vind ik niets. Ik was weer begonnen met een oude foto van ons gezin uit 1963, de foto was ook de oorzaak dat ik weer begon te kleuren, we barsten van de zwart-wit foto’s uit die tijd, en ik vond het jammer dat er niets in kleur was. Het resultaat mag er zijn vind ik. 
We kennen onze geschiedenis van de laatste 150 jaar, voor een groot deel uit zwart-wit foto’s, en steeds weer als ik er een zie die door een liefhebber net als ik, is omgezet in kleur, dan lijkt het beeld ineens meer “levend” te worden. Het zou zomaar iets uit recente tijd kunnen zijn. De komende weken ga ik aan de slag om een foto in te kleuren uit 1920. De foto, gemaakt door de fotograaf Lewis Hine, waarop een monteur is afgebeeld, die aan het werk is aan een stoompomp. De kleuren mag ik zelf bedenken, er is geen kleurenversie van. Het resultaat en wellicht de voortgang laat ik hier weer zien.

Zebra’s en horken
Hoe je met een beetje fatsoen je medemensen kunt helpen en daarvoor ook nog bedankt wordt is eigenlijk betreurenswaardig. Hoe vaak zie jet het niet, kinderen of ouderen die bij een zebra staan te twijfelen of ze er wel op zouden gaan staan om over te steken. Veel automobilisten zien de twijfel en knallen dan ijskoud door. Niet ik, als ik zie dat iemand naar een zebra toeloopt rem ik al duidelijk af en geef ze de ruimte om over te steken. Tegenwoordig wordt dat steevast beloond met een bedankje in de vorm van een opstekende hand of met woorden die ik niet versta, maar wel begrijp… Horken vind ik degene die gewoon doorrijden. Hetzelfde bij wegversmallingen, je hebt lui die daar gewoon voorrang nemen terwijl ze het niet hebben. Of nummer twee die daarachter aan rijdt met het idee dat kan nog wel. Why… hebben die horken dan zo weinig tijd. Ik rij op deze wijze ontspannen en meestal vriendelijk door het verkeer, geef vrachtwagens de ruimte die ze nodig hebben en kom uitgerust aan op de plaats waar ik moet wezen. Te laat ben ik volgens mij nog nooit ergens gekomen. Een kwestie van op tijd vertrekken en goed plannen.
Verhuizen in je eigen huis
Eens in de zoveel tijd krijgen we het idee dat we ons even minder thuis voelen in ons eigen huis en dan moet er geschoven worden met meubels en zo… Nu is dat op zich niet zo moeilijk buiten dat kasten en zo moeten worden uitgeruimd en verplaatst. Nee, het lastigste van al die verhuizingen zijn de aansluitingen van lampen en bedrading naar computers en andere zaken die stroom vragen. Ik sta nog steeds erop dat mijn computer een vaste aansluiting heeft op het netwerk. Laptop en tablet boeit me niet zo dat mag via wifi. Maar ook tafels die verplaatst worden en waar een lamp boven hangt zijn een probleem, dan moet de lamp dus mee verhuizen. Zo is ons plafond langzaam maar zeker een gatenkaas aan het worden waar overal haken in het plafond hebben gezeten. Ik stop de gaten dan wel iedere keer dicht, maar waar eerst beton zat zit nu plamuur. U kunt nu wel raden wat ik in het weekend heb gedaan…
Spanning in Ermelo
Het trafohuisje van deze week is ingezonden door Di Mario die daarmee met stip op nummer 1 gekomen is met zijn inzendingen, prima, ik mag dat wel. Alleen komen er hierdoor anderen even niet aan bod. Om hier toch aan tegemoet te komen laat ik hier iedere week iemand anders aan bod komen want ook Renesmurf en Inge zitten natuurlijk iedere week te kijken van waar blijft mijn huisje… Komt aan de beurt, ik sla niemand over.
Het huisje wat Di Mario gefotografeerd heeft staat aan de Harderwijkerweg in Ermelo. Hij kwam deze tegen op een fietstochtje met Yaron. Maar volgens mij was het een fototocht naar alle trafohuisjes in de buurt en hebben ze meer stilgestaan om foto’s te maken dan wat anders. Op google maps was wel het trafohuisje te vinden, maar stond het nieuwe gebouw ernaast er nog niet op. Dat geeft al aan dat dit trafohuisje in ieder geval veel ouder is dan de bebouwing op het industrieterrein daar. Dus maar even een foto geleend van concurrent Bing, waar dit wel al erop stond.
Ermelo schrijft over zichzelf:
Ermelo heeft een rijke, maar niet zo’n zichtbare historie. De Oude kerk, ’t Weitje en molen De Koe markeren in het centrum van het dorp de historie terwijl de Agrarische enclave, de grafheuvels, kasteel Staverden en het Romeins Marskamp weer hele andere kanten van de geschiedenis van Ermelo belichten. De gemeente Ermelo bestaat sinds 1972. Daarvoor vormde Ermelo samen met Nunspeet één gemeente. Naast het dorp Ermelo kent de gemeente de buurtschappen Horst, Telgt, Tonsel, Leuvenum, Staverden, Speuld, De Beek, Hotdorp en Drie. Het landschap van de gemeente is ook heel divers. Van bos en heidevelden tot het strand van het Wolderwijd.
Verder is er weinig schokkends te vinden over Ermelo…
Wat is er na ons mobieltje
Als ik door de winkelstraten loop merk ik op dat we bijna allemaal mobiel zijn, zonder zo’n apparaat schijnen we niet meer te kunnen leven.We bellen ermee en maken foto’s, gebruiken hem als zaklamp of vergrootglas. What’s Appen met vrienden en bekenden en ga zo maar. De vraag is wat er nu na komt, is er nog iets nieuws te bedenken of stopt het hier en wordt het concept alleen nog maar verbeterd. Vragen die u niet hoeft op te lossen, maar ik droom ervan, het houdt me bezig. Krijgen we straks bij de geboorte meteen een chip geimplementeerd in ons hoofd en een antenne op de kop. Een beetje zoals vroeger de marsmannetjes werden afgebeeld. Met zo’n spriet op de kop. Back in time, expanded en extended memory erbij en gaan met die banaan. Bent u al afgehaakt, zo niet laat eens horen hoe u er tegenaan kijkt. Hebben we nog auto’s nodig dan of ….









