Het heeft helemaal niets met het verhaal te maken, maar als je zoiets tegenkomt denk je daar onwillekeurig aan. Die beren hebben het bij mij steeds gedaan. Ik las gisteren wat interessante verhalen over beveiligingen en wachtwoorden. Wist u dat het meest gebruikte wachtwoord, Wachtwoord of Password is, meestal nog wel gevolgd door een nummer omdat veel authenticatie sites dat vragen. Als je dan toch origineel wil zijn denk dan eens aan een leuke zin of de tekst van een lied. Ofwel Ik zag twee beren broodjes smeren en je bent 61. dan wordt het wachtwoord Iz2bbs#61. Waar beren op een foto al toe kunnen lijden. Trouwens songs doen het ook goed. 2Rodkdj@61 is een uitdaging, frank mag morgen even uitleggen waar dat de afkorting voor is, hij is super eenvoudig en vooral geschikt voor 60 plussers. De oudere bloggers weten wellicht van te voren al de uitkomst. Haha, wie durft…
De titel zegt het al een beetje, we naderen stilaan weer wat nieuwe feestdagen, Sinterklaas gaat aan ons voorbij, maar een van de kerstdagen brengen we meestal door met het complete gezin. Een hapje, een drankje en een cadeau horen daarbij. De kinderen zijn beiden ruim volwassen, maar die cadeaus moeten er blijven. Dat heet dan voor ons, of meer voor mijn vrouw, alle ballen verzamelen. We raken ook zelf in hogere sferen. De serre een beetje opgeleukt, de vitrinekast is weer ingericht met het kerstdorp, en verder gezellig wat kaarsen aan… Nog een weekje en dan heb ik even vakantie, tussen kerst en nieuwjaar moet ik dan weer werken, en waarschijnlijk op 2 januari ook, maar dat is geen probleem. Volgend jaar is weer iemand anders de sigaar. Alleen jammer dat mijn vrouw wel al die dagen thuis is. Ik moet wel deze week nog even een project afronden op het werk, maar dat gaat lukken, al kost dat mijn vrije woensdag.
Van Di Mario kreeg ik de bijgaande foto’s met jet volgende bericht:
Ja zeg, ik kan ook niet alles weten over auto’s. Toen ik het merk Intermeccanica tegen kwam dacht ik even aan een Meccano auto, maar niets is minder waar. Het hele verhaal achter deze auto is eigenlijk bizar. Een paar vakantiegangers uit Canada, op bezoek in Italië, werden helemaal verliefd op dat land. Op basis van Europese onderdelen werden er Italiaans uitziende auto’s van gemaakt. Niet dat dat enig effect had, want in dat verre land prefereerde men de wat zwaardere motoren. Een 500 cc motor was echt undone. Daarom werd er al snel overgeschakeld naar de wat grotere op Ferrari ogende modellen, met uiteraard Amerikaanse motoren.
Met alle perikelen in de zorg zou je je gaan schamen als je de pensioengerechtigde leeftijd hebt bereikt. De zorg die je voorheen verdiende, moet je nu betalen. En je krijgt er ook nog niks voor terug als ik de media mag geloven. Je bent de maatschappij die je hebt helpen opbouwen tot last geworden. Je bent te duur voor deze gemeenschap geworden. En men gaat er op toezien dat je leven niet langer wordt verlengt dan betaalbaar is. Een doem scenario, of langzamerhand werkelijkheid. Ik ben inmiddels de zestig ook ruim gepasseerd en heb het idee van pensioen van me afgezet. Ik haal dat niet, ik blijf gewoon werken. En als ik dat niet meer kan laat ik me inslapen. Met mijn kennis van chemie mag dat geen punt zijn. Tenzij ik getroffen wordt door Alois… Dan zoeken ze het maar uit. Ik heb er dan geen weet van.
De geschiedenis van Knibbeler gaat voor mij terug naar mijn jeugd. Ik woonde destijds op de Amstenraderweg, vlak in de buurt van waar de familie Knibbeler een woning had. En als ik zeg familie, waren daar ook kinderen, waar ik dus ook wel vaker kwam. De familie had een zaak in huishoudelijke artikelen en nog veel meer. Die zaak lag aan de Kouvenderstraat en is inmiddels een Blokker winkel. Het woonhuis in de ene straat en de winkel in de andere straat waren met elkaar verbonden middels een magazijn. Als we iets nodig hadden dan liepen we achterlangs het magazijn de zaak in, en ook op dezelfde weg weer terug. Nors nagekeken door de magazijnbediende, die ook bij ons in de oudste flat van Hoensbroek woonde. Inmiddels zijn de zaken van Paul Knibbeler een begrip op woongebied in het zuiden van het land. En vooral de zaak op de woonboulevard heeft prachtige woonaccessoires naast de meubels, kunst voor de kleine man zullen we maar zeggen. We kijken er graag eens rond. En een beetje reclame maken voor voor de mensen die je persoonlijk kent mag wel eens. Want Paul heeft het goed voor elkaar.