bVision.nl

We gaan nog even verder in het klooster van de Liefdezusters van het Kostbaar Bloed. We zijn inmiddels in de kelder uitgekomen en kijken even achterom voordat we ons in het donker begeven.

Met de hand wassen was teveel voor de tere handen van de zusters, als je van het hele klooster de afwas moet doen dan was je wel een paar dagen bezig. Dan is zo’n vaatwasser wel zo “hendig”.

Ook broden bak je natuurlijk zelf met zoveel zusters. Dan heb je wel een paar ovens nodig. De kneedmachines en andere wat kleinere apparatuur zijn waarschijnlijk verkocht toen de zusters vertrokken. Er rest nog een briefje tegen de muur…

Mooi zo’n weekend met wat voorjaar. Dat was meteen overal te merken. Iedereen leek wel uit zijn bol te gaan. Zelfs op zondagmorgen was het al druk overal. Wij waren gisteren in Roermond, of Remunj in het Limburgs. Daar kwam meteen weer een frustratie overdrijven die ik maar niet van me af kan zetten. Mijn vader was invalide, hij miste een been en was aangewezen op zijn auto. Ook toen het allang niet meer kon bleef mijn vader gewoon auto rijden. Totdat het echt te erg werd en hij de weg naar huis niet eens meer kon vinden. Ik heb al vaker gezegd dat de auto mijn leven is, maar heb ook gezegd dat ik hoop dat als het mij zou overkomen er iemand aan de bel trekt. Gisteren hadden we ook weer zo’n geval. Een bejaard stel in een Ford Ka die op vijf meter voor de stoplichten stil bleef staan en daar al drie keer de hele cyclus over zich heen had gehad en het licht nog steeds op rood stond. Toeteren en gebaren hielp niet. Ik was net van plan even uit te stappen om hem te vertellen dat het beter zou zijn als hij tot aan de stopstreep door zou rijden toen de man vooruit bewoog en pardoes tussen alle verkeer in, gewoon door rood reed. Afpakken zo’n papiertje denk ik dan en hoop dat ik dat wel op tijd inzie. De foto hieronder is overigens gisteren in het centrum van Roermond op het Munsterplein gemaakt. Op de foto staat dus de Munsterkerk.
De oplossing van vrijdag:
De oplossing van het raadplaatje van vrijdag was een foto die ik genomen heb in het winkelcentrum Mosae Forum in Maastricht, alwaar een fiets tegen een gebarsten hardglazen schot aan stond. Ik vond het een mooie uitdaging voor jullie en feliciteer dan ook alle winnaars. Alhoewel, degene die een auto op de plaats krijgt waar ik de foto heb gemaakt, hoort bij mijn blog van vandaag thuis, dat was namelijk op een roltrap naar de parkeergarage.. ( Overigens Fiets=Fits in het Limburgs)

Heeft u dat ook wel eens, na een week hard werken, lekker gegeten, een uurtje op de bank, even een filmpje kijken en dan ineens is alle inspiratie weg. In rook opgegaan. Dan breken even de zweetdruppeltjes uit, ik moet ook nog een logje maken, nou ja moet is geen optie, maar wil wel. Dan wordt inspiratie ineens transpiratie. Vooral op vrijdagavond. Kijk en daar zitten we dan achter de PC, starend naar het beeldscherm, met alleen maar witte vlekjes voor de ogen. Niets, maar dan ook niets schiet in mijn gedachten wat ook maar enigszins het loggen waard is. Een verspilling van woorden waar niemand iets aan heeft. Niet eens een paar regels voor een Haiku, geen spreuk die me te binnen schiet, mijn hoofd is gewoon leeg… En als ik dan naar het scherm kijk zie ik het onderstaande plaatje, om bij weg te dromen, toch…

Dit plaatje maakte ik afgelopen week, wellicht weet u wat hier staat, Na het weekend plaats ik hier de oplossing. Ofwel laat uw fantasie eens de vrije loop…

Op de verjaardag van mijn vrouw, afgelopen dinsdag was ikzelf naar Weert afgereisd, om te kijken naar een basketbalwedstrijd tussen Maxxcom BSW en Rotterdam Basketbal. Beide teams staan er niet echt best voor. Maar het enthousiasme van het publiek doet wonderen. Ik heb absoluut geen verstand van het huidige basketbal, maar wel van het spel dat gespeeld moet worden en dat is gewoon leuk. Op TV zal ik er nooit naar kijken maar live is het heel anders, niks haat en nijd, gewoon leuk. Tuurlijk zijn er hatelijke opmerkingen tegen beslissingen, maar die worden door iedereen genegeerd. Frustraties mag je uiten… toch.

Door mijn aanwezigheid, camerawerk en enthousiasme presteerde de thuisclub uiteraard boven de normale norm, iedereen wilde wel een mooi shot doen. En een thuisoverwinning kon dan ook niet uitblijven. Alleen om nu iedere week weer naar Weert af te reizen, zonder enige sponsoring gaat ook mij te ver. Toch wens ik deze jongens veel succes met hun overwinning. Als je dieper kijkt zie je op de foto de shirtsponsor, Stepco, het ICT bedrijf… Nog steeds sponsor, maar niet meer op het shirtje.