Het zou zomaar een hoofdstuk uit een kinderboek kunnen zijn, maar voor mij was dit een periode werkelijkheid. Ik heb niet altijd in de ICT gezeten, maar ben mijn carrière gestart als laborant op een waterzuiveringsinstallatie. En wel ene die nog in ontwikkeling was. Met een heuse proefsloot waarin de bacteriën hun best deden om al het vuile water om te zetten in mooi schoon water en kalkrijke slib wat door de boeren als bemesting werd gebruikt. Die bacteriën waren onze leeuwen en leeuwinnen, zij vochten zich dood voor ons en het enige wat wij deden was deze beestjes voeren, zodat ze voldoende energie hadden om zich voort te planten en niet tussendoor de geest zouden geven. Dat schoot weer even door mij heen toen ik in museum Boerhaave deze beschilderde ramen zag met de periodic table of elements. Met een beetje photoshop aangepast en voila, net als destijds, toen ik in de weer was met potten en pannen in mijn laboratorium. Overigens kon je met mijn (glazen) potten en pannen geen Michelin ster verwerven.
Sinterklaas ik ken hem niet…
in Elsloo weer aan.
Hij brengt ons Sint Nicolaas
ik zie hem al staan.
het bootje rijd lekker
de straat op en neer,
hoe waaien de wimpels
al heen en al weer
Roestiek bouwgevalletje – Brussel 2004
Juni 2004 was het toen we in Brussel naar dit oude kereltje stonden te kijken. Het was geen mooie dag, het regende voornamelijk, maar dat mocht de pret niet drukken. Geen naakt manneke deze keer, dat past niet op mijn blog, maar een aangekleed manneke. Dat manneke heeft heel veel kostuums, meer dan ik er in de kast heb hangen in ieder geval. En van ieder kostuum maken ze dan weer een miniatuur manneke Pis, waar dan weer iedereen voor in de rij staat. 1452 was naar verluid het geboortejaar van dit kereltje en zonder dat beeldje is Brussel geen Brussel meer… Ik wens u allen een hele roestige zondag
Porsche 550 Spyder uit 1953

De Porsche 550 Spyder zag het licht in 1953, mijn geboorte jaar, op de autoshow van Parijs. Het was een echte voltreffer, en in zijn eerste race versloeg hij meteen alle concurrenten en won de Targa Florio. De 911 bestond nog niet en op dat moment toerde de Porsche 356 door Europa. Deze stond dan ook als basis voor deze Spyder. De body was geheel van Aluminium en het model was als een bevallige vrouw zonder bovenstukje. Met deze temperaturen uiteraard een beetje spartaans, en waarschijnlijk is ook dat de reden dat de volgende Porsches toch geleverd werden met een bovenstukje. Ik denk dat deze Porsche 550 Spyder een ereplaats verdiend in mijn virtuele garage, en wat mij betreft kunnen ze deze zonder modificaties zo weer op de markt brengen. Over de prijs van dit modelletje zal ik maar zwijgen.

All credits go to: SSIP.NET
Spelen met Photoshop
Bij Redstar stond deze week een linkje naar een site met Photoshop tutorials. Op basis van een portretfoto kon je in relatief korte tijd een aardige pentekening in zwart-wit maken. Die korte tijd is uiteraard voor een professional en niet voor een amateur zoals ik ben, en het werken met vooringestelde filters is er natuurlijk niet bij. Door het weinige contast in het portret, vind je ook weinig contrast in het getekende portret. Een leuke oefening dat wel.
ik was echter niet geheel tevreden met dit resultaat en dus zelf maar even aan de slag, alleen niet meer in zwart-wit maar in kleur. Op basis van de gebruite technieken rolde er verrassend het onderstaande beeld uit. En dat was meer wat ik ervan verwachtte. Nog niet hoogstaand, maar als testje voor het werken met layers, blending en filters was het best te doen. Het hangt uiteraard ook af met welke beginfoto je start. Deze stond nog ergens op de schijf en daar ben ik verder mee gegaan.
Een jaartje terug
Ieder jaar organiseren we als fotoclub een fotowedstrijd op het werk. Dit jaar was het thema water. Er waren voldoende inzendingen, dus de jury krijgt het nog moeilijk. Er is uiteraard een addertje onder het gras, de foto moest van dit jaar zijn. Nu was dat geen probleem en ook mijn inzendingen zitter erbij. Toch, achteraf, loop je wel een tegen een foto aan waarvan je denkt die had het ook kunnen zijn… Zo voelde ik me gisteren niet lekker op mijn vrije dag en heb gedeeltelijk, naast op de bank gelegen, ook even rustig door een aantal foto’s op mijn PC heen gelopen. Daarbij kwam ik de onderstaande foto tegen, gelukkig niet van dit jaar, maar uit november 2010. De foto is gemaakt in Maasticht, in de buurt van het Centre Céramique. Ook toen was het mooi weer in november…
Ik wen er nooit aan – door Frank (van IkFotograag.nl)
Afgelopen week, weer een hele week voor de baas naar Den Bosch mogen reizen. Weer een cursusje bij SAP. Iedere morgen aanschuiven in de file. Vooral tussen Weert en Den Bosch is het een ramp. Je kon er de klok op gelijk zetten, bij iedere oprit was het mis. Ik heb dat eens bekeken hoe dat gaat; met te lage snelheid tussen de rechterstrook invoegen. Daar gaat alles op de rem. Vervolgens met die nog steeds te lage snelheid door naar de linkerstrook, want rechts gaat het immers niet hard genoeg. Gevolg links ook alles op de rem. Kilometers lang schuift alles in elkaar. Tegen dat de laatste weer wat snelheid kan maken is/zijn de “boosdoeners” allang voorbij Den Bosch. Als we dat invoegen al vast eens geregeld konden krijgen, dan zou dat wellicht enkele kilometers file per dag schelen.
Hieronder een filmpje wat ik onlangs ergens tegenkwam, misschien zelfs bij een van jullie, dat weet ik niet meer. Voor diegene die het nog niet gezien heeft, zo ontstaan file’s nou. We doen het eigenlijk allemaal zelf. En een ding weet ik zeker: wennen doe ik er nooit aan, accepteren zal uiteraard moeten. Maar zelfs met een muziekje erbij vind ik het niet relaxed om in een file te zitten.
Onderzoekers van verschillende Japanse universiteiten lukte het een file te laten ontstaan met 22 auto’s op een 230-meter lang circuit (zie video). Ze vroegen chauffeurs constant 30 kilometer per uur te rijden, en in eerste instantie lukte dat ook. Maar door kleine schommelingen in de afstanden tussen de auto’s, lukte het op een gegeven moment helemaal niet meer om door te rijden. Men begon wat af te remmen waardoor op enig moment een aantal auto’s volledig moest stoppen. Dat remmen verspreidde zich achteruit door het verkeer als een soort schokgolf. Elke keer dat een het een auto lukte om aan de voorkant van de file om op te trekken, moest aan de achterkant een andere auto weer remmen. De snelheid van deze schokgolf kon men meten hij verplaatste zich achteruit door de ring van auto’s met ongeveer 20 km per uur, wat hetzelfde is als de snelheid van de schokgolf welke waargenomen worden op echte wegen, zegt hoofdonderzoeker Yuki Sugiyama, een fysicus van de Japanse Nagoya Universiteit.








