bVision.nl

Toen we nog een paar jaartjes jonger waren….
Bij oma kunnen we deze week een verzoekje deponeren met als thema geluk. Onmiddellijk schoot me een melodie naar boven die mij destijds, zo rond 1973, wel aansprak. Ik zat destijds op de MTS in Heerlen en heel af en toe bezochten we wel eens een Discotheek. Ik heb een tijdje moeten zoeken naar de artiest, maar na een intensieve zoektocht stond me die ook helder voor de geest. Wat me het meeste trof was niet de muziek of de artiest, maar de plaats waar het plaats vond, Discotheek Bacardi, in onmiddellijke nabijheid van het station. Ik kon me de disco met interieur en indeling zo ineens voor de geest halen, we praten hier over rond 1973, bijna 40 jaar terug. De Discotheek is er al lang niet meer het is nu dacht ik een appartementen complex. Ik heb er toevallig een tijdje terug wat foto’s van gemaakt, waar de onderstaande er ene van is. Op internet vind je er niets over, dus als je meer weet en toevallig hier terecht komt… overigens was de plaat: Do you love me, van Sharif Dean, de absolute nummer uno in 1973, een schuifelplaatje tot en met, die zomaar overal langsdoor fietste. Het was overigens de eerste en de laatste hit van deze in Cassablanca geboren en op dat moment in Brussel studerende Frans/Argentijn. Overigens is de onderstaande foto, in tegenstelling tot mijn principes, getonemapped.

Gisteren was een beetje een ik weet niet wat te doen vandaag dag. Ook die zitten er wel eens in een jaar. Een mooie gelegenheid om een te kijken of ik een alternatief kon vinden voor het in stand houden van de familie Mees. Voorheen dineerde die met zijn hele familie en vrienden onder de overkapping van het terras. Helaas voor de familie Mees, dat gaat niet meer, daar zit nu dubbel glas voor. Om ze toch beschut te laten genieten van een diner moest ik dus op zoek naar een alternatief. En, tadaa, ik heb het gevonden. na een uurtje klussen hangt het netjes voor het dubbele glas, zodat we er zelf ook van kunnen genieten als ze massaal in de aanval gaan. Ik zal de telelens alvast klaar leggen voor deze winter.

Dit is er ene uit de oude doos die ik op de een of andere manier heb gemist. Deze staat bij het spoorwegmuseum, een heel mooi museum, maar veel te klein om de historie van het Nederlandse spoor goed weer te geven. Ik was nog aan het twijfelen, of het nu een roestige zondag zou worden of een roestiek bouwgevalletje. Beiden was mogelijk. Hou het roestig vandaag, er staat weer een hele week aan te komen, zelfs de woensdag moet ik werken…

Dat DAF ooit een Nederlands automerk was weet waarschijnlijk nog wel iedereen. De enige wagen die ooit met het pientere pookje (Variomatic) rond reed, een continu variabele transmissie. Er waren verschillende uitvoeringen en het autootje stond al snel bekend als invalide- en damesauto. Het verhaal startte destijds in 1958 met de Daf 600 en daarna de Daf 750 en de Daffodil. Daarna begon men de reeksen te nummeren.

De Daf 46 was bedoeld als opvolger van de Daf 44 en was de laatste echte Daf. Helaas was het ook de slechtste Daf. In vergelijking met de Daf 44 was deze namelijk langzamer door het gebruik van maar 1 drijfriem ipv 2 drijfwielen bij alle andere Daf’s. Iedereen kent het vervolg, het proto type van de Daf 77 werd de Volvo 343. Het kleine segment hoorde niet thuis in de Volvo reeks, dus stierf dit segment, en de voor de mijnsluiting opgezette Daf fabriek in Born was het daardoor ook einde oefening. En alleen al daarom staat in mijn virtuele garage geen Volvo van in of na die tijd…

Overzicht van alle Dafjes
DAF 600 (1959-1963)
DAF 750 (1961-1963)
Daffodil (1961-1963) (DAF 30)
Daffodil (1963-1965) (DAF 31)
Daffodil (1965-1967) (DAF 32)
DAF 33 (1966-1974)
DAF 44 (1967-1974)
DAF 46 (1974-1977)
DAF 55 (1968-1972)
DAF 66 (1972-1975) (daarna Volvo 66)
DAF 77 (prototype) (werd Volvo 343)

Steeds vaker laait de discussie op over voedsel en aanverwante producten, die we zogenaamd nodig hebben om te kunnen overleven. Neem de frietjes en de Big Mac, het Italiaans fastfood, mijn frikandel Speciaal. Hartstikke lekker en ongezond, maar het kan uiteraard ook anders. Met DNA klooien en klonen, een beetje modificeren, genetisch manipuleren en met nanotechnologie, moet het toch mogelijk zijn om die Big Mac wat gezonder te maken. Of soep maken van dieren die we onbeperkt kunnen kweken. Kunstvlees maken met dezelfde geur en smaak, als echt vlees, maar dan op plantaardige basis. Mayonaise zonder vet en ga zo maar door. Of een lekkere pizza uit de oven. Vis uit de kweekvijver hebben we al, de tilapia. En wat zag ik, kippen die eieren leggen die een geneeskrachtige werking hebben door het voer wat ze krijgen. Ideeën genoeg, roept u maar eens wat, want vergiftigt worden door radioactiviteit uit Japan, doodgaan aan gekke koeienziekte, de vogelgriep of zoiets kan altijd nog. Eh, en als ik iets vergeten ben mag u het ook zeggen, de klant is koning vandaag.

Langzaam stapte het meisje uit de trein, eindelijk weer thuis na een weekje Amsterdam. Eindelijk omdat de treinreis een beetje uit de hand was gelopen door de nieuwe dienstregeling. Jaja, iedere zoveel minuten een trein. Alleen als er ene uitvalt is er te weinig plaats in de volgende trein.. Daardoor ook nog eens overstappen in Eindhoven, en in Sittard en in Heerlen. Nu nog even met de fiets en dan lekker onder de douche om weer bij te komen. Station Kerkrade, dit is het eindstation voordat de trein weer terug rijdt richting Maastricht-Randwijck hoorde ze nog net. Ze sjokte het station uit naar haar fiets, die ze hier maandag keurig met goedgekeurd hangslot had achter gelaten. Maar helaas, geen fiets te zien. na een telefoontje met thuis kwam pa met de auto. Na enig zoekwerk werd de fiets gevonden. Nog steeds keurig op slot, alleen zonder voorwiel, zonder zadel, wat moet je daar nou mee. Kom maar mee naar huis zei pa, die fiets staat er morgen nog. En stond er ook nog toen ik deze foto’s nam…