bVision.nl

bVision.nl

Willys Jeepster (1949)


de Jeepster

De Jeepster is een auto geproduceerd door Willys-Overland, de fabrikant van de enige echte Jeep. De auto werd geproduceerd van 1948 tot 1950 en was bedoeld om naast het overschot aan geproduceerde oorlogsmaterieel een wagen te ontwerpen voor op de gewone weg, een passagiersvoertuig. De Jeepster CJ waarbij CJ staat voor Civilion Jeep. Met alleen maar achterwiel aandrijving en een drieversnellingsbak bedoeld om gezellig snorrend over de autowegen te gaan. Uitgevoerd met luxe in plaats van soberheid, maar uiteraard wel met een stoere 2.2 liter motor. Er werden er zo’n 20.000 van gemaakt. De echte jeep was bedoeld voor de boeren, deze voor burgers en buitenlui. Toch had de wagen niet datgene wat hem tot een succes maakte en de productie werd na twee jaar al gestaakt. Het afgebeelde model is uit 1949. De foto’s komen van hymanltd.com waar deze auto in de verkoop staat.


de Jeepster

Rustig houden vandaag

Vandaag hou ik een kleine break, ik ben toe aan een grote kop koffie na alle werkzaamheden. En ik moet even alert blijven, want na vandaag heeft mijn collega Frank vier weken (u leest het goed) vakantie.


Koffiebreak

Alweer een jaar erbij

Eigenlijk moeten we al onze heilige koeien aan de kant zetten en de fiets pakken. Alleen zie ik dat nog niet zo zitten. In de ochtend van Hoensbroek naar Heerlen, A. achterop de fiets brengend naar haar werk, dan van Heerlen naar Geleen, bergie op en bergie af, want je mag met de fiets niet over de autoweg. En dan tegen de avond weer dezelfde weg terug. Het Limburgse landschap in het oog houdende heb ik hier toch maar vanaf gezien en heb onze enige heilige koe maar voor een jaarlijkse beurt en de APK naar de garage gebracht. En gatverpieleke, dat was duur vond mijn vrouw. Nou ja, twee nieuwe banden en remblokken krijg je niet voor niets en zijn voor je eigen veiligheid. En als je een zescilinder wil rijden heb je van sommige dingen, zoals van bougies, er ook zes nodig. Er zit er ook meer olie in dan in een viercilinder. Maar goed, hij moet er weer een jaar tegen kunnen. En als je dan toch een dag geen vervoer hebt, kun je twee dingen doen, lekker gaan schilderen, en de auto van je dochter lenen om even naar de Gamma te gaan. U ziet, ook ik kan niet zonder de Gamma…

de algemene periodieke keuring

Een leven lang leren e door Frank (van IkFotograag.nl)

Bovenstaande term wordt door de politiek sinds een tijdje gebruikt om aan te geven dat als je van school komt niet klaar bent met leren, om vervolgens 40 jaar of langer bij de zelfde baas tee gaan werken. Zeker niet als het om zware beroepen gaat. Dus iedere zware beroeper gaat waarschijnlijk nog wel een keer terug naar school dan. Nou ken ik mensen genoeg die na de middelbare school geen boek meer hebben aangeraakt, maar tijden veranderen, dus zullen zij er ook aan moeten gaan geloven.e Als je in de ICT werkt, is het vanzelfsprekend dat je,e je hele werkzame leven moet bijleren, voor ons niks nieuws dus. Doe je dat niet dan raak jee heel snel achterop.e Daar heb ike al eens vakereiets over gezegd hier. Ik heb er ook geen moeite mee, anders had ik maar een vak moeten leren zeggen ze bij ons, of vroeger op school beter moeten opletten enz..

Afgelopen maandag heb ik de eerste schreden gezet in de richting van wat bij ons op het werk gekscherend SAPologie wordt genoemd.Sapologen zijn daarom mensen met kennis van SAP. SAP is, volgens een of andere Wiki, de grootste speler op de ICT-markt na Microsoft en Oracle. SAP is vooral bekend vanwege zijn ERP-programma. Enterprise Resource Planning-systeem ofwel een computerprogramma waarmee de resources zoals geld, voorraden, mensen en machines van een bedrijf mee beheerd kunnen worden.

Vandaag is alweer de laatste dag en vanavond spreek ik, als het goed gaat, al een heel klein beetje SAP. Er volgen nog meer SAP-cursussen voor mij,e voorlopig ben ik daarom weer onder de pannen. De reis naar Den Bosch verloopt over het algemeen voorspoedig. Ze hebben daar en ook bij Eindhoven een tijdje aan de weg gewerkt, en files lijken vrijwel tot de verleden tijd te behoren. Een punt in de verkiezingsstrijd waar de VVD kennelijk gelijk heeft.e Maar stemmen doe ik toch op iemand anders.

dinsdagochtend, ergens op de A2, door de mist toch eventjes file

Maar kijk eens hoe mistig het was, rechts het gebouw van SAP

Het stenen tijdperk (2)

Heel vaak hoor je nog wel eens de uitdrukking hadden ze ons maar wild gelaten. De vrouw in de tent of de grot voor het eten zorgen terwijl de man met de knuppel en een paar vrienden op jacht ging om brood op de plank te krijgen. En daar ging het dus al mis. Niet met die knuppel, maar met dat brood. Of het wild was te snel, of de man te makkelijk, want de landbouw kon worden uitbesteed aan, niet onbekend uit de eerste regel, de vrouw. Ontwikkeling noemen ze zo iets. En dat groeit van kwaad tot erger. Hele oorlogen werden gevoerd voor een stukje (landbouw)grond. En u weet wat er van geworden is. De rijke landen halen tegenwoordig uit de arme landen boerenarbeiders omdat ze zelf niet meer willen werken. Achter de PC zitten en ambtenaartje spelen is toch veel leuker. Met z’n allen in een groot betonblok, in plaats van met een paar in een grot. En adam sloeg eva met de sukerbieten voor de kont roepen ze dan met allen als ze eenmaal per jaar uit hun dak gaan met de carnaval. Was eva vroeger maar wat assertiever geweest, en niet het huissloofje met een tiental kinderen. Dan was de wereld nu heel wat minder vol geweest en was Femke nu minister-president. Deel 2 in deze serie filosofische beschouwingen neemt u uiteraard met dezelfde schep zout als gisteren, ik wil hier geen mening kwijt, maar een discussie op gang brengen over maatschappij kritische onderwerpen.

Het stenen tijdperk

Pilletje, drinkwater, en werken tot we doodgaan (1)

Ieder mens laat zijn sporen na op deze wereld, van verdwaalde batterij tot een foutje als tsjernobyl. Irene noemde het een ecologische voetafdruk en vroeg zich af of dat te stoppen is. Hoe kunnen we de CO2 uitstoot omlaag brengen zonder aan alle verworvenheden een einde te maken, hoe kunnen we aan alle industriele vervuiling aanpakken. Heel eenvoudig eigenlijk, iedereen bij de geboorte een pilletje of iets dergelijks waardoor de mens voor altijd onvruchtbaar wordt. Het leven gaat gewoon door, het eindigt alleen. Gewoon een virus introduceren dat daarvoor zorgt is natuurlijk ook een idee. De enige die deze aardkloot vervuilen zijn wij met zijn allen, dus de reden om hier op deze manier een einde aan te maken is volgens mij gerechtvaardigd. Nu is dit uiteraard in een filosofische bui op een zondagmorgen eruit geflapt, maar toch, het terugdringen van het aantal mensen heeft ook gevolgen voor de invloed van de mens op de natuur. De helft van de mensen is ook maar de helft van de vervuiling, de helft van de uitstoot, en de helft meer aan ruimte voor dieren en planten. Bijkomend voordeel is dat als we met zijn allen meer hebben, we ook makkelijker kunnen delen (hoop ik). Met dat in het vooruitzicht moet het toch niet zo moeilijk zijn… (wordt vervolgt)

Een pilletje voor alles

Het paaltje

Het paaltje werd jaren geleden geplaatst toen het naast ons gelegen cafe een verbod kreeg om ooit nog open te gaan. Het houten terras werd afgebroken en er werd een parkeerstrook voor auto’s aangelegd die bij mijn garagedeur ophield. Het einde van de parkeerstrook werd gemarkeerd met het paaltje, een plastic Amsterdammertje, maar zeer effectief. Het bestemmingsplan werd gewijzigd, en het cafe werd compleet verbouwd naar appartementen. Het paaltje maakte plaats voor de bouwwerkzaamheden en toen deze klaar waren was het paaltje weg. Ondanks diverse klachten bij gemeente ambtenaren bleef het paaltje al jaren weg. Totdat ik bij John een linkje tegenkwam, verbeterdebuurt.nl. Ik dacht baat het niet, schaden zal het zeker niet. mijn klacht daar gedeponeerd en u gelooft het niet, binnen drie dagen staat mijn Amsterdammertje weer te pronken als afscheiding tussen de parkeerstrook en mijn garagedeur. Jammer dat ik nu de auto niet binnen kan zetten omdat de garage vol staat met bouwmaterialen…


de gang