bVision.nl

Gisteravond waren we voor een gezellige avond vertrokken naar de nieuw verbouwde Rodahal in Kerkrade om daar een concert bij te wonen van de Golden Earring. Ik kan me nog goed een lied van hun herinneren uit de laat zestiger jaren, Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong (1968). Dat hoorde ik op de zeezender radio Veronica toen ik een vakantie doorbracht aan de Hollandse kust. Dat was voor mij het begin van de reis en voor de Golden Earring hun eerste nummer een hit. Ik hoef niemand te vertellen hoe het in de jaren erna is gegaan. De ene hit na de andere scoorden ze, niet allemaal mijn smaak, maar het is toch veruit de beste Nederlandse rock band ooit. Ofwel de Godfathers van de Nederlandse rock, ze mogen dan niet meer de jongste zijn, dat was echter niet te horen gisteravond. Het concert was klasse, meer kan ik er niet van zeggen. Wat een vitaliteit komt daar nog uit. Als ik zeg dat George Kooymans er wel zin in had, doe ik de anderen te kort. Het voor programma werd verzorgd door The (new) Shining. Maar, in vergelijking met Golden Earring moeten die nog heel veel leren. Aan de andere kant, Anouk en Kane zijn ook zo begonnen. Dus wie weet.

Zo, vandaag nog even doorkomen en dan begin ik aan een welverdiende vakantie die in januari met twee weekjes wordt onderbroken. Maar dat leest u dan wel. Zelfs A. heeft na vandaag vakantie. Er vinden in deze vakantie, naar ik hoop, wat werkzaamheden plaats waar ik nu nog even niet over kan uitweiden. Als het zover is is hoort en ziet u het als eerste. Ik hoop uiteraard op heel veel sneeuw, de sneeuw die hier niet gevallen is… ik hoef er dan toch niet uit, hooguit om foto’s te maken van alle mensen die dan met de auto stranden in hun aanloop naar de top van onze straat. Maar goed, die sneeuw ligt er voorlopig nog niet en ik ben nog niet klaar vandaag. Een beetje spanning en sensatie mag er wel in zitten in de laatste twee weken. Zeker na drie dagen cursus over Dell Equallogic systemen (data storage)

Langzaam aan werd het gisteravond witter en witter hier. Mijn favoriete neerslag kwam langzaam dwarrelend naar beneden vallen. In de Limburger van gister stond het onderstaande plaatje van Paul Kusters. Ik vond het zo goed passen bij mijn site dat ik het geleend heb. Sorry Paul, maar ik kan zelf niet zo mooi tekenen. Zo stond ik gisteravond in een doe-het-zelf zaak te kijken naar stekerdozen die je met een afstandsbediening in en uit kunt schakelen. Ik schrok me rot van de prijzen, maar omdat we niet goed bij sommige wandcontactdozen kunnen komen is dat een uitkomst, en de oude was kaduuk. Kom ik bij de kassa om af te rekenen komt er maar 38% van de prijs op de bon te staan. Dat was toch gauw even 27 euro verdiend. U snapt het al, denk ik zo. Als u nu het antwoord geeft verzin ik in de loop van de dag de vraag wel…

Booming business lijkt het wel, iedereen wil een kerstboom. Zo maakte mijn vrouw mij erop attent dat een kunstboom zo’n 17 jaar mee moet gaan voordat je er millieutechnisch gezien, aan verdient. Logisch ook, want een echte boom is niets meer en minder dan een snijbloem. Die worden ook aangeplant en geoogst en hetzelfde geldt uiteraard dan ook voor de kerstboombossen. Daarom staat er ook dit jaar weer een echte boom in de kamer, milieu verantwoord gepland, en ik zorg er ook voor dat bij het opruimen de natuur zijn gang kan gaan en het boompje niet in vlammen op gaat. Mijn dochter heeft de boom opgetuigd en ik zal hem uiteindelijk wel weer mogen aftuigen. Hoewel mij bij het laatste woord andere associaties door mijn hoofd spelen gebeurt een en ander hier ordelijk. U kunt de foto straks ook tegenkomen in het kerstbomenbos van Renesmurf. Die zorgt ervoor dat ik straks nog weet welke bomen ik in de loop van de jaren in de kamer heb gehad.

(click picture) Kerstboom 2009