Mensen moeten tegenwoordig zoveel. Thuis zitten is er niet bij. De trend begint al bij de jeugd, die moeten gewoon ieder weekend wat doen om op school mee te komen. Goh we zijn naar de Efteling geweest, of we zijn naar Toverland geweest of we moeten naar paardrijles, of fe judo of, of, of…. Daarna de wat oudere jeugd, die moeten ook ieder weekend wat doen, naar pinkpop, naar de Disco en verre reizen en ga zo maar door. Dan de rest, de al wat ouderen, die moeten de koopzondag, de zaterdag, de all in resorts, het kan niet op. Druk, druk, druk… met wat eigenlijk.
Ik kan me niet herinneren dat dat vroeger ook zo was. Ik kwam niet verder dan met wat buurjongens cowboy en indiaantje spelen. Met een stok als pistool, en een twijg met een stuk touw als boog. De kosten waren nihil. TV hadden we nog niet en de electronische spelcomputers moesten nog worden uitgevonden. Verre vakanties zaten er niet in. We waren gewoon veel thuis, speelde spelletjes, er werd getoept en gekwajongd en de echte feesten waren verjaardagen of een vrijdagavond met de familie een hoorspel beluisteren. Wat mijn ouders al die tijd deden weet ik niet. Ik was er nooit.
U ziet, ik duik even terug in de tijd, mijmerend over mijn jeugd. Ik was zelden thuis en altijd buiten. Nooit alleen of eenzaam, ik vond wel wat. Zoals werk toen ik een jaar of 10 was. Het stelde niet veel voor, lege flessen sorteren, breuk aangeven en de auto wassen van de directeur. Even later op de heftruck, en nog wat later reed ik de vrachtwagens naar binnen en kon deze laden en lossen. Toen ik een jaar of vijftien was vertrok het depot naar elders en was ik een ervaring rijker. U ziet een 1 staan boven de/het blog ofwel, er volgt meer. Alleen morgen is het even stil hier, helemaal niets, u begrijpt wel waarom, anders bladert u maar even terug.
