De traction Avant was natuurlijk het paradepaardje van Citroën, het was dan ook moeilijk om daar een opvolger voor te vinden. De ontwikkeling van deze DS serie duurde dan ook maar liefst 18 jaar. De auto werd op 5 oktober 1955 geïntroduceerd op de autosalon van Parijs en was meteen een hit. Het was de eerste auto met schijfremmen aan de voorzijde. De auto wordt echter vooral geroemd vanwege de hydropneumatische wielophanging en de semiautomatische schakeling, schakelen moest, maar koppelen ging automatisch. De DS 19 won de rally van Monte Carlo in 1959 en in 1966. En dat kwam niet alleen maar door door de hydroliek, maar vooral door de bouw. Het was een auto die gebouwd was om zijn techniek. Zo was de wielbasis voor groter dan achter. De prijs van zo’n DS19 cabriolet is in nieuwstaat ca 170.000 Euro. Maar als je dat kunt missen is het een ideale en vorstelijke cabrio. Ik zou hem zo willen ruilen voor mijn MG. Ik heb ooit het genot gehad om al kleine jongen achter in een DS 21 door Haamstede te mogen rijden. Dit is me mijn hele leven bijgebleven… Zo’n liefde sterft nooit. Geen van de huidige Citroëns kan hier aan tippen, geen enkele Citroën, de SM van Cruijff uitgesloten, maar dat is een verhaal apart, heeft de reputatie van de DS serie ooit kunnen overtreffen. De credits voor deze foto’s gaan naar Susan van Morgaine’s Passions die deze trouwauto op de gevoelige plaat heeft vastgelegd in het Vondelpark in Amsterdam.
Vrijdag 1 april
Een dag om vrij te hebben, een dag om te vrijen maar helaas meestal ook de laatste dag van de werkweek, alweer vijf dagen voorbij en voor je het weet is het alweer weekend. Op wat kleine perikelen na zijn er niet echt gekke dingen gebeurd in mijn opa vakantie. Ik heb het de jongens goed aangeleerd, tenzij er ergens nog wat addertjes onder het gras liggen. Maar daar kom ik vanzelf wel achter.
En dan is het vandaag de eerste april, alles wat ik vandaag beweer kan gelogen zijn.
1. Pizza’s komen uit Amerika, het heet niet voor niets een American Pizza, of een NY Pizza…
2. Hamburgers komen van McDonalds of de Burgerking, ook al een Amerikaans bedrijf…
3. Een Apple groeit aan een iTree…
4. De beste wijnen komen uit Californië…
5. De beste Wiskey wordt gestookt in Amerika…
6. Budweiser is een Amerikaanse bier…
Snapt u nu waarom ik een hekel heb aan Amerikanen, buiten de slaven komen die gasten allemaal van origine uit Europa. Waar of niet waar, trouwens, vult u aan, zet ik het erbij…

Rare mensen of gekke meiden
Je vind tegenwoordig van alles op straat, sigarettenpeuken, kauwgom, Jumbo en andere ballonnen en ook af en toe gekke meiden. Rare mensen zijn wij eigenlijk, gooien zomaar van alles overal neer. De foto is overigens vorige week gemaakt in Maastricht en het zullen wel studenten zijn die ergens lid van willen worden en op deze manier ontgroend worden, maar toch. Frank had het gisteren ook al over verklede mensen zoals Jack Sparrow en zo, maar ik ga het liefste verkleed als mijzelf. Dat wil zeggen schoenen, sokken, ondergoed, spijkerbroek (levi’s 501 met knopen en in diverse kleuren) en een overhemd met in de winter lange en in de zomer korte mouwen. Zo weet u dat ook weer. Mode is alleen voor vrouwen, de meeste mannen doen gewoon aan wat in de kast hangt. Gisteren had ik overigens even de schoenen en sokken uit, het is lastig voor een pedicure, zie rechts in de balk ergens, om je voeten te doen met die dingen aan.

Nerds en zo – door Frank
Die mensen in Utrecht zijn erg ver weg gaan wonen. Afgelopen zondag, eerste Paasdag, zijn we naar “The Bodyguard” geweest. Deze musical speelt in het Beatrix theater in Utrecht. De heenweg was lekker rustig, en na een uur en drie kwartier stonden we op de parkeerplaats, bij de Jaarbeurs. De terugweg was flink drukker en daardoor duurde die een ietsiepietsie langer. Zo een à twee keer per jaar, moeten we van ons zelf, zo’n reis ondernemen, want anders zie je niks. Hier in Limburg komt ook wel e.e.a. in het theater, maar de echt grote producties spelen in de Randstad of daar om heen. Terwijl half Nederland nog zijn eitjes zat te tikken aan de ontbijt of Brunchtafel waren wij dus onderweg. Ik had nog gekeken of er een groot evenement was bij de Jaarbeurs, maar de Dutch Comic Con herkende ik niet als groot evenement. Was wel leuk, wij kijken op TV wel vaker naar de “Big Bang Theory”, die Nerds verkleden zich als hun favoriete Stripfiguur als ze naar zo’n beurs gaan. Ik maar denken dat wij daar te nuchter voor zijn, maar we zijn er toch veel verklede mensen tegen gekomen. We vroegen ons even af of het een verlaat Carnaval was, Jack Sparrow, The Green Arrow en hoe ze nog allemaal mogen heten, het zag er bont uit. Het was dus wel een groot evenement maar de parkeerplaats was gelukkig pas bijna vol toen wij kwamen. De musical was voor ons wederom een groot succes te noemen, geweldig mooi gezongen, mooi gedanst, veel humor en uiteraard kenden we het verhaal al van de film. Kortom we hebben er flink van genoten. Op het einde tijdens het applaus mochten er ook foto’s gemaakt worden, hieronder eentje die ik daar met mijn Iphone gemaakt heb:

Oliemolen Weustenrade
De voormalige Oliemolen van Weustenrade is een rijksmonument, het hoofdgebouw bestaat uit mergel, baksteen en vakwerkdelen; de lagere zijvleugels haaks hierop zijn vakwerk. Het ligt aan de Geleenbeek waar de op waterkracht aangedreven molen zijn werk deed Toevallig vond ik op het web een pentekening van Jo Wijnhoven uit 1997 en een bijpassende foto was zo gevonden in mijn archief. Ik kom hier regelmatig langs op weg naar Somewhere Else.
Uit Wikipedia haal ik de volgende tekst:
Rond 1800 of eerder is de watermolen gebouwd als oliemolen. In het midden van de 19e eeuw had de watermolen een onderslagrad met een breedte van 55 centimeter en een doorsnede van 5,9 meter. In de jaren 1880 verving men het onderslagrad door een middenslagrad met een breedte van 55 centimeter en een doorsnede van 5,64 meter. Daarbij bracht men ook een krop aan tegen het rad (kroprad). In de jaren 1950 was de Geleenbeek gekanaliseerd waardoor de molen niet meer direct aan de beek lag. Rond 1960 ging de molen buiten bedrijf en werd het gebouw gerestaureerd en geschikt gemaakt voor bewoning. In 1973 heeft er nogmaals een restauratie plaatsgevonden. De molenstenen zijn de originele maalstenen uit de molen.
Maastricht
Gisteren waren onze kinderen op bezoek, uiteraard met de nieuwe aanwinst Jeslynn. Een schat van een kind, maar nog zo superklein. Ik had wat geëxperimenteerd in de keuken om eens alles gezond en niets kant en klaar uit de supermarkt op tafel te zetten. Maar dat heb ik geweten. De runderbouillon met kruiden en groeten vielen meteen al in de smaak, en het broodje Benedict á la me! ging erin als gesneden koek. Het was een half rond vers gebakken broodje bedekt met zalm, warme panchetta en afgesloten met een ei. Daarna de verse gebraden piepers met zelfgemaakte mayonaise (de quick and dirty way) vergeten wortels en zelfgemaakte appelcompote en dat afgerond met een in de over klaargemaakte rollade. Gelukkig heb ik ook nog even tijd gehad om me met mijn kleindochter te amuseren. Ze slaapt graag bij opa op de arm… 4 dagen oud. En opa heeft een paar mooie foto’s van haar gemaakt.
De foto hieronder is bewerkt om hem wat authentieker te laten lijken en is gemaakt afgelopen zaterdag in Maastricht, waar we wonder boven wonder niet eens in de verleiding zijn geraakt om een souvenir bij V&D te gaan kopen. De man speelde op het orgeltje en zong met volle borst zijn liederen. Weer zag ik velen foto’s maken en voorbij lopen zonder dan ook wat in de geldkist te doen. Jammer en een gemiste kans. De blik en reactie van de man toen ik dat wel deed sprak boekdelen. Je kon er overigens even later over de koppen lopen, miljaar wat was het er druk, allemaal boeren.

Vakantiespanning in Oostvoorne (1)
Van Wieneke van het blog Griemmank kreeg ik het bovenstaande trafohuisje toegestuurd met de volgende begeleidende tekst:
Hallo Sjoerd,
Afgelopen week waren we in het dorp Oostvoorne (ligt op Voorne-Putten). Hier hadden mijn ouders lang geleden een zomerhuis en ik heb in mijn jeugd dus heel wat prachtige vakanties doorgebracht aan strand en zee. Ik was hier misschien wel 35 jaar geleden voor het laatst eens geweest. We logeerden er in de buurt en ik vond het erg leuk om nu nog eens een nostalgische wandeling te maken en meteen wat oude plekjes te bekijken. Het was heerlijk zonnig weer en dat maakte de wandeling natuurlijk ook fijn. Er is in die ruim halve eeuw uiteraard heel wat veranderd, maar toch had ik nog aardig wat herkenningservaringen. Zo kwam ik o.a. langs het landgoed Mildenburg, dat zowat midden in Oostvoorne ligt tegenover het schitterende raadhuisje en vlakbij de ruïne van de burcht van Jacoba van Beieren. Bij een van de ingangen van dit oude landgoed staat een trafohuisje en dat heb ik even voor jou op de plaat gezet. Ik kon er jammer genoeg niet omheen lopen en om dat goed te maken heb ik het informatiebord maar gefotografeerd.
Groeten van Wieneke
En daar sta je dan midden in Oostvoorne en een Google Maps of Bing die niet thuis geven. Maar eerlijk is eerlijk, ik zocht verkeerd. Jacoba van Beieren, de burcht, het raadhuis, allemaal aan de verkeerde kant van de weg. Het landgoed ligt er tegenover, Nu alleen nog de juiste ingang zoeken… En laat je dat nou van bovenaf niet kunnen zien. Maar, toch gevonden. En het was de moeite waard toch. Het huisje staat er goed onderhouden bij.







