Na alle beslommeringen van de afgelopen maanden, ben ik toe aan een korte vakantie van twee weken. Tijd om een beetje bij te komen en als alles meezit ook nog opa te worden. Van zo’n plaatje als hieronder kan ik dan heel blij worden. Zelf heb ik van alles op het planbord staan, alleen nog even afstemmen met de baas in huis…
Vreemd net nu ik een logje had gemaakt over splaakgeblek verdwenen alle i’s in mijn commentbox. Eerst dacht ik nog even dat mijn lezers een grap uithaalden, maar dat bleek gelukkig niet het geval te zijn. In de database stond alles correct, maar met de update van Jetpack, een standaard plugin van WordPress, bleek dat een fout geprogrammeerde module de oorzaak was van dit disfunctioneren. Alles staat inmiddels weer goed na gisteren tijdelijk het bewuste onderdeel even uitgeschakeld te hebben. Maar dan sta je toch even vreemd te kijken.
Afgelopen week werd ik geconfronteerd met iets dat ik iemand onbewust heb aangeleerd. Ik kan sneller denken dan typen, daardoor sla ik met typen woorden over. Als ik dan klaar ben met denken en alles staat op papier, vul ik de ontbrekende woorden aan, pas daarna corrigeer ik mijn zinsopbouw om tot een logisch geheel te komen. Zo weet ik zeker dat ik het idee wat ik in mijn hoofd had ook daadwerkelijk op papier krijg. Doe ik het rustig aan dan gaat het fout en dwaal ik onderweg af.
Ik heb jarenlang samen gewerkt met een jongere collega, die mijn gedachtengang in deze ook heeft overgenomen. Tijdens een vergadering werkte hij ook op deze manier, en vertelde er meteen bij dat hij dat van mij geleerd had. Eerst de essentie aan het papier toevertrouwen daarna uitwerken als concept en als laatste pas kijken of het ook voldoet aan de Nederlandse taalgebruiken. Hij vergat er alleen bij te vertellen dat ik een eigen grijze spelling gebruik… Gelukkig nemen de heden ten dage gebruikelijk spellingcontroles me veel werk uit handen.
Net terwijl ik dit stukje over bier zit te schrijven, hoor ik op de achtergrond het Journaal, die een item heeft over comazuipen bij jongeren, een probleem dus. Ik moet toegeven dat ik in mijn jeugd ook wel eens wat meer gedronken heb dan wat goed voor me was. Vooral in mijn Militaire diensttijd is het wel eens uit de hand gelopen. Maar in coma ben ik nooit geweest, en het is gelukkig allemaal goed met me gekomen. Ik mag graag af en toe een biertje drinken, maar sla gerust wel eens enkele weken over. Afgelopen weekend verraste mijn echtgenote me weer met een mooie doos met iets lekkers. Bij Gulpener maken ze lekker bier, dat wist ik al van de pils die je in sommige cafés hier getapt krijgt. Maar zo’n doos geeft de gelegenheid om er een aantal meer te proeven. Inmiddels ben ik er al mee begonnen. De Château Neubourg, een pils in een mooie blauwe fles, ging er als eerste aan. Lekker, en de Wintervrund die kende ik al, maar die smaakt ook iedere keer weer alsof er een engeltje over je tong piest fietst. En inmiddels weet ik, dankzij de doos, dat in de Wintervrund 8,5% alcohol zit, dat verklaard waarom hij af en toe in de enkels gaat zitten. En één soort die springt er voor mij al helemaal uit tot nu, en dat is de UR-HOP. Een speciaal bier waar de hop pas later aan toegevoegd wordt en wat van de gist in de fles achter blijft. Het geeft een bier met een wat bittere afdronk, die je minuten later nog steeds proeft, een lange afdronk noemen ze dat bij wijn en dat zal bij bier ook wel zo zijn. En dat is het smaaktype wat ik het lekkerst vind bij bier. De rest moet ik nog proeven, dus daar ben ik voorlopig nog wel even zoet mee.
Het gebouw in Tel Aviv (foto boven) wat Mario enkele weken geleden op zijn blog had staan en welke foto ik hier mocht gebruiken deed me denken aan de oude Cinema Royal in Heerlen. Alhoewel hij hier op een foto van damian-brenninkmeyer-architecture.com (foto onder) er nog hagelnieuw uitziet lijkt het doek te zijn gevallen voor dit door Architect Peutz ontworpen monument. De gemeente had al plannen om de later aangebouwde zalen te verwijderen en het gebouw te verkopen of verhuren aan geïnteresseerden, maar helaas de een na de ander liet het afweten. Ondanks de historische waarde van het gebouw lijkt men te gaan voor sloop, het nu al beruchte en verguisde Maankwartier gaat voor. Daarvoor moet alles wijken.
De bouw van het door Frits Peutz ontworpen Royal Theater start in 1937 en in minder dan 100 dagen wordt het gebouw opgetrokken uit het door Peutz zo geliefde beton en glas. Het theater wordt geopend op 29 januari 1938. Het was een van de grotere bioscopen in de buurt met meer dan 1100 zitplaatsen. Gelegen bij het station en het busplein was het een ideaal voor een avondje film. De hele mijnstreek kon hier makkelijk komen zonder ver te moeten lopen. Als dit markante gebouw ook nog uit het straatbeeld verdwijnt blijft er weinig meer over uit de tijd van de mijnen die Heerlen lange tijd tot een toonaangevende winkelstad hebben gemaakt in het zuiden van het land. Langzaam loopt Heerlen leeg.
Sinds het weekend ben ik thuis verbannen naar een ander plaats in de woonkamer, een nieuw werkhok dus. Ik heb afscheid moeten nemen van mijn plaats aan de eetkamertafel en ben verhuist naar het woongedeelte. Zoals u ziet heb ik er wel een bureautafel bijgekregen, die ik uiteraard zelf in elkaar moest zetten met een stripverhaal van die gigant uit Zweden erbij. Zo krijg ik wat sociale controle en kunnen ze beter in de gaten houden waar ik me overal mee bezig hou. Niet dat dat nodig is, want iedereen weet natuurlijk dat ik een hele brave borst ben, al zeg ik het zelf. Mijn katten hebben de werkplek inmiddels ook gekeurd en in orde bevonden. Helaas sta ik zelf niet op de foto, om reden dat ik aan de andere kant van het toestel stond…
Inge van schrijfselsvanmij schrijft het volgende:
Ik ben besmet geloof ik 🙂 Dit huisje is heel wat mooier dan dat wat je de zondag van carnaval op de site zette. Het ligt op de doorgaande weg in Jabeek, gemeente Onderbanken, dicht bij de kerk.
Daar ben ik het uiteraard mee eens. Dit huisje stond in 2014 al eens op mijn site. Maar het is leuk hoe anderen tegen zo’n huisje aankijken als ze het tegenkomen. Heel duidelijk is dat Inge de ramen uitlichtte op de foto. Dit is een beetje uniek aan het worden. De meeste ramen zijn inmiddels dichtgemetseld.
Ook de afbeelding van de bij, die destijds standaard was op deze huisjes valt op. Zoals in Noord Holland de Hond en de Haan voorkwamen hadden we hier de Bij op veel trafohuisjes.
Voor de meeste Limburgers uit het zuiden die wel eens in Duitsland tanken is Jabeek een van de plaatsen die gepasseerd worden op weg naar goedkope tankstations in Duitsland. Ik denk, weet het bijna zeker, dat de meeste transitgasten die door Jabeek rijden met die reden het dorp passeren. Het scheelt altijd het kwartje van Kok. Ik betaalde gisteren 1.19 euro voor een liter benzine… Dat is in vergelijk bijna voor niets.
