bVision.nl

Maandagmorgen, met een kop als een riethammer, neus dicht, ogen dik stap ik uit het huis om even de auto op te pikken, die ik de dag van tevoren in mijn ogen een kilometer ver van mijn huis geparkeerd had. Dat heb je als je wat later bent en het Italiaanse restaurant aan de overzijde open is. De MG staat in de garage en de golf moet dan buiten blijven. Maar o schrik, wat zie ik daar, het heeft gevroren, en niet zo’n beetje, het ijs staat zeker een centimeter dik op de auto, en wat erger is ook op de ruiten. Dan merk je dat het de eerste keer is dat de auto in de kou staat. Letterlijk en figuurlijk. En er is dus geen ijskrabber te bekennen, vroeger lag er dan nog wel eens een cassettedoosje of later een CD doosje in, maar met een SD kaart als opslagmedium krab je geen ruiten schoon. En zet je de motor aan, zet hem in zijn vrij, laat de koppeling opkomen, in de hoop dat een beetje warme lucht wonderen doet, slaat het start stopsysteem toe, en de motor zet zich netjes uit al ik de deur open… grrr. En dat te bedenken dat de maandag pas enkele uren oud is. Nou ja, we zijn op weg geraakt. Het leereffect, geen, ik heb de hele avond gezocht naar een krabbertje, maar ik heb er gewoon geen meer. Ik verlang terug naar de tijd met mijn bus, die had voorruitverwarming.

Het was een beetje een raar weekend. Op zaterdag eerst gewerkt en daarna naar de verjaardag van mijn dochter Sanne. Dat gooit even het weekend een beetje in de war, want dat resulteerde in het feit dat we op zondag moesten gaan winkelen. Dat geeft dan weer het zaterdag gevoel op zondag terwijl je weet dat je de dag daarop moet gaan werken. Maar goed, komt wel weer in orde deze week. Ik heb het al eens eerder gezegd. Ook hier in Gebrook (Hoensbroek) reed eens de tram. En op dezelfde manier als ik ook aan de foto van de plaats van ons huis ben gekomen is ook deze foto het resultaat van een bewerking uit een film. Heel duidelijk staat op de tram de eind bestemming. De staatsmijn Emma, aan de Akerstraat in Hoensbroek. LTM staat overigens voor Limburgse Tramweg Maatschappij.

Nee, met Nixie bedoel ik niet met niks aan, maar het is een type buis wat gebruikt werd voordat de LED indicaties bekend waren. Wiki zegt hierover:
Een nixiebuisje is een vroege vorm van een digitaal display. Het is een met neongas gevulde elektronenbuis met vlak achter elkaar geplaatste gaasvormige elektroden in de vorm van (bijvoorbeeld) de cijfers 0 t/m 9, die oplichten als ze individueel aangestuurd worden. Vanuit een beperkte gezichtshoek zijn de oplichtende cijfers waar te nemen, afhankelijk van het omgevingslicht. In tegenstelling tot een elektronenbuis heeft een nixiebuis geen gloeidraad. Nixiebuisjes werden onder andere gebruikt om in cijfers de tijd aan te geven en om de zendervoorkeuze op tv’s te tonen. Er zijn speciale nixiebuisdriverchips uit de TTL-serie: de 7441 en de 74141. Ze decoderen BCD-code naar decimaal en zijn geschikt voor de hoge spanning van de buizen. De nixiebuizen werken normaal gesproken op een spanning van zo’n 180 volt, met een weerstand aan de anode om zo de stroom tot 2 à 4 mA te beperken (afhankelijk van het type buis).
Onze nieuwe klok is een replica, maar is nergens compleet gebouwd meer te krijgen. De meeste pakketten zijn zelfbouw, en er is alleen nog maar een Russische voorraad aan gebruikte of nog op voorraad zijnde Nixie buizen. Nieuw zijn ze niet meer te krijgen. Volgens mij is dit het laatste model wat in Nederland te krijgen is geweest…

Hier woont mijn huis is natuurlijk niet helemaal waar, dat is meer hier moet mijn huis nog gebouwd worden. En wel naast het café met de luifel aan de rechterzijde, juist ja, daar waar die fiets staat en ongeveer tegenover die toen denk ik nieuwe auto. De bomen ter hoogte van de huizen zijn al jaren weg. Ik woon hier alweer bijna 40 jaar en heb hier nog nooit een boom voor de deur zien staan, de meest rechtse boom staat er wel nog… Inmiddels is het zo druk met verkeer dat ik deze foto alleen nog maar kan maken op een zondagochtend in de zomer als de meeste mensen nog slapen. Maar ik zal hem een keer maken in de huidige tijd. De foto heb ik gevonden op internet in een filmpje, en geloof me, het is even werk geweest om hem een beetje toonbaar en redelijk scherp te krijgen. Ik schat dat de foto gemaakt is in de dertiger jaren. Maar ook dat is een gok.

Vandaag, 4 december is het Barbaradag. Niet overal bekend, maar dat komt ook doordat deze feestdag bestemd was voor de mijnwerkers. Barbara was de patroonheilige van de mijnwerkers. Op Barbaradag hadden de mijnwerkers vrij en werden er van allerhande dingen georganiseerd.
Het verhaal over de heilige Barbara gaat als volgt:

Barbara zou gewoond hebben in Nicomedië in Klein-Azië. Haar heidense vader, Dioscurus, sloot haar op in een toren om haar te vrijwaren van de vele jongemannen die naar haar hand dongen. Ook liet hij een badhuis voor haar bouwen, zodat ze geen gebruik hoefde te maken van de openbare baden. Dit badhuis bevatte oorspronkelijk twee ramen, maar op verzoek van Barbara werden het er drie (zij had zich in het geheim tot het christendom bekeerd en wilde op deze manier de Heilige Drievuldigheid eren). Toen haar vader haar bekering bemerkte, liet hij haar folteren, maar ’s nachts genazen haar wonden op miraculeuze wijze. Uiteindelijk onthoofdde hij haar eigenhandig, maar werd daarop zelf door de bliksem dodelijk getroffen. (Bron: WIKIPEDIA)

Na de sluiting van de mijnen was het gedaan met de heilige Barbarafeesten. De laatste jaren is deze viering weer op kleine schaal in ere hersteld. Er worden bijeenkomsten en missen georganiseerd voor de oud koempels en de familie. En er is een samenkomst in de Gedachteniskapel van de mijnwerkers in Landgraaf. Vergeet niet, in de loop der jaren zijn ca 1500 mensen omgekomen in de Limburgse mijnen.