Vandaag krijgt u een raadplaatje te zien. Voor iemand die de foto maakt is het natuurlijk heel eenvoudig, klik klak en het staat op de foto, nog even bewerken om de omgeving te isoleren en hup, on the web. En toch heb ik het vermoeden dat sommigen onder u ook wel weten wat het is is. Maar dat mag de pret niet drukken. Wat denkt u dat dit roestig gevalletje is.
De herfst heeft dit weekend echt zijn intrede gedaan, Dat valt bijna niet te ontkennen. We waren zaterdag op weg om wat glaswerk te recyclen, toen we langs een grasveld reden waar deze twee broertjes gezellig dicht bij elkaar stonden te wachten tot de kaboutertjes weer terug waren van hun werk. Je zou verwachten dat er in dat grasveld dan meer van deze reuzen zouden staan, maar nee, echt alleen deze twee. Ik heb nog gekeken of ik ergens die kabouters kon vinden. Maar na het zoeken was wel mijn glaswerk netjes in de container terecht gekomen.
Toen ik er zondagochtend langs kwam waren ze omgetrapt, zomaar…
Kijk, een beetje hulp als je een trafohuisje instuurt is uiteraard welkom, zo de mail van Di Mario:
Sjoerd,
Ik moest natuurlijk even goed kijken op je site of dit huisje er nog niet stond, want ik was even in Haarlem en ik kwam daar weer een mooi huisje tegen. En ik moet zeggen. Ze hebben niet alleen mooie huisjes in Haarlem. Heel Haarlem is goed vertoeven. En ben je het centrum zat. Dan zijn er in de buurt altijd nog bossen, duinen en stranden te vinden. Het huisje kun je vinden op de Noorder Schoolsteeg kruispunt Noorder Schoolsteeg ten hoogte van de Wijngaartuin op de hoog. Makkie deze keer toch.
Love As Always
Di mario
En dat klopt uiteraard, met deze gegevens is de plaats makkelijk te bepalen. Het transformatorstation wat je hier ziet was oorspronkelijk eigendom van het gemeentelijk energie bedrijf van Haarlem (GEB). Destijds werd in de gemeente zo’n 6 MW opgewekt. Er was sprake van dat het GEB van Haarlem op zou gaan in Eneco, maar dat ging niet door. Later is het met de PEN opgegaan in ENW en dat in Nuon/Liander geworden. (correctie door Ximaar zie reacties hieronder)
Vreemd is dat Haarlem aan het overwegen is om weer een gemeentelijk Energiebedrijf te gaan beheren. Kleinschalig weliswaar en zij het dat sterk gelet wordt op het duurzame karakter van de opwekking van de elektriciteit. Maar toch… Mosterd na de maaltijd denk ik dan.
Ik keek mijn ogen uit toen ik deze vreemde eend tegenkwam in Herkenbosch. En achter het stuur van deze Citroen Acadiane uit 1983 een rendier.
Volgens mij was hij verdwaald en op zoek naar de Kerstman. Alleen de koffers waren in het hotel achter gebleven en had hij maar vast ingeladen.
Ik hoop dat deze aardige Kerstman nog gevonden wordt, anders wordt het toch behelpen. Ook al heb je een grote laadruimte.
Je hebt van die dagen dat er aan het einde van de dag niets meer over is. De pijp is dan helemaal leeg. De Energie is pleite. Dan is het best wel hendig dat je een eigen energie centrale in de buurt hebt om bij te tanken. Op de foto een van onze Warmte-kracht Centrales op de locatie Chemelot.
Diana Matroos is een van de vaste presentatoren van BNR Zakendoen en was dagvoorzitter bij het door KPN georganiseerde “Let’s Talk Business”. Daar was ik dus gisteren de hele dag naartoe. In de ochtend op de trein naar Utrecht, prima geregeld, lekker op tijd in Utrecht in de Jaarbeurshallen en een leerzame middag waar de echte spreker van de dag toch Shaun Collins was of wellicht toch Peter Jacobs van ING. Het zal voor mij ergens in het midden liggen. Voor mij in ieder geval een leerzame dag. Niet dat je echt iets leert, maar je ziet een trend en visie voor ICT in de komende jaren. De terugweg bewees weer eens dat ondanks alle ICT, het toch mensenwerk blijft. Vooral bij de NS. Die hebben iets tegen mij. Het gemiddelde van de afgelopen jaren is voor mij dat een op de twee reizen ongestoord verloopt. Dat betekende dus dat het gisteren weer eens volledig uit de hand liep. Iemand, en ik beklaag de familie en bekenden, vond het noodzakelijk om zich voor de trein te gooien. Met als gevolg dat er op dat moment geen treinverkeer mogelijk was tussen Eindhoven en Weert, dat stuk moest dus even met de bus worden gedaan. Verlies in tijd, ongeveer anderhalf uur in totaal. De winst, de aangename kennismaking met een ik denk Marokkaans meisje, dat eerst voor mij in de rij stond en even later tegenover mij in de bus zat, die beladen met dozen taarten uit Amsterdam, samen met een grote koffer, ook deze reis moest maken. Het huilen stond haar nader dan het lachen en het tijdverlies was ook voor haar niet echt gepland. Het getier van sommige anderen verbaasd mij dan. Oke, het is niet leuk, het kost je wat extra tijd. Maar in principe had de NS het toch mooi voor elkaar.
Pas terug van vakantie en gisterenavond al meteen een mooie storing op het werk. Even mee bezig geweest, en zo als je weet “Time Flies”als je lol hebt, dus voor ik het wist was ik laat thuis. Dan wil je toch nog wat letters in het blog kwijt maar ik wilde er niet al te veel tijd insteken, anders heb je alleen maar de hele dag naar het scherm gestaard. Daarom ben ik maar eens in mijn foto archief gaan kijken en kwam ik zo nog wat uitprobeerfoto’s van C-Mine tegen. Ik heb al vaker over C-Mine geschreven hier, en nu doordat ik de foto’s weer te voorschijn haalde, heb ik nu weer zin om binnenkort weer eens te gaan kijken daar. Het blijft inspirerend daar. De foto’s hieronder zijn gemaakt met mijn Sony Nex3n camera. Effecten zitten in de camera en dat nodigt uit tot experimenteren.
