Het weekend is me toch niet in de kouwe kleren gaan zitten. Gisteren had ik spierpijn aan alle kanten, en voornamelijk in mijn rug. Langzaam maar zeker werd deze steeds stijver en werd zelfs het zitten even ongemakkelijk. Maar ja, ik weet waar het van komt, gaat vanzelf wel weer over. Deze week ben ik kattenoppas. Mijn dochter is een weekje weg en ik mag op haar 4 katten passen, twee oudjes en twee niet zo’n heel jonkies meer. In vergelijking met mijn monsters zijn het allemaal mini-katten. Ach, ik kan beter voor ze zorgen, hebben ze ook nog wat aanspraak. En een van de vier is panisch voor vreemden… Het is even zoeken daar, maar we komen er wel uit met z’n allen… Trouwens die twee hieronder zijn Kaatje en Daisy, twee van onze eigen drie katten.
Update: vier bij haar in huis en drie bij mij in huis, pendelen dus.
Tragiek
In mijn vakantie regende het, goot het, stormde het, er is nog nooit zoveel water gevallen als in die drie weken. Daarna werd het droog, en droger en helemaal droog. Een mooie tijd dus om in de tuin te werken, weer verder te gaan met mijn project voor de komende jaren. Het eerste deel is klaar, de bakkenmuur. Zeventien meter lang, vier boomstronken eruit, twee betonblokken eruit, 10 m3 grond verplaatst. Nu nog even de laatste grond in de laatste bakken als de cement droog is van de week en verder naar deel twee. Het egaliseren en opruimen van de rest van de tuin en het leggen van wat stenen. We zijn niet eens wezen shoppen de afgelopen weken en ik kan ook niet zeggen dat we dat gemist hebben. Alleen jammer dat we de MG dit jaar niet zoveel hebben gebruikt. Maar dat halen we wel in…hoop ik. Het was in ieder geval een mooi weekend, en wat mij betreft mogen er zo nog velen volgen. Komende week wordt weer besteed aan de studie. De foto van vandaag is ergens in de twintiger jaren gemaakt in de hoofdstraat in Gebrook, daar waar Bindels een melkslijterij had. De fotograaf is mij onbekend en de foto is al tientallen jaren in mijn bezit, zoals nog veel anderen.
Spannend was het zeker in Groenlo
Ha die Sjoerd,
Vorige week was ik in Groenlo en daar zag ik mij toch een mooi trafohuisje. Alleen ik ben de straat vergeten, ik dacht, ik onthoud het wel. Niet dus. Kun je er wat mee?
Dat was de mail van Hannny van Hanske.nl
Nou zeg daar begin ik dan aan, ik dacht dat ik aan de hand van de foto’s het huisje wel zou kunnen volgen. Maar helaas, of Groenlo was te groot of ik zag wat over het hoofd. Twee dagen heb ik steeds tussendoor even op google maps gezocht neu dus… Maar de aanhouder wint zeggen ze wel eens en het zou de eerste keer zijn dat ik een huisje zonder locatie zou moeten presenteren.
Dat gaat me te ver. Hoe zoek je dan verder, op trafohuisje, transformator, laagspanningsstation en ga zo maar door. Maar, als het zo oud is is er nog een alternatief. En dat is om te kijken bij monumenten in Groenlo. En daar stond hij dan… En meteen de reden dat ik hem in google maps niet kon vionden. Daar staat hij niet langs de weg, maar op een plaats waar de auto niet kan komen.
En dan vind je de onderstaande tekst:
TRANSFORMATORHUISJE uit ca. 1925, gelegen bij de zuidelijke entree tot de historische binnenstad op geringe afstand van de gracht. Het gebouw is markant gesitueerd op de Boompjeswal die onderdeel vormt van de voormalige omwalling- en grachtstructuur. Het gebouw heeft zowel stijlelementen van de NieuweHaagse School als van de Amsterdamse School, zoals het vrijwel platte schilddak met groot overstek en een expressionistisch gebruik van verschillende kleuren baksteen (lichtbruin, zwart en geel). De kleuraccenten zwart en geel kwamen oorspronkelijk ook in het schilderwerk terug. Waarschijnlijk is dit en andere gelijkvormige transformatorhuisjes ontworpen door de bekende architect G. Versteeg (Architectenbureau Gratema-Versteeg)
De enige echte Fiat 500 Abarth
1972 staat op als de datum waarop deze Fiat als Fiat 500L op de weg is gekomen. We kwamen deze tegen in Venlo. Nee, niet bij de oldtimershow, maar bij de italiaan. In België heeft de Fiat 500 bolleke als bijnaam en in Nederland werd het rugzakje. De eerste van deze mini auto’s werden in 1957 geproduceerd en uiteindelijk zijn er zo’n 3.5 miljoen van gemaakt.
Ik ben altijd een voorstander van dit soort kleine monstertjes geweest. Aan zo’n auto is zorg besteed en ziet er duidelijk goed onderhouden uit. Chapeau voor de eigenaar. De retro opvolger in 2007, precies 50 jaar later dan de introductie kan me maar matig bevallen. de 500 sloeg op de cilinderinhoud en die is in de retro-uitvoering toch echt 1200 cc.
Oh Jee, het is alweer vrijdag
Als het weekend om is baal ik omdat het zo kort was, als de week om is baal ik dat het zo snel gaat, en als ik ’s morgens in de spiegel kijk baal ik ook, dan ligt uiteraard mijn bril nog onder of op het nachtkastje en moet ik alles op gevoel doen. Maar voor de rest gaat alles goed hier hoor. Vanavond heb ik een lekkere stuk vlees uit de oven met oma’s opbak-aardappeltjes en Haricots vert op het menu gezet. Gezien het feit dat het menu niet op de foto kon want dat is nog niet klaar, een foto uit de oude doos. Verzin er maar wat bij…
De centen binnen
Normaliter ben ik vrij op woensdag, maar als Frank op vakantie is moet ik wel werken op die dag. Zo ook gisteren. Om even voor zeven stond ik alvoor de deur om te beginnen, en wonder boven wonder verdwenen de problemen zoals ze zich voordeden. Om twaalf uur had ik dan ook het idee van bekijk het maar, ik heb telefoon en heb voor de baas mijn geld wel verdiend. We’re going home… Quality time, nice weather… wat wil een mens nog meer.
En uiteraard later lekker uit eten in eigen keuken. Ik heb een lekker biefstukje gebakken met champignons en peper-roomsaus met heerlijke frietjes erbij. Niet echt gezond deze keer, maar lekker en met culinair verantwoorde mayonaise.
En, dat mag ik niet onvermeld laten, een boom geplant, een Trachycarpus fortunei.
De koe bij de horens vatten
In verband met de welverdiende vakantie van Frank plaats ik gedurende zijn vakantie op woensdag alleen maar een foto met bijschrift. Zo maar iets wat me invalt.












