bVision.nl

Vandaag even een stukje geschiedenis over het spoor in en om Valkenburg. Rond 1855 werd besloten dat er een spoorlijn moest komen tussen Maastricht en Aken Deze zou dan van Maastricht via Sint Gerlach, Valkenburg, Heerlen, en uiteindelijk naar Aken moeten lopen. Uiteraard waren er ook nog andere tussenhaltes, zoals een kilometer verderop Houthem, maar halte Sint Gerlach werd meer gebruikt. Na een aantal jaren werd Halte Sint Gerlach omgetoverd tot station Houthem – Sint Gerlach. Een economische beslissing om Houthem ook als vakantieoord op de kaart te zetten. Station Houthem werd halte Vroenhof en bleef tot 1936 in gebruik.

Rond 1852 was het eerste stationsgebouw klaar, Vooraleerst voor de stationswacht en later werden daar dienstgebouwen aangebouwd. De trein was er nog niet die reed een paar jaar later pas zo rond 1890 als ik het goed heb.

In 1903 werd het huidige station gebouwd. het bestond uit een klein houten station met bureau, een wachtkamer en kleine bagageruimte. Schitterend versiert met allerlei ornamenten. Dat kun je op de bovenste foto goed zien. Het is het enige nog bestaande houten stationsgebouw in Nederland. Houten gebouwen vragen een bijzondere zorg in dit natte land en het gebouw werd diverse malen aangepakt en ook aangepast totdat het verworden was tot een eenvoudig houten geval zonder nog de uitstraling van weleer. Zoals de foto hierboven laat zien (uit WIKI). Zoals de meest stations werd het uiteindelijk uit bedrijf genomen en kreeg tussendoor wat andere bestemmingen. Zo was er enige tijd een videotheek in gevestigd. Daarna stond het leeg, niet meer gebruikt daar, en stond alleen nog maar in de weg. Tenslotte besloot de NS het station maar af te breken.

Gelukkig is het zover niet gekomen en is samen met de gemeente Valkenburg en de dorpsraad Houthem – Sint Gerlach gekeken of er niet toch een andere bestemming voor het gebouw kon worden gevonden. Er werd een ondernemer gevonden die meteen enthousiast was, Camino Vastgoed uit Geleen, die samen met Atelier Paul Tieman uit Maastricht een restauratieplan heeft uitgewerkt om het gebouw te herstellen in de oorspronkelijke art-nouveaustijl en in te richten als vakantiebestemming. Speciaal gericht op de trein-enthousiasteling en op publiek wat alleen maar komt kijken naar dit toch wel wonderschone gebouw.
De bovenste tekening mocht ik namens Halte Sint Gerlach plaatsen. De overigen buiten de witte uit WIKI zijn uiteraard eigen werk.

Eigenlijk is dit een logje zonder woorden. Ik trof het onderstaande tafereel aan in Montzen, België. Op het perron van een voormalig station, aldaar.

Deze Citroen 2CV4 trof ik deze week aan in Herkenbosch. ook alweer uit 1976, dus bijna 40 jaar oud en nog steeds in nieuwstaat lijkt het. Dat is dan ook het nadeel van deze auto’s Na enkele jaren begin je weer opnieuw met een restauratie. Maar ja, 660 kilo, bijna geen benzine verbruik, en levensgevaarlijk. Het rijden in zo’n auto is een uitdaging.

Een kennis van mij had een Citroen DS die iedere 10 jaar weer opnieuw uit elkaar moest. Die had het op een gegeven moment wel gezien. De hele Franse cultuur de deur uit een een degelijke Duitse er voor in de plaats…

M. Vasalis is het pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans. Vasalis is een latinisering is van haar meisjesnaam ‘Leenmans’. Zij werd 13 februari 1909 geboren in Den Haag. Deze dichteres woonde van 1964 tot haar overlijden in 1998 te Roden. Het onderstaande gedicht vind je op de gevel van de woning St.-Janskerkhof 7 in Den Bosch. Later, thuis, las ik dat er meer van deze gevels zijn met gedichten. Een uitdaging aan de lezers die er in de buurt wonen…

Een eenzame ballon wordt meegenomen door de toch wel felle wind,
Ontrukt aan een kinderhand.
Een jongetje of meisje achterlatend met een traan.
Het werd toch beschouwd als een cadeau.
Van de Jumbo weliswaar, maar zo mooi geel.
De ballon vloog de trappen op bij het Mosae Forum, richting Maas.
Uiteindelijk eindigend als plastic soup in de oceaan.
Hallo Jumbo, waar zijn we nou helemaal mee bezig….